دیده بان، ستون های استوار کنگره 60

جلسه سوم از دوره نوزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگرۀ 60؛، نمایندگی زال پارس با استادی راهنمای محترم مسافر علیرضا و نگهبانی مسافر روح الله و دبیری  مسافر رضا با دستور جلسه: "هفته دیده بان" در روز یکشنبه 01 شهریور 1405 ساعت 16:00 شروع به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، علیرضا هستم، یک مسافر.
خدا را شکر می‌کنم که توفیق حاصل شد تا در این جایگاه باشم. امیدوارم روزگار را به خوبی سپری کنید. با تمام مشکلات و مسائلی که در زندگی وجود دارد، اگر این مشکلات و مسائل هستند، لعنت خداوند نیستند؛ بلکه برای رشد درونی و بیرونی ما هستند. از این بابت خداوند را شکر می‌کنم.
تشکر می‌کنم از نگهبان جلسه، ایجنت محترم و گروه مرزبانی. همچنین تشکر ویژه‌ای دارم از راهنمای خودم، آقا ابوالفضل، که اگر کمک‌های ایشان نبود، قطعاً من امروز در این جایگاه نبودم.
دستور جلسه این هفته، «دیده‌بان» است. این جلسه را از صمیم قلب به بنیان‌گذار کنگره ۶۰، جناب آقای مهندس دژاکام، و دیده‌بانان محترم و همچنین تمام اعضای کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم و برای تک‌تک این عزیزان، از خداوند منان عمر باعزت و طولانی آرزومندم.
دیده‌بانان، چشم‌های تیزبین کنگره ۶۰ هستند. اگر دیده‌بانان نبودند، کنگره ۶۰ امروز به این پیشرفت و جایگاه نمی‌رسید. این عزیزان در راستای اهداف کنگره قدم برداشتند و تلاش کردند و حاصل زحمات و تلاش این بزرگواران، کنگره ۶۰ امروز است.

کنگره ۶۰ در ابتدا یک مجموعه کوچک بود و با یک دیده‌بان شروع شد. هدف این بود که کنگره بتواند بهتر رشد کند. امروز در کنگره ۶۰، ۱۸ دیده‌بان در داخل کشور داریم و یک دیده‌بان، جناب ویلیام وایت، به‌عنوان نماینده بین‌المللی کنگره در کشور آمریکا فعالیت می‌کنند.
همچنین ۱۶۴ شعبه داریم که ۱۰ شعبه مخصوص خانم‌های مسافر و ۱۵۴ شعبه مربوط به آقایان مسافر است. از این ۱۸ دیده‌بان، سه نفر از خانم‌های همسفر و یک نفر از خانم‌های مسافر هستند. در اصل باید ۱۴ دیده‌بان داشته باشیم، اما با توجه به صلاحدید مهندس، تعداد دیده‌بانان افزایش پیدا کرده است؛ چون سرکشی و رسیدگی به امور ۱۶۴ شعبه، واقعاً کار بسیار زیادی است. اگر بخواهیم این شعب را تقسیم کنیم، هر دیده‌بان باید حداقل به ۱۰ شعبه سرکشی کند.
کار دیده‌بان‌ها واقعاً سخت است. آنها چشم‌انداز دوری را نگاه می‌کنند. اگر چشم‌انداز آنها دور نبود، کنگره ۶۰ همچنان به همان شکل قدیم باقی می‌ماند و این پیشرفت حاصل نمی‌شد.
کنگره‌ای که از یک کارگاه هفت‌نفره شروع شد، امروز به این گستردگی رسیده است و اینکه کنگره ۶۰ امروز این‌قدر بزرگ شده، به واسطه تصمیمات و تلاش‌های این بزرگان بوده است.
دیده‌بانان، از همین صندلی‌های پلاستیکی، مردان و زنان آهنینی شده‌اند که امروز از منافع خودشان به خاطر جمعیت کنگره ۶۰ می‌گذرند.
پس ما در قبال این عزیزان در این هفته چه کاری باید انجام دهیم؟
هدف اصلی چیز دیگری است. منِ علیرضا، به نوبه خودم باید چه کار کنم؟ من باید قدردان این عزیزان باشم. حالا قدردانی چگونه است؟ قلبی باید باشد، زبانی باید باشد و مهم‌تر از همه، باید در قالب پاکت باشد.
دیده‌بان‌ها نیازی به پاکت من ندارند. کسی که هزار کیلومتر راه را با وسیله شخصی خودش طی می‌کند و برای خدمت به کنگره می‌آید، به پاکت من نیاز ندارد؛ اما من در کنگره یاد گرفته‌ام که آدم ناسپاسی نباشم. امروز باید تقدیر و تشکر کنم.

