مشکلات، بذرهایی هستند که خودمان در گذشته کاشته‌ایم

دهمین جلسه از دور نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ بروجن با استادی مرزبان محترم مسافر داریوش، نگهبانی مسافر مهران و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟) و تأثیر آن روی من» یک‌شنبه 18 مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد؛

سلام دوستان، داریوش هستم یک مسافر.

سپاسگزار و شاکر خداوند هستم که امروز در این جایگاه قرار گرفتم تا آموزش ببینم و خدمت کنم. همچنین سپاسگزار گروه مرزبانی و ایجنت محترم هستم که این فرصت را در اختیار بنده قرار دادند تا خدمت کنم.
در مورد دستور جلسه‌ی امروز، یعنی «عدالت»، باید پرسید: آیا افراد در کنگره با هم برابرند؟ اگر آموزش‌های کنگره را نداشتیم، قطعاً فکر می‌کردیم بله، باید همه با هم برابر باشند؛ یا پیش خود می‌گفتیم چرا خداوند برای برخی برنامه‌ریزی متفاوتی داشته است؟ چرا به دیگری ثروت داده و به من نه؟ همیشه شکوه و گلایه می‌کردیم که هر چه دیگران دارند، من هم باید داشته باشم. اما وقتی به کنگره آمدیم و آموزش‌ها را فرا گرفتیم، کم‌کم متوجه شدیم که ماجرا آن‌طور که فکر می‌کردیم نیست. عدالت یعنی انصاف داشتن و قرار دادن هر چیزی در جایگاه خودش.
ما قبلاً تصور می‌کردیم چون همه انسان هستیم، باید یک‌جور زندگی کنیم، امکاناتمان یکسان باشد و همه به یک اندازه به ما احترام بگذارند؛ اما این‌طور نبود. پایه‌ی عدالت بر مبنای معرفت و عمل سالم است؛ هر کس بر اساس آگاهی، تجربه و رفتاری که دارد، در جایگاه مخصوص خودش قرار می‌گیرد. یک رهجو که می‌آید، سر برنامه است، به حرف راهنما گوش می‌دهد و سی‌دی می‌نویسد، مسلماً سفر خوبی خواهد داشت، رها می‌شود و خدمت می‌کند؛ اما رهجوی دیگری هم هست که همه چیز را سرسری می‌گیرد و اصلاً گوشش بدهکار نیست. اگر قرار باشد این دو رهجو یکسان دیده شوند، این عدالت نیست. پس هر چقدر تلاش و کوشش کنیم، مزد آن را دریافت خواهیم کرد.
ما بیشتر مواقع وقتی به مشکلات برمی‌خوریم، از خداوند طلبکار می‌شویم؛ در صورتی که آن مشکلات، بذرهایی هستند که خودمان در گذشته کاشته‌ایم. ما در گذشته نادانی‌هایی داشته‌ایم و اکنون در این جایگاه قرار گرفته‌ایم. من شخصاً به این باور رسیده‌ام که اگر علم و آموزش‌های کنگره را ده سال پیش داشتم، امروز از نظر کاری، اقتصادی و برنامه‌ریزی، کسی به پای من نمی‌رسید. ما کارهای اشتباهی در گذشته انجام داده‌ایم که اکنون در این وضعیت هستیم، پس نباید ناامید شویم؛ بلکه باید استوار بمانیم تا زمان بگذرد و آرام‌آرام دانشی که فرا می‌گیریم را عملیاتی کنیم تا بر مشکلات غلبه کرده و پیشرفت کنیم.
عدالت یعنی هر کسی در جایگاه خودش قرار بگیرد. یک راهنما قبلاً زحمات بسیاری کشیده و اکنون در جایگاه راهنمایی قرار گرفته است؛ پس باید شیرینی آن را بچشد و حالش خوب باشد. در کنگره هیچ‌گونه پارتی‌بازی وجود ندارد؛ عملکرد و رزومه‌ی خود آدم است که جایگاهش را مشخص می‌کند و این عینِ عدالت است. هر کسی که در کنگره تلاش می‌کند، وقت می‌گذارد و خدمت می‌کند، مسلماً در جایگاه بالاتری قرار می‌گیرد و از آن لذت می‌برد.
امیدوارم ما هم بتوانیم با دانشی که در کنگره می‌آموزیم، قدر این لحظات را بدانیم. عدالت یعنی کاشتن و به همان اندازه برداشت کردن؛ هر چه امروز بکاری، در آینده برداشت خواهی کرد. اگر زحمت کشیدی و در راه مستقیم قرار گرفتی، نتیجه‌اش را خواهی دید. ممنونم که به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپ: مسافر مهدی (لژیون چهارم)
عکاس: مسافر احسان (لژیون هشتم)
ویرایش، تنظیم و ارسال خبر: مسافر کرامت (مسئول سایت)
مرزبان خبری: مسافر مصطفی