بخشیدن بزرگ‌ترین گره‌ای بود که داشتم

سیزدهمین جلسه از دور پنجم جلسات آموزشی خصوصی لژیون سردار ویژه همسفران نمایندگی پروین اعتصامی اراک با دستور جلسه (عدالت، آیا همه‌ی افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟) با استادی پهلوان همسفر سمیه، نگهبانی پهلوان همسفر حمیده و دبیری راهنما‌ تازه‌واردین همسفر زهرا در روز دوشنبه ۱۹ مرداد ماه، ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

در پاسخ به دستور جلسه؛ باید گفت خیر، البته از نظر جایگاه انسانی همه با هم برابر هستیم؛ اما از این نظر که در چه جایگاهی زندگی می‌کنیم با هم برابر نیستیم. آقای مهندس فرمودند: یکسری قوانین است که همه می‌توانند از آن استفاده کنند و برای همه یکسان است و مشخص شده است، مثل رای دادن؛ اما اگر من به هر دلیلی تحت تاثیر یکسری قضایا قرار بگیرم و در رای دادن هم نتوانم از حق و خواسته خودم استفاده کنم با کسی که از حقش دفاع کرده فرق دارم.

اگر بخواهم از نظر کنگره به این قضیه نگاه کنم، همه‌ی ما از ابتدا که وارد کنگره می‌شویم از یک خدمات یکسان برخورداریم، مثل مرزبان که به ما خدمت می‌کند، راهنما، ایجنت؛ اما وقتی وارد لژیون می‌شوم دیگر خودم جایگاه خودم را تعیین می‌کنم، اگر به حرف راهنما گوش دهم، وارد حاشیه نشوم، مرتب و منظم باشم، آن وقت می‌توانم به حال خوب و رهایی برسم؛ پس هر کس در هر جایگاهی هست، این عین عدالت است و جایگاه هر کس بستگی به تلاش آن فرد دارد.

در زندگی هم همین است، همیشه در جامعه یکی موفق‌تر از خودمان را می‌بینیم که فوری او را قضاوت می‌کنیم، بدون این ‌که بدانیم او درزندگی چقدر تلاش کرده و سختی کشیده است.‌ من همیشه فکر می‌کردم؛ باید آن‌قدر درس بخوانم و دانش کسب کنم تا هر کس هر سوالی و یا مشکلی داشت بتوانم آن را حل کنم و پیش کسی کم نیاوردم؛ اما وقتی وارد حیطه‌ی شغلی خودم شدم، دیدم افرادی هستند که شاید از من هم کم‌ سن‌ و سال‌تر باشند؛ ولی به مرتب جایگاه بالاتری از من دارند و فهمیدم آن‌ها تلاش بیشتری از من داشتند و از تجربیات دیگران بیشتر استفاده کردند و فهمیدم هر جایگاهی بستگی به تلاش انسان دارد.

در لژیون سردار که این تلاش‌ها بسیار مشهود است، هر کس در این لژیون خدمت می‌کند به چه مرحله‌ای از آگاهی و بخشش رسیده است.  آقای مهندس با لژیون سردار به ما می‌آموزند که چگونه بتوانیم پله‌پله پیش برویم تا بیش‌ترین برداشت را داشته باشیم. در لژیون سردار افرادی هستند که وقتی وارد این لژیون می‌شوند پیوسته در تلاش هستند که هر سال این مقدار را افزایش داده و به جایگاه دنوری و پهلوانی برسند. من مدتی افتخار نگهبانی لژیون سردار را داشتم و می‌دیدم کسانی را که با دست خالی چقدر تلاش می‌کنند تا عضو لژیون سردار شوند، به نظر من نباید همه چیز آماده باشد تا من به خواسته‌هایم برسم اول؛ باید بستر آن را فراهم کنم تا به خواسته برسم.

من فکر می‌کنم بخشیدن بزرگ‌ترین گره‌ای بود که من داشتم. من قبل از کنگره هم دوست داشتم به دیگران کمک کنم؛ اما این کار را افراطی انجام می‌دادم و بلد نبودم چگونه ببخشم و فکر می‌کردم هر کاری که از دستم بر بیاید،؛ باید برای دیگران انجام دهم، در صورتی‌ که اشتباه بود و باید به آن در جای خودش کمک می‌کردم و بیش‌ترین ضربه را هم خودم خوردم؛ اما کنگره به من تعادل را یاد داد و فهمیدم هر چیزی مثل بخشش، احترام و محبت کردن به دیگران باید به اندازه باشد.‌ من حدود دو سال بدون مسافرم سفر کردم و توانستم در جایگاه دنوری شرکت کنم و خواسته پهلوانی را در ذهنم پرورش دادم و توانستم به لطف خداوند به این جایگاه هم دست پیدا کنم؛ اما هنوز نیاز به آموزش بیشتری دارم تا بتوانم گره‌های درونی خودم را باز کنم.

تایپیست: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون دوم) رابط خبری لژیون سردار
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوازدهم)
ویرایش: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون اول) دبیر سایت
تنظیم و ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پروین اعتصامی اراک