وادی پنجم، پلی از تفکر به عمل

همسفر هستی برداشت خود از سی‌دی «وادی پنجم، بخش‌های ۱ و ۲» را چنین بیان کرد:

وادی پنجم به ما می‌گوید: «در جهان ما، تفکر قدرت مطلقِ حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.» چهار وادی اول درباره تفکر کردن است. وادی اول: با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد و بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال می‌رود. وادی دوم: هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد. هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. وادی سوم: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.

وادی چهارم: در مسائل حیاتی، به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن. وادی پنجم به ما می‌آموزد که پس از تفکر کردن باید حرکت کرد و بدون حرکت و تلاش، هیچ کاری انجام نمی‌شود. انسان‌ها در زمان حیات خود بر روی زمین در سه جهان که شامل جهان فیزیکی، جهان ذهن و جهان خواب است،  زندگی می‌کنند. جهان ذهن یکی از شاهکارهای خلقت است؛ جهانی عظیم و شگفت‌انگیز که انسان آن را به‌درستی درک نمی‌کند.

در چهار وادی اول در جهان ذهنی بودیم که این جهان، مقدمه‌ای برای برنامه‌ریزی، عمل و تمرین چگونه زندگی کردن در زمین و سایر جهان‌هاست. برنامه‌ریزی توسط تفکر صورت می‌گیرد و برای انجام آنچه در ذهن است، باید از نکات منفی (ترس، منیت و ناامیدی) خارج شویم تا به آرامش برسیم و برای این کار باید چند پله را طی کنیم. برگشت از ضدارزش‌ها: زیرا انسانی که به طرف ضدارزش‌ها می‌رود، روحش بی‌قرار می‌شود. راه رهایی از این شرایط، پرهیز از ضدارزش‌هاست که همان توبه، یعنی بازگشت از ضدارزش‌ها، است.

خودداری: وقتی می‌خواهیم کاری را انجام دهیم، نمی‌دانیم درست است یا غلط. در این شرایط، عقل سالم حکم می‌کند که از انجام آن کار خودداری کنیم. قناعت: در این پله، انسان باید از طبیعت الگو بگیرد که با ساده‌ترین و کمترین امکانات، بهترین‌ها را به وجود می‌آورد. در آغاز نیز بایستی پایه‌های مالی خود را محکم کنیم. صبر: صبر؛ یعنی طی کردن یا تحمل زمان، همراه با تلاش و کوشش لازم برای رسیدن به هدف تعیین‌شده. صبر جزء ابزار زندگی است و برای انجام هر کاری، زمان لازم است.

تجسس، قضاوت و غیبت: هیچ ضدارزشی انجام نمی‌گیرد مگر این‌که لباس ارزشی به تن آن کنیم. مثلاً در کار دیگران فضولی می‌کنیم و اسم آن را کنجکاوی می‌گذاریم؛ سپس بعد از فضولی، قضاوت می‌کنیم. تمام این مسائل از جهل و ناآگاهی انسان سرچشمه می‌گیرد. پس‌انداز: پس‌انداز می‌تواند هم مادی و هم معنوی باشد. با پس‌انداز مادی می‌توانیم مشکلات اقتصادی خود را برطرف کنیم و با پس‌انداز معنوی، مانند کمک کردن به دیگران و همچنین حضور و شرکت در لژیون سردار در کنگره۶۰، سرمایه معنوی خود را افزایش دهیم.

توکل، رضا و تسلیم: توکل یعنی برای انجام دادن کارها تلاش و کوشش کنیم، به خدا توکل داشته باشیم و او را وکیل خود قرار دهیم. نسبت به هر آنچه از طرف او برای ما تقدیر می‌شود، رضایت داشته باشیم؛ اما در مرحله تسلیم، تنها باید خواسته قدرت مطلق را در نظر گرفت. ما نمی‌توانیم با خواست او مخالفتی داشته باشیم و این مرحله، بسیار سخت و دشوار است.

ویرایش و ارسال: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران خانم باشگاه تیراندازی با کمان