ما در روز جشن دیده‌بان باید با دل‌نوشته‌ها، مشارکت‌ها، نظم و انضباط، با لباس سفید و از همه مهم‌تر، با پاکت تقدیر و تشکر کنیم تا شاید ذره‌ای از زحمات این عزیزان را قدردانی کرده باشیم. این وظیفه همه ماست که انجام دهیم؛ یعنی هر کس بر اساس حال خوب خودش.
اگر یادمان باشد روز اول سفر اولی چه حالی داشتیم، خیلی چیزها را بهتر درک می‌کنیم. من و همه ما باید به یاد داشته باشیم که روز اول چه حالی داشتیم، چون ما آدم‌ها فراموش‌کار هستیم و یادمان می‌رود از کجا آمده‌ایم.
امروز با خودم گفتم روز اول، حال من چگونه بود؟ من فکر می‌کردم خیلی خوب هستم، اما وقتی نشستم و با خودم صحبت کردم، فهمیدم آن «خیلی خوب بودن»، برای خود من بوده و فرمان، فرمان عقل نبوده است.
امروز فهمیدم حال خوب چیست.
اینکه یک ساعت اینجا روی صندلی بنشینم، سکوت کنم و به حرف راهنما و مسئولین گوش بدهم، خودش حال خوب است. اما من در زمان مصرف، سکوت کردن برایم معنا نداشت؛ نشستن برایم معنا نداشت و اصلاً حرف هیچ‌کس را گوش نمی‌کردم. من فقط حرف می‌زدم.
امروز فهمیده‌ام که اینها نشانه‌های حال خوب است و من باید نسبت به این حال خوب، بتوانم تقدیر و تشکر کنم.
جشن دیده‌بان یکی از بهترین جشن‌هاست. لطفاً همه اطلاع‌رسانی کنید تا حضور حداکثری داشته باشیم و ان‌شاءالله جشن باشکوهی برگزار کنیم.
اگر بخواهم بهترین پیام را برای تقدیر و تشکر از این عزیزان بیان کنم، شاید بهترین پیام، پیام بنیان‌گذار کنگره ۶۰ باشد:
«دیده‌بانان ستون‌های کنگره ۶۰ هستند که بنای کنگره بر شانه آنها استوار خواهد بود.»
بنابراین همه ما به آنها احترام می‌گذاریم و در این هفته، در مراسم تقدیر از دیده‌بانان محترم شرکت می‌کنیم.
ان‌شاءالله بتوانیم در این هفته در شعبه زالپاس، با حضور همه اعضا، بهترین جشن را برگزار کنیم.
ممنون از همه شما که به صحبت‌های من گوش دادید.

لژیون خدمتگزار:لژیون ششم
راهنمای محترم:مسافر ابوالفضل
مرزبان کشیک:مسافر مهدی
مرزبان خبری: مسافر جعفر
تایپ و ویراستار: مسافر رحمان لژیون سوم
تنظیم برای سایت: مسافر رحمان لژیون سوم
عکاس: مسافر قاسم لژیون سوم