به نام قدرت مطلق الله
مسافر محمد از لژیون یکم نمایندگی یوسف
راجع به دستور جلسه :
(وادی ششم و تاثیر آن روی من)
مشارکت خود را این گونه به رشته تحریر در اورد.
وقتی به وادی ششم فکر میکنم، چیزی که بیش از هر چیز در دلم مینشیند، این است که به من میآموزد باید یاد بگیرم چه کسی در زندگی من فرمان میدهد.
سالها گمان میکردم مشکل من در بیرون از وجودم است؛ در آدمها، شرایط و اتفاقاتی که برایم رخ میدهد. اما بهتدریج فهمیدم تا زمانی که نتوانم فرمانده خوبی برای زندگی خود باشم، هیچ چیز بهدرستی سامان نخواهد گرفت.
بارها پیش آمده بود که خواستهای در وجودم شکل میگرفت و همان لحظه میخواستم آن را عملی کنم. عصبانی میشدم، حرفی میزدم یا تصمیمی میگرفتم و بعد، هنگامی که آرام میشدم، با حسرت به خود میگفتم: «ای کاش این کار را نمیکردم.»
وادی ششم به من آموخت که همان چند لحظه مکث، ارزشی بسیار بزرگ دارد؛ اینکه پیش از هر تصمیم و هر عمل، از خود بپرسم: «اکنون چه کسی تصمیم میگیرد؟ عقل من یا نفس من؟»
برای من، عقل همچون چراغی است که هرچه آرامتر باشم، آموزش بیشتری ببینم و از شتابزدگی فاصله بگیرم، روشنتر میشود و مسیر را واضحتر نشانم میدهد.
امروز نیز هنوز در بسیاری از موقعیتها دچار خطا میشوم و گاهی نفس پیش میآید و میخواهد فرمان را به دست بگیرد؛ اما تفاوت امروز با گذشته این است که متوجه آن میشوم. امروز میفهمم که باید روی خودم کار کنم و مسئولیت رشد و تغییر را بپذیرم.
بهنظر من، زیباترین بخش این مسیر آن است که کنگره به من آموخته منتظر تغییر دنیا و آدمها نباشم، بلکه تغییر را از خودم آغاز کنم.
امیدوارم بتوانم با آموزش، صبر و عمل سالم، آرامآرام فرمانروایی زندگی خود را به عقل بسپارم و هر روز یک قدم به آرامش واقعی نزدیکتر شوم.
و در پایان، از خداوند سپاسگزارم که این مسیر را در برابر من قرار داد تا دریابم آرامش حقیقی از جایی آغاز میشود که انسان پیش از هر چیز، توانایی مدیریت خویشتن را پیدا کند.
.jpg)
رابط خبری وعکاس: مسافر رضا خدمتگزار سایت
ارسال به سایت: مسافر فرهادخدمتگزار سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
444