English Version
This Site Is Available In English

وظیفه دیده‌بان قانون‌گذاری در کل کنگره۶۰ است

وظیفه دیده‌بان قانون‌گذاری در کل کنگره۶۰ است

جلسه پنجم از دوره اول کارگاه‌های عمومی کنگره‌۶۰ نمایندگی اردستان با استادی دیده‌بان مسافر مهدی، نگهبانی ایجنت مسافر محمد و دبیری راهنما مسافر مجید با دستور جلسه «هفته دیده‌بان» روز سه‌شنبه ۳ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:٠٠ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مهدی هستم، یک مسافر.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز در شعبه اردستان حضور پیدا کردم و در خدمت شما عزیزان هستم. بسیار خوشحالم که بعد از بیش از دو سال توانستم در این شعبه حضور داشته باشم و این کوتاهی از جانب من بوده است. همیشه تلاش می‌کنیم در شعبه‌های مختلف، به‌خصوص شعبه‌های شهرهای کوچک، حضور داشته باشیم؛ زیرا حضور در این شعب می‌تواند تأثیرگذاری بیشتری داشته باشد و کمکی برای خدمتگزاران آن شعبه باشد.

هفته دیده‌بان را به همه شما تبریک عرض می‌کنم. امیدوارم با کمک یکدیگر در مسیر اهداف کنگره ۶۰ ثابت‌قدم باشیم و کمک کنیم پرچم کنگره ۶۰ همچنان برافراشته باقی بماند.

برای رسیدن به جایگاه دیده‌بانی، هر شخص باید مسیر مشخصی را طی کند. این جایگاه، مسئولیتی سنگین است. فردی که به این جایگاه می‌رسد، سال‌ها عملکرد و فعالیتش در جایگاه‌های مختلف توسط آقای مهندس و شورای دیده‌بانان مورد بررسی قرار گرفته است. بعید است کسی به جایگاه دیده‌بانی رسیده باشد، اما آموزش‌ها و جایگاه‌های مختلف کنگره را پشت سر نگذاشته باشد.

سیستم کنگره به‌گونه‌ای طراحی شده که هر فرد در هر جایگاهی مسئولیت و وظیفه‌ای دارد؛ اگر آن وظیفه را به‌درستی انجام دهد، دیده خواهد شد. افراد در جایگاه‌های مختلف مورد آزمایش قرار می‌گیرند و اگر از این آزمایش‌ها سربلند بیرون بیایند، ممکن است برای نامزدی جایگاه دیده‌بانی انتخاب شوند. سپس فرد مدتی توسط آقای مهندس و دیده‌بانان مورد بررسی قرار می‌گیرد و در صورت کسب دو سوم آرای شورا، به جایگاه دیده‌بانی می‌رسد.

یکی از وظایف اصلی دیده‌بانان، قانون‌گذاری برای کل کنگره ۶۰ است. قوانین ممکن است ماه‌ها در جلسات شورا مورد بررسی و بحث قرار بگیرند تا به پختگی لازم برسند و سپس توسط آقای مهندس اعلام و در کنگره اجرا شوند. علاوه بر قانون‌گذاری، برخی دیده‌بانان مسئولیت‌های تخصصی نیز دارند؛ برای مثال در بخش مالی یا آموزش راهنمایان شال نارنجی و DST. هر یک از اعضای کنگره نیز در جایگاه خود، مانند ایجنت، مرزبان و سایر بخش‌ها، وظایف و مسئولیت‌های مشخصی دارند و باید آن را به‌درستی انجام دهند. در واقع هر دیده‌بان علاوه بر مسئولیت کلی خود، ممکن است یک مسئولیت تخصصی نیز بر عهده داشته باشد.

حدود ۱۵۰ شعبه در سراسر کشور باید به‌طور مداوم دیده و رصد شوند. آمار، جایگاه‌ها، وضعیت شعب و مسائل مختلف آن‌ها باید بررسی شود و این مسئولیت کمی نیست. با وجود محدود بودن زمان، حجم کار بسیار زیاد است و گاهی احساس می‌کنم انجام این حجم از کار با این نظم و کیفیت، فراتر از توان یک انسان است. به نظر می‌رسد نیروی عظیمی خارج از کنگره وجود دارد که این سیستم را هدایت می‌کند و ما فقط بخشی از این سیستم هستیم.

این جایگاه مسئولیتی بسیار حساس و سنگین دارد و فرد باید به توان و ظرفیت لازم برای رسیدن به آن جایگاه برسد تا بتواند این بار را تحمل کند. همان‌طور که آقای مهندس دیده‌بانان را به ستون تشبیه کرده‌اند، فرد باید به مرحله‌ای برسد که مانند یک ستون محکم باشد. اگر فردی بدون ظرفیت کافی در جایگاه دیده‌بانی قرار بگیرد، نمی‌تواند بار مسئولیت را تحمل کند و در نتیجه تخریب ایجاد خواهد شد.

