همان جواهراتی که خداوند دنبالشان است

جلسه یازدهم از دوره ششم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی رازی به استادی راهنما همسفر زهرا و به نگهبانی همسفر معصومه و به دبیری راهنما لیلا با دستور جلسه « عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ » سه‌شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ..:۱۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

 باورم بر این بود که همه چیز در کنگره به طور یکسان به همه داده شده و این به من بستگی داره که چطور استفاده کنم در دوران تحصیل، خیلی دلم می‌خواست وکالت بخوانم چون فکر می‌کردم که عدالت را می‌توانم برقرار کنم و حق را به حق‌دار بدهم. علت این طرز تفکر این بود که من فقط صور آشکار مسائل را می‌دیدم یا می‌توانم این را بگویم که نگاهم به زندگی یک نگاه تک بعدی بود. در زمان‌های قدیم وقتی آقایان را می‌دیدم که از همسر خودشان صاحب فرزند پسر نمی‌شوند پای همسر دوم به زندگی باز می‌کردند سوالی که توی ذهن خیلی از همسرهای اولی این بود که چرا خداوند به من پسر نمی‌دهد؟ این چطور عدالتی است؟ این مدل زندگی‌ها زیاد بود. تا این که یک آدم عاقل از جایش بلند شد و گفت مگر خداوند با بنده‌هاش دشمنی دارد که بخواهد اذیتشان کند. پای تحقیق نشست و با برسی‌های زیاد آمدند و گفتند که خانم‌ها اواسط سیکل خودشان یک یا چند تخمک آزاد می‌کنند که از نظر کروموزمی فقط ایکس هستند در مقابل اسپرم آقایون حاوی دو نوع کرومزوم ایکس و ایگرگ هستند که ایکس دختر است و ایگرگ پسره. بعد آمدند عمر و سرعت این‌ها را اندازه گیری کردند و در آخر گفت: کسانی که صاحب فرزند پسر نمی‌شوند القا در زمان مناسب تخمک گزاری انجام نمی‌شود. این علم روز به روز در حال گسترش است.

یک پادکستی رو گوش می‌کردم و یک جمله خیلی قشنگی داشت که می‌گفت می‌دانید چندین میلیون آدم‌ها آمدند و رفتند تا درمان بیماری‌ها پیدا شود و راست هم می‌گفت وقتی به عمق این جمله که می‌رسم بغض می‌کنم چندین میلیون آدم در اثر اعتیاد مردن، تا اعتیاد مسافران ما درمان شود؟ اگر جزو آدم‌های اولیه بودیم قطعاً عزادار بودیم. چندین میلیون آدم در اثر بیماری سل مردن تا درمان سل پیدا شد؟ و هزاران نوع بیماری که الان درمان دارن که چندین میلیون نفر بخاطر پیدا شدن درمان آنها آمدند و رفتند که خودشان دچار آن بیماری بودند. تمام این آدم‌ها قطعاً در ذهنشان این سوال بود که چرا من؟ پس کجاست عدالتی که خداوند در موردش حرف می‌زند. 

مثالی که زدم اول صحبت‌هایم به علت درک همین مسئله بود. در کتاب ادموند و هلیا آمده است که ساکنین سوال می‌کنند چرا انسانی آفریدی که می‌توانند در زمین خون و خونریزی راه بیندازند؟ جواب خداوند این بود که من می‌دانم آنچه را که شما نمی‌دانید از بین همین انسان‌ها قرار است جواهراتی بیرون آید. می‌خواهم این را بگویم همان جواهراتی که خداوند دنبالشان است. همان کسانی هستند که دست به دست هم دادند تا یک نوع بیماری درمان پیدا کنند. آن‌هایی که دست به دست هم دادند همان کسانی هستند که پای تحقیق نشستند یا کسانی هستند که در ذهنشان می‌گفتند چرا من؟ همان کسانی که می‌گفتند پس کجاست عدالت خداوند؟ می‌خواهم این را بگویم در هر جایگاهی که هستیم چه در کنگره و چه بیرون از کنگره چیزی است که خودمان قبول کردیم ولی یادمان نمی‌آید که کی و کجا مهر و امضا کردیم. پس به هر مشکلی که برمی‌خوریم به این فکر کنید که حتماً قولی به خداوند دادیم.

من اعتقاد کامل به این موضوعی که گفتم دارم و این طرز تفکر باعث شده که من دست از قیاس بردارم چون قیاس کردن خودمان با افراد دیگر ذهنمان را درگیر می‌کند. در مورد قسمت دوم دستور جلسه گفته آیا همه برابر هستند یا نه؟ در یک لژیونی دو نفر سی دی می‌نویسند اولی برداشت خوبی از سی دی را دارد ولی دومی نظری ندارد. می‌خواهم بگویم علتش غر زدن است. چون غر زدن باعث ترشح هورمون کورتیزول و اختلال در سیستم ایمنی می‌شود و خود این اختلال در جسم باعث می‌شود ذهن چیزی دریافت نکند. که این کاملا ثابت شده‌است.

مرحله ۳۰ سی دی

نشان پیمان وادی هشتم

لژیون تغذیه سالم 

مرزبان کشیک: همسفر مینا

تایپیست:همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون سوم) 

عکاس: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)

ارسال:همسفر مینا مرزبان خبری 

همسفران نمایندگی رازی