هفته دیده‌بان، فرصتی برای شناخت ساختار کنگره است

هشتمین جلسه از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی کنگره ۶0 ویژه مسافران و همسفران نمایندگی ایمان با استادی دیده‌بان مسافر علی خدامی، نگهبانی ایجنت مسافر علی‌اکبر و دبیری مسافر احمد با دستور جلسه «هفته دیده‌بان» در روز دوشنبه مورخ ۲ شهریور ماه ۱۴۰5 راس ساعت ۱6:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحالم که خداوند توفیق داد که امروز در کنگره ۶۰، در نمایندگی ایمان، در کنار شما عزیزان جلسه داشته باشیم. دستور جلسه این هفته «هفته دیده‌بان» است و این هفته را به همه اعضای کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم.

ابتدا باید بگویم که طراح سیستم و ساختار دیده‌بانی، آقای مهندس هستند. زمانی که ایشان شروع کردند، هیچ‌کدام از این ساختارها وجود نداشت؛ نه دیده‌بانی بود، نه مرزبانی، نه راهنمایی، نه مسافری و نه همسفری. شما تصور کنید می‌خواهید کاری را شروع کنید و یک سیستم را به وجود بیاورید، در حالی که اصلاً نمی‌دانید چه اتفاقاتی قرار است بیفتد، چه ساختاری باید شکل بگیرد، چه قوانینی لازم است و چه ارکانی باید به وجود بیاید. همه این‌ها را آقای مهندس طراحی و ایجاد کردند و واقعاً تبریک به این جهت برازنده ایشان است که این ساختار را به وجود آوردند.

در ادامه، هفته دیده‌بان را به دیده‌بانان محترم و ارجمند تبریک می‌گویم. خودتان اطلاع دارید که دستور جلسه خیلی مهم است. ما در یک سال ۵۲ هفته داریم و اگر تعطیلات تابستانی و عید را در نظر بگیریم، تقریباً چهار هفته حذف می‌شود و ۴۸ هفته باقی می‌ماند. برای این ۴۸ هفته، ۴۸ عنوان آموزشی تحت عنوان «دستور جلسه هفتگی» در نظر گرفته شده است. در واقع این دستور جلسات، محتوا و خوراک آموزشی کارگاه‌هایی هستند که ما در آن‌ها شرکت می‌کنیم.

هر هفته یک موضوع آموزشی به عنوان دستور جلسه در نظر گرفته شده و همه ما درباره آن صحبت می‌کنیم و گوش می‌کنیم تا چیزی یاد بگیریم. به این دلیل می‌گوییم «کارگاه آموزشی» که از نظریات و تجربیات همه استفاده می‌کنیم؛ از قدیمی و جدید، مسافر سفر اول و سفر دوم، همسفر و مسافر. بنابراین یک ترکیب ایده‌آل از نظرات مختلف به وجود می‌آید و از نظر آموزشی، بار بسیار مهمی دارد.

چیدمان دستور جلسات هم به شکلی است که اگر یک سفر اولی را در نظر بگیریم، از ابتدای سفر تا انتهای سفر، تقریباً ۱۰، ۱۱ یا ۱۲ ماه، با این ۴۸ دستور جلسه روبه‌رو می‌شود. اگر دقت کرده باشید، در این ۴۸ دستور جلسه، ۱۴ وادی داریم، مطالب زیادی از آموزش و جهان‌بینی داریم، کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را داریم و مطالب بعضی از سی‌دی‌ها هم در این دستور جلسات قرار گرفته است. یعنی یک پکیج آموزشی کامل است.

این را گفتم که دستور جلسات را نباید از دست بدهیم. دستور جلسات بسیار مهم هستند. این‌ها چیزهایی نیستند که فقط بخوانیم و بفهمیم؛ حتماً باید آن‌ها را یاد بگیریم.

حالا چه کسانی بهترین یادگیری را از دستور جلسه دارند؟ سه کار مهم باید انجام بدهیم. اولین کاری که باید انجام بدهیم این است که اولین کسی که درباره دستور جلسه هفته بعد صحبت می‌کند، خود آقای مهندس است. ایشان روز چهارشنبه ابتدا درباره دستور جلسه هفته بعد صحبت می‌کنند. چه کسی بهتر از آقای مهندس که خالق و بنیان‌گذار کنگره هستند و درباره دستور جلسه صحبت می‌کنند؟ بنابراین حیف است که صحبت‌های آقای مهندس را گوش نکنیم و لایو چهارشنبه را از دست بدهیم.

مسئله بعدی این است که اگر آن دستور جلسه منبعی دارد، آن را مطالعه کنیم. بعد در جلسه بنشینیم، صحبت‌های دیگران را گوش کنیم و اگر وقت رسید و توانستیم، خودمان هم مشارکت کنیم. اگر این سه کار را انجام بدهیم، دستور جلسه را به خوبی یاد گرفته‌ایم و پیامش را گرفته‌ایم و می‌رویم سراغ دستور جلسه بعدی.

