شناخت ساختار کنگره و مسیر رسیدن به رهایی

ششمین جلسه از دور اول جشن دیده‌بان به نمایندگی اردبیل، ویژه مسافران و همسفران، به استادی دیده‌بان مسافر علیرضا زرکش، نگهبانی ایجنت مسافر یعقوب و دبیری راهنما مسافر هادی با دستور جلسه "هفته دیده‌بان" روز پنجشنبه 29 مردادماه  1405 راس ساعت 16:15 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خوشحالم که در خدمت شما خوبان هستم. خیلی از شما شاید برای اولین‌بار است که در این مراسم حضور دارید و بعضی‌ها هم ممکن است سال گذشته در چنین جلسه‌ای شرکت کرده باشید.

هرچه بیشتر درباره شرایطی که در آن حضور داریم بدانیم، بهتر می‌توانیم حرکت کنیم. یکی از کارهای سخت برای انسان این است که شرایط دیگران را بهتر از شرایط خودش ببیند. ما ممکن است در زندگی دیگران خیلی چیزها را به‌خوبی تشخیص بدهیم؛ روابطشان، مشکلاتشان و اتفاقاتی که در زندگی‌شان می‌افتد، اما شاید در زندگی خودمان ندانیم چه روابطی وجود دارد و چه اتفاقاتی در حال رخ دادن است.
در کنگره تمام تلاش ما این است که با محیطی که در آن حضور داریم آشنا شویم و جمع‌بینی پیدا کنیم. میزان جمع‌بینی ما به اندازه‌ای است که بتوانیم دستمان را بلند کنیم و بگوییم: «من این مقدار را می‌دانم.» بر اساس همین شناخت است که می‌توانیم برنامه‌ریزی کنیم، بفهمیم، درک کنیم و حرکت کنیم.
به همین دلیل در کنگره دستور جلسات مختلفی تعیین شده است. یکی از اهداف این جلسات این است که بدانیم در چه شرایطی قرار داریم و در کنگره چه کاری می‌خواهیم انجام دهیم.
شما فرزندتان را به بهترین جا می‌فرستید تا آموزش ببیند و برای آینده او تلاش می‌کنید، اما شاید کمتر به آموزش و رشد خودتان توجه کنید. وقتی وارد کنگره می‌شویم، اصرار بر آموزش به این دلیل است که بفهمیم چه می‌خواهیم انجام دهیم، کجا هستیم و به کجا می‌خواهیم برویم.
وقتی می‌گوییم «از جلو نظام»، باید بدانیم از چه تفکری نظام می‌گیریم و به کجا حرکت می‌کنیم. ما در کنگره دنبال چه چیزی هستیم؟ این ساختاری که وارد آن شده‌ایم و از آن انتظار کمک داریم، ما را به کجا می‌برد؟
کنگره یک ساختار دارد و یک بنیان. در رأس هرم، آقای مهندس قرار دارند و پس از ایشان چهارده دیده‌بان حضور دارند که وظیفه قانون‌گذاری را بر عهده دارند.
همه ما به کنگره آمده‌ایم تا به یک فرمان برسیم؛ فرمان قطع مواد. یازده ماه سفر می‌کنیم تا فرمان قطع مواد مخدر را بگیریم. سپس برای قطع مصرف دخانیات، سیگار و نیکوتین، سفر ویلیام وایت را انجام می‌دهیم و در پایان به فرمان قطع آن می‌رسیم.
همچنین در سفر جنگ یا تغذیه سالم تلاش می‌کنیم و بعد از مدتی که به تعادل نسبی می‌رسیم، به فرمان رهایی نزدیک می‌شویم.
مسیر ما این است که به فرمان عقل برسیم؛ اما بسیاری از ما حتی نمی‌دانیم عقل چیست. می‌خواهیم به فرمان قطع و رهایی برسیم، اما شاید هنوز معنای واقعی این فرمان را به‌درستی نشناخته باشیم. می‌خواهیم خانواده‌ای مستحکم داشته باشیم، در حالی که شاید هنوز معنای خانواده مستحکم را ندانیم. آرامش و آسایش می‌خواهیم، اما شاید تعریف درستی از آرامش و آسایش نداشته باشیم.
کنگره در سه حوزه تخصص و تجربه ارزشمندی دارد: قطع مواد مخدر، رسیدن به تعادل و درمان. شربت OT و DST که ما در مسیر درمان استفاده می‌کنیم، بر اساس تجربیات و اسناد علمی شکل گرفته است و کنگره در مجامع بین‌المللی نیز حرفی برای گفتن دارد.
رسیدن به هدف، یک مسیر مشخص دارد. دیده‌بان‌ها قانون‌گذار هستند و قوانین را تعیین می‌کنند تا وقتی یک مسافر یا همسفر وارد این مسیر می‌شود، با کمترین آسیب به فرمان موردنظر برسد.
دیده‌بان‌ها همچنین بررسی می‌کنند قوانینی که وضع شده‌اند چگونه اجرا می‌شوند و آیا نیاز به تغییر یا اصلاح دارند. چهارده دیده‌بان داریم و هرکدام تخصص و مسئولیت خاص خودشان را دارند. بعضی در حوزه شعب و آموزش فعالیت می‌کنند، بعضی مسئولیت کمیته انضباطی را بر عهده دارند و بعضی حوزه‌های دیگر را مدیریت می‌کنند.
برای مثال، ویلیام وایت مسئول فعالیت‌های برون‌مرزی کنگره است. اگر درباره این بخش تحقیق کنیم، تازه متوجه می‌شویم که کنگره چه جایگاه و ظرفیتی دارد.
اما یک نکته مهم که مستقیماً به خود ما مربوط می‌شود این است که چه خواسته و چه ناخواسته، ما به واسطه یک درد مشترک دور هم جمع شده‌ایم.
گاهی انسان‌ها بیش از اندازه برای دیگران زندگی می‌کنند. ممکن است نگران باشیم که همسایه یا اطرافیانمان درباره ما چه فکری می‌کنند. اما واقعاً چه اهمیتی دارد که همسایه من بداند من مصرف‌کننده مواد بوده‌ام یا نه؟
مهم این است که خود من چه می‌خواهم، چه برنامه‌ای دارم و برای آینده خودم چه تصمیمی گرفته‌ام. ما باید به جای زندگی کردن برای قضاوت دیگران، مسیر خودمان را بشناسیم و برای رسیدن به هدفمان حرکت کنیم.

تهیه و ارسال گزارش: مسافر یاشار مرزبان خبری