جایگاه یعنی مسئولیت

هشتمین جلسه از دوره دوم لژیون سردار همسفران نمایندگی رازی به استادی همسفر اعظم، نگهبانی راهنما همسفر بتول و دبیری همسفر معصومه با دستورجلسه:"عدالت، آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟". روز سه‌شنبه 20 مردادماه ۱۴۰۵ ساعت: ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان اعظم هستم یک همسفر، از گروه مرزبانی و خانم بتول نگهبان لژیون سردار تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم تا خدمت کنم، دستور جلسه در ابتدا می‌گوید عدالت و برابری، بعد می‌پرسد آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟ خیر، اگر من بگویم: بله ، عین بی‌عدالتی است. همه‌ی ما در بدو ورود با هم برابریم ما جزو همان خانواده‌هایی هستیم که یک مصرف کننده مواد داشتیم، رنج کشیده‌ایم، همه‌ی ما تاریکی را تجربه کرده‌ایم، وارد اینجا شدیم اما از اینجا به بعد خودمان هستیم که محک می‌زنیم یا می‌توانیم جایگاه‌های مختلف را تجربه کنیم یا به عنوان همان همسفر یا همان رهجو درجا میزنیم، جایگاه یعنی مسئولیت، امروز که من به عنوان استاد جلسه انتخاب شدم به این معنی نیست که من ارزشم از همه بالاتر است،

این جایگاه امروز من را صدا کرده تا ببیند اعظم واقعاً می‌تواند مسئولیت اداره‌ی این جایگاه را قبول کند یا نه، اگر امروز با حرف‌هایم فردی را برنجانم یا باعث بشوم که یکی از کنگره طرد شود باید در برابر این جایگاه پاسخگو باشم، یا اگر امروز با حرف‌هایم سعی کنم فردی به کنگره و به لژیون سردار جذب شود آن موقع است که من کارم را درست انجام دادم. پس باید نسبت به جایگاهی که در آن قرار می‌گیرم پاسخگو باشم نه اینکه بگویم به مقام ارشدم پاسخگو باشم، نه، به کائنات باید پاسخگو باشم، این دستور جلسه به من یاد می‌دهد می‌خواهی مرزبان شوی تمام جوانب را بسنج چون باید تمام مسئولیت‌هایش را مو به مو رعایت کنی، در کنگره جایگاه احترام دارد، این شالی که دور گردنم است به من راه و مسئولیت می‌دهد، چون اگر بخواهم اشتباهی کنم خطایی کنم به کل سیستم کنگره ۶۰ آسیب می‌رسانم.

من اگر درست آموزش‌ها را بگیرم سی‌دی‌هایم را بنویسم، به موقع توی لژیون حضور داشته باشم،در نظافت شعبه کمک کنم و وقتی همه‌ی این کارها را انجام بدهم،زمانی که به جایگاهی می‌رسم یعنی عین عدالت ولی وقتی که من می‌گویم پول دارم، قدرت دارم، آن موقع بی‌عدالتی است، یعنی در هر جایگاهی هستی نگهبانی، دبیری و حتی اتیکتی که دور گردنمان می‌اندازیم باید بدانیم وقتی که مهمانی به خانه‌ی ما می‌آید چگونه میهمان‌داری می‌کنیم، مهماندار هم دقیقاً آن کار را باید انجام بدهد، نکته بعدی اینکه الان لژیون سردار است، من که ۵ سال است در کنگره ۶۰ هستم و نمی‌خواهم از مالم بگذرم و نمی‌خواهم هیچ کاری انجام بدهم و هیچ قدمی برای رشد کنگره ۶۰ بر نمی‌دارم، مطمئناً جایگاهی ندارم، ولی کسی که شرایط اقتصادی خوبی ندارد ولی همان مقدار پولی را که دارد تقسیم بندی می‌کند و به کنگره ۶۰ کمک می‌کند مسلماً جایگاه او از من بالاتر است.

همیشه آقای مهندس می‌گوید: آن کسی که ۶ میلیون تومان برای لژیون سردار می‌دهد برای من به همان اندازه ارزش دارد که آن کسی که ۵۰۰ میلیون تومان می‌دهد چون او با ۶ میلیون تومانش آمده قدم برداشته و دیگری با ۵۰۰ میلیون تومانش، خب وقتی که من می‌دانم در کنگره ۶۰ خیلی چیزها به دست آوردم، من همیشه برمی‌گردم به آن روزی که برای  رهایی مسافرم رفته بودم و دلم می‌خواست سجده کنم و به زمین بوسه بزنم، به خاطر اینکه بعد از ۲۵ سال، رهایی مسافرم را می‌دیدم، من و مسافرم از خانواده طرد شده بودیم ولی الان آبرویمان، اعتبارمان و حرمت مان برگشته،پس به خاطر کنگره ۶۰ من وظیفه دارم که به کنگره کمک کنم، از نظر مالی نمی‌توانم، اشکالی ندارد، باید آموزش ببینم، وقت بگذارم و خودم را صرف احیای یک خانواده بکنم که حداقل بدانم که عین عدالت برای من برقرار می‌شود، اگر من این کار را نکنم بی‌عدالتی است و مطمئن هستم که خداوند خوشی را از من خواهد گرفت اگر یک روزی مسافر من برگشت بخورد نباید بنشینم و گریه کنم، این نتیجه‌ی این است که من خودم عدالت را برقرار نکردم. از اینکه به صحبت های من گوش کردید از همه شما سپاسگزارم.

مرزبان خبری: همسفر مینا
تایپیست: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر بتول‌ (لژیون دوم)
عکاس: همسفر مینا مرزبان
ویرایش و ارسال: همسفر ساناز رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی رازی