صبر، بزرگ‌ترین درسی بود که در سفرم فرا گرفتم.

به نام قدرت مطلق الله

سلام دوستان‌ ابوالفضل هستم، یک‌مسافر

مسافری که خدا را به خاطر رهایی‌اش شاکر و سپاسگزار است.

امروز می‌خواهم از چیزی بگویم که مرا به این روز رساند: فرمانبرداری، صبر و استقامت. من به حال خوش و رهایی رسیدم، نه به‌تنهایی، بلکه به برکت فرمانبرداری از راهنمای خوبم و بعد از آن، استقامت روی همان روش. اگر حال خوبی دارم، مال صبری است که روش کار کردم؛ تحمل زمان، همراه با تلاش و کوشش.

هر روز با برنامه‌ای مشخص پیش می‌رفتم: گوش دادن به سی‌دی‌های آموزشی، خوردن دارو به موقع، آمدن به پارک، رفتن به استخر و استفاده از آب‌میوه‌های کنگره. هر کدام از این‌ها مثل آجری بود که بر بنای رهایی من چیده شد.

می‌خواهم از راهنمای خوبم، آقای بهمن قادری، تشکر کنم. با راهنمایی ایشان، ۱۴ ماه است که در سفر هستم و دو ماه است که از آزمایش‌ها سربلند بیرون آمده‌ام. در این مسیر، ورزش را هم آموختم؛ هر جمعه صبح، دوستان عزیزم را می‌بینم، کنار هم صبحانه می‌خوریم، با هم ورزش می‌کنیم و انرژی می‌گیریم. همین دورهمی، همین تحرک و همین ارتباط صمیمی، یکی از مهم‌ترین بخش‌های درمان است و من واقعاً حس خوبی دارد.

صبر، بزرگ‌ترین درسی بود که در سفرم فرا گرفتم. بارها سی‌دی صبر آقای مهندس را گوش کردم و هر بار چیزی تازه یاد گرفتم. «گویند سنگ لعل شود در مقام صبر آری شود، لیکن به خون جگر شود چون من آدم عجولی بودم و بسیاری از مشکلاتم همین بود.» ولی وقتی روی صبر خودم کار کردم، دیدم صبر خودش معجزه می‌کند؛ این تجربه‌ای است که در سفر اول به دست آوردم.

در پایان، از خداوند می‌خواهم رهایی را برای همه انسان‌های خواستار رهایی آرزو کند، همان‌طور که مرا به حال خوب و خوش رساند. ممنونم که صبورانه به مشارکت من گوش دادید.

تهیه ، تنظیم ، عکس و ارسال : مسافر محمد لژیون نهم

پارک پیروزی نمایندگی خواجو