از تلخی شیشه تا شیرینی رهایی

جلسه لژیون ویلیام‌وایت همسفران کنگره۶۰ پارک شهدای شهرداری به استادی راهنمای ویلیام‌وایت همسفر زهرا با دستور جلسه « شیشه، مخدرهای جدید و تخریب‌های آن » و تولد یک‌سال رهایی مسافر نیکوتین مرضیه روز جمعه ۲۶ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را هزاران بار شکر می‌کنم که توفیق لمس چنین لحظاتی را به من عطا کرد. از او سپاسگزارم که فرصت نشستن بر صندلی آموزش کنگره۶۰ را نصیب من کرد. امروز بسیار خوشحال هستم که به مناسبت تولد اولین سال رهایی همسفر مرضیه در این جایگاه قرار گرفته‌ام. از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان بابت فراهم کردن این بستر امن، آموزشی و درمانی صمیمانه سپاسگزارم و از زحمات ارزشمندشان قدردانی می‌کنم.

امروز طبق روال روزهای تولد، دو دستور جلسه داریم. دستور جلسه نخست درباره شیشه و تخریب‌های آن است و دستور جلسه دوم، تولد اولین سال رهایی همسفر مرضیه که این موفقیت ارزشمند را صمیمانه به ایشان تبریک می‌گویم و امیدوارم در آینده‌ای نزدیک، ایشان را در جایگاه راهنمایی ببینم.

یکی از انواع مواد مخدر که امروزه از مواد پرمصرف به شمار می‌رود، آیس، شیشه یا کریستال است. وجه تسمیه این ماده آن است که در برخی موارد ظاهر آن شبیه خرده‌ شیشه یا تکه‌های کوچک یخ است، هرچند بیشتر به صورت دانه‌های ریز دیده می‌شود. از دیدگاه کنگره۶۰، شیشه ماده‌ای مخدر بسیار قوی و فوق‌العاده خطرناک است و اعتیاد به آن در مقایسه با مواد مخدر شناخته‌شده‌ای مانند تریاک و هروئین، بسیار سنگین‌تر و مخرب‌تر است.

با این حال، اعتقاد کنگره۶۰ بر این است که هر نوع اعتیادی قابل درمان است. امروزه مصرف‌کنندگان بسیاری در کنگره۶۰ از بند مصرف شیشه به درمان قطعی رسیده‌اند. لازم به ذکر است که تنها دارویی که می‌تواند اعتیاد به شیشه را به طور کامل درمان کند، داروی OT (اپیوم تینکچر یا شربت تریاک) است.

هرچند بسیاری از سیستم‌های پزشکی درمان اعتیاد به شیشه با استفاده از اپیوم تینکچر را نمی‌پذیرند؛ زیرا شیشه را در دسته مواد محرک قرار می‌دهند و معتقدند یک داروی اپیوئیدی نمی‌تواند اعتیاد به آن را درمان کند؛ اما تجربه عملی کنگره۶۰ چیز دیگری را نشان داده است. هزاران مصرف‌کننده شیشه با استفاده از داروی OT به درمان رسیده‌اند و این موضوع از دیدگاه کنگره۶۰ مسئله‌ای اثبات‌شده و حل‌شده است.

مهم‌ترین ترکیب این ماده، آمفتامین است. سابقه تولید و مصرف آمفتامین به پیش از جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد. در دوران جنگ جهانی دوم نیز از آن برای کاهش خستگی، رفع افسردگی سربازان و افزایش توان جسمی و ذهنی نیروهایی که ناچار بودند چندین شبانه‌روز بدون استراحت در میدان نبرد حضور داشته باشند، استفاده می‌شد. خیلی با خود فکر کردم که هم‌زمان شدن تولد همسفر مرضیه با این دستور جلسه چه پیامی می‌تواند داشته باشد.

با توجه به اینکه مدتی از لژیون دور شده بودند و با اشتیاق فراوان خواستار برگزاری جشن اولین سال رهایی خود بودند، تقارن این روز با دستور جلسه «شیشه و تخریب‌های آن» برای من بسیار زیبا و پرمعنا بود؛ زیرا مسافر ایشان، مصرف‌کننده شیشه بودند و با تمام وجود، سختی‌ها و تخریب‌های این ماده را لمس کرده‌اند. خدا را هزاران بار شکر که امروز مسافر ایشان به کنگره۶۰ و آموزش‌های آن متصل هستند.