سیستم کنگره ۶۰ برای بسیاری از انسان‌ها شگفت‌انگیز است و عظمت آن را می‌توان به‌خوبی درک کرد؛ اما گاهی فراموش می‌کنیم کجا بودیم، از کجا حرکت کردیم، چگونه هدایت شدیم و امروز در کجا قرار داریم. اگر این موضوع را فراموش نکنیم، متوجه می‌شویم که چه نعمت بزرگی از طرف خداوند به ما داده شده است. هرگاه با عامل بازدارنده‌ای روبه‌رو شدیم که مانع حرکت ما شد، باید به گذشته خود و جایگاهی که امروز داریم توجه کنیم و قدر این نعمت را بدانیم.

تجربه چندین ساله من نشان داده است که در هر کاری ممکن است با سدی روبه‌رو شویم؛ چه در زندگی، چه در کار و چه در مسیر خدمت، مهم این است که متوقف نشویم. اگر لازم بود مسیر خود را تغییر دهیم، کمی عقب‌نشینی کنیم و راه دیگری انتخاب کنیم، می‌توانیم از مانع عبور کنیم. مهم‌ترین اصل این است که اجازه ندهیم هیچ سدی حرکت ما را متوقف کند.

همه این مسائل را می‌توان در زندگی، کار و مسیر خدمت دید. گاهی لازم است به عقب برگردیم، مسیر خود را دوباره بررسی کنیم، راه دیگری انتخاب کنیم و به حرکت ادامه دهیم. ممکن است بعد از چندین سال، سد بزرگی در مقابل ما قرار بگیرد؛ در چنین شرایطی باید آن سد را از میان برداریم و اجازه ندهیم حرکت ما متوقف شود. این مشکلات و موانع در سه ضلع کار، کنگره و خانواده برای این به وجود می‌آیند که ما رشد کنیم. اگر سختی‌ها را تحمل نکنیم، رشد درونی اتفاق نمی‌افتد.

در کنگره، مسئولیت یعنی در میدان بودن و برخلاف بسیاری از سیستم‌ها، بیشترین بار بر دوش مسئولان است. دیده‌بان، ایجنت، مرزبان و راهنما همگی باید در میدان حضور داشته باشند و مسئولیت خود را به‌درستی انجام دهند. ایجنت نباید فقط پشت میز بنشیند و دستور بدهد؛ باید زودتر از همه در شعبه حضور داشته باشد. مرزبان و راهنما نیز همین مسئولیت را دارند. سیستم کنگره به‌گونه‌ای طراحی شده که افراد در جایگاه‌های مختلف با موانع روبه‌رو شوند، آن‌ها را حل کنند و از این طریق رشد کنند.

نباید مشکلات را به نبود امکانات نسبت دهیم و بگوییم چون فلان امکان وجود ندارد، تازه‌وارد نداریم یا رهجو در لژیون نمی‌ماند. کنگره ۶۰ بسیار بزرگ‌تر از آن است که به یک امکان خاص وابسته باشد؛ باید به جای توجیه، علت مشکل را پیدا کنیم و ببینیم خود ما در کجا کوتاهی کرده‌ایم. سختی‌ها برای این هستند که ما را راهنمایی کنند و باعث رشد ما شوند؛ اگر همه‌چیز آسان باشد، رشد چندانی اتفاق نمی‌افتد.

در جهت جریان آب شنا کردن کار همه است؛ اما اگر بتوانیم برخلاف جریان حرکت کنیم و سدها را یکی‌یکی از میان برداریم، آن زمان کار بزرگی انجام داده‌ایم. بنابراین اگر ورودی یک شعبه کم است، همه خدمتگزاران باید به درون خودشان برگردند و علت را پیدا کنند. شش سال از راه‌اندازی شعبه گذشته است و این زمان کمی نیست؛ اگر نسبت به این مدت رشد لازم اتفاق نیفتاده، حتماً علتی دارد و باید آن علت را پیدا و برطرف کنیم.

وقتی می‌گویم اخلاق و رفتار ما در بیرون از کنگره می‌تواند بر دید مردم نسبت به کنگره تأثیر بگذارد، منظورم همین است. فردی که سال‌ها انواع مواد مصرف می‌کرد و کارهای ضدارزشی زیادی داشت، با ورود به کنگره ۶۰ درمان شد و اخلاق و رفتارش تغییر کرد. حرکت درست او باعث شد چند نفر دیگر به کنگره بیایند و امروز خودشان در جایگاه‌های مختلف خدمت می‌کنند. اگر در اردستان چنین اتفاقی کمتر افتاده است، مسئولیت آن بر عهده همه ماست و باید کوتاهی‌های خود را بپذیریم و برای اصلاح آن تلاش کنیم. اولین قدم، همدلی و کمک به ساختن یکدیگر و دوری از تخریب است.

تجربه نشان داده است هرکس برای ساختن دیگران تلاش کند، خودش نیز ساخته می‌شود؛ اما کسی که در مسیر تخریب دیگران حرکت کند، در نهایت خودش تخریب خواهد شد. اگر می‌خواهیم دیده شویم، باید به رشد و ساختن دیگران کمک کنیم؛ زیرا با ساختن دیگران، خودمان نیز از درون و بیرون ساخته می‌شویم و رشد واقعی اتفاق می‌افتد.

تایپیست و ویراستار: مسافر رسول (لژیون دوم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین مسافر ابراهیم
ارسال: راهنما مسافر محمدرضا نگهبان سایت
مسافران نمایندگی اردستان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .