کنگره جایی است که عدالت، فرصت دوباره هم می‌دهد

جسله دوم از دوره چهل و پنجم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ شعبه دانیال اهواز به استادی مسافر امین ، نگهبانی مسافر مجتبی و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه «عدالت آیا در کنگره ۶۰ همه با هم برابرند. » در روز سه شنبه مورخ ۱۴۰۵/5/20 ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد.

سلام دوستان، امین هستم، مسافر.

در ابتدا تشکر می‌کنم از راهنمای محترم، آقا حسین، که به من این فرصت را دادند تا در این جایگاه خدمت کنم. همچنین از ایجنت محترم شعبه و نگهبان محترم تشکر و قدردانی می‌کنم.

دستور جلسه امروز درباره «عدالت و اینکه آیا همه اعضا در کنگره با هم برابرند؟» است.

من ابتدا می‌خواهم این موضوع را در بیرون از کنگره بررسی کنم. عدالت و برابری در بیرون از کنگره، یا زمانی که هنوز وارد کنگره نشده بودم، چگونه بود؟ جایگاه‌ها و سمت‌ها برحسب مدارک، موقعیت‌های اجتماعی، روابط یا حتی سلیقه افراد تعیین می‌شد. واقعاً در بسیاری از موارد، جایگاه‌ها به شکل سلیقه‌ای تعیین می‌شدند.

اما وقتی وارد کنگره می‌شویم، یکی از بهترین چیزهایی که برابری را به ما نشان می‌دهد، همین اسم مشترکی است که بر روی ما گذاشته می‌شود؛ «مسافر» یا «همسفر». یک اسم مشخص که از همان ابتدا برابری را به ما ثابت می‌کند.

تمام خدمت‌ها، آموزش‌ها و امتیازاتی که در کنگره وجود دارد، برای تمام اشخاص برابر است. همان‌طور که می‌دانیم، هر شخص تازه‌واردی می‌تواند هر جای سالن که دلش می‌خواهد بنشیند. جایگاه‌ها به این شکل نیستند که صندلی خاصی داشته باشند، یا شکل صندلی‌ها با یکدیگر فرق کند. صندلی ایجنت با صندلی تازه‌وارد تفاوتی ندارد. چنین چیزی وجود ندارد و همه با هم برابرند.

اما تفاوت کجاست؟

تفاوت از جایی شروع می‌شود که یک رهجو، با تلاش، تجربه و عملکرد خودش می‌تواند یک جایگاه را به دست بیاورد. در واقع این موضوع کاملاً معکوس چیزی است که بیرون از کنگره وجود دارد. اینجا یک شخص تلاش می‌کند، زحمت می‌کشد، حضور پیدا می‌کند، آموزش می‌گیرد و به مرور زمان جایگاه‌های مختلف را لمس می‌کند و یکی‌یکی پله‌ها را طی می‌کند.

از طرف دیگر، اگر رهجویی نامنظم باشد، حضور مناسبی نداشته باشد، سی‌دی ننویسد و در مسیر حرکت نکند، قطعاً عقب می‌ماند. اینجا است که عدالت خودش را نشان می‌دهد؛ هر جا که شخص زحمت می‌کشد، واقعاً حق اوست که به آن جایگاه برسد.

عدالت در کنگره حتی به این شکل است که اگر رهجویی مدتی خوب نبوده و سفر خوبی نداشته باشد، باز هم به او فرصت داده می‌شود. طرد نمی‌شود و از سیستم بیرون نمی‌رود. در بیرون از کنگره دیده‌ایم که چه در ورزش و چه در بسیاری از سازمان‌ها، اگر کسی اوت شد، دیگر از گردونه خارج می‌شود؛ اما اینجا فرصت دوباره وجود دارد.

شخص می‌تواند دوباره منظم شود، دوباره به مدار و مسیر برگردد و حرکت خودش را ادامه دهد.

در تمام سمت‌ها نیز همین موضوع وجود دارد. اگر بخواهم بخش آزمون راهنمایی را مثال بزنم، در رابطه با همان برابری که گفتم، ممکن است شخصی که مرزبان است یا خدمت خاصی دارد و حتی چندین سال رهایی داشته باشد، در آزمون راهنمایی شرکت کند و قبول نشود. در مقابل، ممکن است یک رهجوی چند ماه رهاشده تلاش کند، مطالعه کند، آموزش بگیرد و در آزمون راهنمایی شرکت کند و قبول شود.

یعنی هیچ بند و رابطه‌ای وجود ندارد که بگویند چون شخص مرزبان است، حتماً باید قبول شود. ممکن است چندین بار در آزمون شرکت کند و باز هم قبول نشود. به نظر من این عین عدالت است.

در بعضی جاها آن جایگاه و آن زحمتی که شخص می‌کشد اهمیت دارد و قصد نهایی هم باید خدمت باشد. اگر قرار است من به جایگاهی برسم، قصدم باید خدمت باشد، نه اینکه فقط به دنبال گرفتن یک جایگاه یا نشان دادن آن باشم.

در اینجا جا دارد به گروه نگهبانی و دیده‌بانی این دوره تبریک بگویم. همچنین به آقا مجتبی تبریک می‌گویم. من زمانی مشاور او بودم و وقتی دیدم امروز در کنار ما به عنوان نگهبان حضور دارد، واقعاً خوشحال شدم.

ایشان سفر خوبی داشت، مرتب بود و خیلی خوب خدمت کرد. دبیری را طی کرد و امروز به جایگاه نگهبانی رسیده است. قطعاً اگر به همین روش ادامه بدهد، می‌تواند در آزمون‌های راهنمایی شرکت کند و در راهنمایی قبول شود و حتماً به نتیجه‌ای که می‌خواهد خواهد رسید.

پس چنین چیزی در کنگره وجود دارد؛ خدمت‌های مختلف و جایگاه‌هایی که بر اساس تلاش، عملکرد و حرکت افراد شکل می‌گیرند.

به نظر من، عدالت واقعاً به شکل بسیار درستی در کنگره اجرا می‌شود و راز موفقیت، پویایی و بزرگ شدن کنگره دقیقاً همین حرمت‌ها، قوانین و عدالتی است که در آن اجرا می‌شود.

خوب، ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.

سایت نمایندگی دانیال اهواز

عکس و تایپ: مسافر پیروز ((لژیون دهم ))

تنظیم و ارسال خبر: مسافر محسن لژیون یکم ((دبیر سایت))