این را گفتم که دستور جلسات را جدی بگیریم. دستور جلسه هفتگی آن‌قدر مهم است که برای انتخاب آن فکر و بررسی زیادی انجام می‌شود؛ چون اگر یک دستور جلسه اضافه شود، یکی دیگر باید حذف شود و اینکه کدام موضوع حذف شود، بستگی به اهمیت موضوعات دارد.

بنابراین هفته دیده‌بان مسئله بسیار مهمی است و همه ما باید یاد بگیریم که چرا این دستور جلسه گذاشته شده است.

اولین هدف این است که ما با ساختار مدیریتی کنگره آشنا شویم. اگر بخواهیم دیده‌بانان کنگره را بشناسیم، باید بدانیم که در کنگره ۶۰ یک شورای ۱۴ نفره داریم که به آن «شورای ۱۴ نفره» می‌گوییم. این شورا ۱۴ عضو اصلی دارد و ما باید این ساختار را بشناسیم و بدانیم که چنین شورایی وجود دارد و تصمیم‌گیری‌ها و قانون‌گذاری‌ها در کنگره چگونه انجام می‌شود.

مثلاً اگر تصمیمی گرفته شده که عکس‌هایی از کنگره را در صفحه شخصی خودمان قرار ندهیم، باید بدانیم که چنین تصمیمی گرفته شده و به آن عمل کنیم. بنابراین لازم است بدانیم چه ساختاری وجود دارد و چه کسانی این تصمیمات را می‌گیرند.

موضوع دوم این است که خود فرد دیده‌بان را بشناسیم. دیده‌بان‌ها در این هفته به شعب مختلف کنگره سر می‌زنند. این دو هفته در واقع فرصتی است برای سرکشی و بازدید از نمایندگی‌های مختلف کنگره.

در این بازدیدها حتی مسائل جزئی هم بررسی می‌شود؛ از آبدارخانه گرفته تا شیلنگ گاز و اجاق گاز، ایمنی آن‌ها، وجود کپسول آتش‌نشانی، وضعیت پرتال، مرزبانی، حضور و غیاب و موارد دیگر. همه این‌ها بازدید می‌شود و یک گزارش کتبی تهیه می‌شود و به شورای دیده‌بانان ارائه می‌شود که نمایندگی مورد نظر چه وضعیتی داشته، چه نقاط قوتی داشته و اگر خدای نکرده نقطه ضعفی وجود داشته، آن هم ثبت می‌شود.

بنابراین دستور جلسه فقط تقدیر از دیده‌بان نیست؛ بلکه شناخت ساختار و وظایف دیده‌بانان و کل مجموعه کنگره است.

مسئله بعدی، مسئله تقدیر است. در کنگره ۶۰ برای خدمتگزاران مختلف یک هفته در نظر گرفته شده است. اگر شما به حسابداری کنگره ۶۰ بروید و همه حساب‌ها را بررسی کنید، یک قران هم به عنوان حقوق و دستمزد پیدا نمی‌کنید. در کنگره ۶۰ یک ریال هم به کسی حقوق پرداخت نمی‌شود.

خودتان راهنماها را می‌بینید، مرزبان‌ها را می‌بینید. خیلی‌ها از جیب خودشان هزینه می‌کنند و برای خدمت به کنگره می‌آیند. راهنمایی داریم که شاید ۲۰۰ کیلومتر فاصله دارد و رفت‌وآمد می‌کند و هزینه‌اش را خودش پرداخت می‌کند. در کنگره ۶۰ کسی حقوق نمی‌گیرد و همه به صورت رایگان خدمت می‌کنند.

ولی کنگره ۶۰ به پاس این زحمات، برای خدمتگزاران هفته‌هایی را در نظر گرفته است. هفته راهنما داریم که از راهنماها تقدیر می‌کنیم، هفته مرزبان و ایجنت را داریم، هفته همسفر را داریم و یک هفته هم هفته دیده‌بان است که از دیده‌بانان تقدیر و تشکر می‌کنیم.

من این را نمی‌گویم چون خودم دیده‌بان هستم، ولی واقعاً بعضی از دیده‌بانان در طول هفته ۲۰۰۰ یا ۳۰۰۰ کیلومتر رفت‌وآمد می‌کنند. بنابراین این هفته واقعاً جای تبریک دارد؛ هم به دیده‌بانان محترم و هم به کل اعضای کنگره ۶۰، به خاطر اینکه کار بسیار بزرگی در این مجموعه انجام شده است.

آقای مهندس اول جلسه گفتند که اولین جلسه کنگره ۶۰ چه تاریخی برگزار شده است؟ ۳۰ شهریور سال ۷۸. دفاتر دبیری در کنگره خیلی مهم هستند، چون اسناد کنگره ۶۰ باید حفظ و نگهداری شوند. باید دفتر اولین جلسه را پیدا کنیم و بدانیم اولین جلسه کنگره ۶۰ چگونه برگزار شده است.

اولین جلسه در سال ۷۸ برگزار شد؛ نه فتوشاپی در کار بوده، نه دوز و کلکی، بلکه عین واقعیت در دفتر دبیری ثبت شده است. اولین جلسه، ساعت ۴:۳۰ بعدازظهر و با شرکت ۸ نفر برگزار شده است. اسامی هم در دفتر ثبت شده: حسین دژاکام، شاپور، اکبر، محمد، هاشم، حسین، سعید، رحیم و جهانگیر. موضوع جلسه، شناخت پله‌ها و انتخاب نگهبان بوده است. در پایان هم نام سیستم «کنگره ۶۰» و ۱۴ پله معنوی تصویب شده است.

حالا برویم سراغ جلسه دوم. جلسه دوم هم ساعت ۴:۳۰ برگزار شده و این بار ۱۴ نفر در جلسه حضور داشتند. خزانه هم حدود ۱۱۷۰ تومان بوده است. اولین خزانه چقدر ارزشمند است! بنابراین دفاتر دبیری باید برای همه ما مهم باشد، چون تاریخ کنگره و مسیر حرکت ما در آن‌ها ثبت شده است.

از همان هشت نفر شروع شد و امروز تعداد اعضا بسیار زیاد شده است. حدود ۲۲۰ هزار نفر کارت عضویت دارند و تعداد شعب به ۱۶۴ نمایندگی رسیده است. اگر ۱۶۴ شعبه را در چهار جلسه هفتگی ضرب کنیم، نزدیک به ۷۰۰ کارگاه آموزشی در هفته برگزار می‌شود. یعنی در یک هفته، نزدیک به ۷۰۰ کلاس آموزشی در کنگره برگزار می‌شود.

از اینجا می‌توانیم ببینیم که نقطه شروع چه نقطه‌ای بوده و چه اتفاق بزرگی بعد از آن افتاده است. به همین دلیل تبریک به آقای مهندس واقعاً برازنده است؛ چون همه این‌ها از یک نقطه کوچک شروع شد.

امروز ما سایت داریم. من می‌گویم یکی از بزرگ‌ترین سایت‌های تخصصی در حوزه اعتیاد را داریم. یک NGO که بخواهد به شکل تخصصی درباره اعتیاد کار کند و مرجع علمی و آموزشی باشد، بسیار محدود است. آقای مهندس در سال ۸۲ گفتند که ما باید سایت داشته باشیم.

آن زمان برای اطلاع‌رسانی یک مجله داخلی داشتیم که اسمش «سفرنامه» بود. سفرنامه داخلی را چاپ می‌کردیم و قیمتش هم ۳۰ تومان بود. در آن مطالب مختلفی منتشر می‌شد؛ از مقالات و نوشته‌های اعضا گرفته تا اخبار داخلی، گزارش لژیون‌ها، تجربیات موفق و حتی شعر.

آن زمان در کل کنگره فقط یک کامپیوتر داشتیم. همین‌طور فعالیت‌های مختلفی مثل تشکیل گروه تئاتر کنگره هم در همان سال‌ها آغاز شد.

خیلی کار انجام شد، خیلی‌ها خدمت کردند، خیلی‌ها زحمت کشیدند و خیلی‌ها هم امروز در بین ما نیستند. تا اینکه کنگره به اینجا رسید.یکی از معناهای تقدیر این است که من امروز اینجا نشسته‌ام و قبل از من، ۲۷ سال کار و تلاش انجام شده است. در این ۲۷ سال چقدر آدم آمدند و خدمت کردند تا این سیستم به وجود بیاید که من امروز بتوانم به عنوان یک مسافر سفر اول اینجا بنشینم و از این امکانات استفاده کنم.

واقعاً سیستم بی‌نظیری است. کاری که آقای مهندس انجام دادند، فقط درمان اعتیاد نیست. در هیچ جای دنیا نمونه‌ای مانند این ساختار درمانی به این شکل وجود ندارد. در مورد درمان سیگار هم چنین پروتکل و ساختاری به این شکل وجود نداشته است. ما در کنگره روش درمان مشخصی داریم و نتیجه آن را می‌بینیم.

موضوع کاهش وزن هم مطرح شده که خودش یک اتفاق بسیار مهم است. حتی درباره بیماری‌هایی که شاید سال‌ها به عنوان بیماری‌های سخت یا لاعلاج شناخته می‌شدند، امروز مقالات و تحقیقات مختلفی در کنگره انجام شده است. واقعاً باورکردنی نیست که چنین کارهای علمی بزرگی در کنگره انجام شده باشد.

به هر حال، همه این‌ها جای تبریک دارد و من به همه شما تبریک می‌گویم. ان‌شاءالله در این چند جلسه‌ای که دستور جلسه هفته دیده‌بان است، دوستانی که در سفر اول هستند و شاید هنوز با خیلی از این موضوعات آشنا نیستند، بتوانند بیشتر با ساختار کنگره، جایگاه دیده‌بانان و زحماتی که برای این مجموعه کشیده شده است آشنا شوند.

تایپ: مسافر مهدی
ویرایش و ارسال: مسافر امیر
عکاس خبری: مسافر امیر
گروه سایت نمایندگی ایمان