من معتقدم پارک، «میدان عمل» است

به نام قدرت مطلق الله

سلام دوستان، رضا هستم یک مسافر.

خداوند را شاکرم که اذن حضور در کنگره را به من داد. در ابتدا از جناب مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان، و همچنین از راهنمای گرانقدرم که چراغ راه من بودند، کمال تشکر و قدردانی را دارم.

اکنون نزدیک به سه سال از حضورم در کنگره می‌گذرد. وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، تغییرات عمیقی را در وجودم و در زندگی‌ام می‌بینم؛ آرامش و حال خوشی که امروز تجربه می‌کنم، با هیچ ثروتی در دنیا قابل معاوضه نیست.

پیش از درمان، من معنای واقعی زندگی را گم کرده بودم. نه ورزش برایم معنایی داشت و نه تفریح؛ تمام وقتم صرف کار کردن و بعد از آن صرفِ مصرف مواد می‌شد. جمعه‌ها که روز استراحت و خانواده بود، تا ظهر می‌خوابیدم و بقیه‌ی روز را هم در بند مواد بودم؛ حتی متوجه نیاز خانواده به حضور و توجه من نبودم.

اما از روزی که وارد کنگره شدم و سفرم را آغاز کردم، ورق برگشت. بعد از گذشت دو ماه از سفر، با اجازه راهنما به پارک آمدم و مسیر زندگی‌ام عوض شد. دیگر جمعه‌ها برای من روز خواب و رکود نیست؛ صبح زود با شوقِ حضور در پارک و دیدن دوستان، بیدار می‌شوم. انرژی و حالی که روزهای جمعه در پارک و در کنار بچه‌ها دریافت می‌کنم، هرگز در دوران مصرف به دست نیاورده بودم. حالا به‌جایی رسیده‌ام که اگر در طول هفته به خاطر مشغله کاری نتوانم در شعبه حاضر شوم، حضور در پارک برایم یک واجبِ حیاتی است.

من معتقدم پارک، «میدان عمل» است؛ جایی که آنچه در لژیون و در آموزش‌ها می‌آموزیم، باید در بوته‌ی آزمایش بگذاریم و اجرا کنیم. ورزش برای من دیگر صرفاً یک سرگرمی نیست؛ ورزش، مکملِ سلامتی و درمانِ من است و نقش بسیار پررنگی در رسیدن به این رهایی و حال خوش داشته و دارد.

ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.

تهیه ، تنظیم ، عکس و ارسال : مسافر محمد لژیون نهم

پارک پیروزی نمایندگی خواجو