این شرایط هرگز باعث نشد که همسفر مرضیه به دنبال بهانه باشند یا از مسیر آموزش فاصله بگیرند. برعکس با تمام وجود خواستار رهایی از بند نیکوتین بودند. به خاطر دارم اولین روزی که برای مشورت نزد من آمدند، تنها یک ماه و نیم از ورود ایشان به لژیون ایکس گذشته بود. برای ورود به لژیون ویلیام‌وایت لازم بود سه ماه از حضورشان در لژیون ایکس سپری شود؛ اما این موضوع هم باعث نشد از آموزش‌ها فاصله بگیرند. ایشان با عشق و اشتیاق روی صندلی لژیون ویلیام وایت نشستند، آموزش گرفتند و مسیر خود را ادامه دادند.

خدا را هزاران بار شکر که امروز نتیجه تمام آن سختی‌ها و تلخی‌ها را به شیرینی می‌چشند. گوارای وجودشان باشد. این موفقیت ارزشمند را از صمیم قلب به مسافر نیکوتین مرضیه تبریک می‌گویم به دختر و مسافر ایشان نیز تبریک عرض می‌کنم. برای این خانواده بهترین‌ها را از خداوند خواستارم و امیدوارم به‌زودی طعم شیرین رهایی مسافرشان را نیز بچشند و در زمره خدمتگزاران صدیق کنگره۶۰ قرار بگیرند.

در پایان، بار دیگر از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان هم صمیمانه سپاسگزارم. همچنین از راهنمای ویلیام‌وایت همسفر زهرا تشکر می‌کنم؛ زیرا اگر حضور، حمایت و آموزش‌های ایشان نبود امروز من نیز این جایگاه را تجربه نمی‌کردم و این حس و حال زیبا را درک نمی‌کردم. شیرینی این لحظات را به ایشان تقدیم می‌کنم و از خداوند بهترین‌ها را برایشان خواستارم.

سخنان مسافر نیکوتین مرضیه:

امروز تولد یک‌سال رهایی ویلیام‌وایت من است و حس فوق‌العاده خوبی دارم. امیدوارم همه شما این حس زیبا و ارزشمند را تجربه کنید. در ابتدا از آقای مهندس دژاکام بابت فراهم کردن این بستر امن و ارزشمند برای درمان نیکوتین همسفران صمیمانه تشکر می‌کنم. از راهنمای ویلیام‌وایت همسفر زهرا بی‌نهایت سپاسگزارم؛ زیرا این رهایی و این تولد را مدیون ایشان هستم.

در تمام طول سفر با آرامش، حال خوب و راهنمایی‌های دلسوزانه در کنار من بودند و باعث شدند سفری راحت و موفق را پشت سر بگذارم. همچنین از راهنمای جهان‌بینی همسفر محدثه بسیار تشکر می‌کنم. ایشان باعث شدند آموزش بگیرم، جذب کنگره۶۰ بشوم و برای آغاز سفر ویلیام وایت انگیزه پیدا کنم. از همه دوستانی که امروز لطف کردند و در جشن من حضور داشتند و شادی مرا چندین برابر کردند نیز صمیمانه سپاسگزارم.

اگر بخواهم کمی از خود و سفر نیکوتین بگویم، باید بیان کنم که نسبتاً زود وارد لژیون ویلیام‌وایت شدم؛ زیرا واقعاً از مصرف دخانیات و سیگار خسته شده بودم. گلودردهای شبانه نیز آزارم می‌داد؛ اما هر کاری می‌کردم نمی‌توانستم مصرف را کنار بگذارم. همیشه با خودم می‌گفتم از فردا دیگر سیگار نمی‌کشم؛ اما آن فردا هیچ‌وقت نمی‌رسید.

کم‌کم شروع به توجیه کردن خود کردم، می‌گفتم من نمی‌خواهم کنار بگذارم، اگر بخواهم خیلی راحت می‌توانم مصرف نکنم. در حالی که واقعیت چیز دیگری بود. حتی زمانی که به خاطر بارداری سیگار را کنار گذاشتم، نتوانستم مدت زیادی دوام بیاورم. هر زمان کسی در مقابل من سیگار می‌کشید، حالم بد می‌شد، عصبی می‌شدم و تنها با این فکر که بعداً دوباره می‌توانی مصرف کنی، فعلاً تحمل کن، خود را آرام می‌کردم.

اما هرگز تصور نمی‌کردم روزی برسد که برای همیشه از مصرف سیگار و دخانیات رها بشوم و دیگر هیچ نیازی به آن‌ها نداشته باشم. امروز بسیار خوشحال هستم که با فردی ازدواج کردم که مصرف‌کننده بود و همین موضوع باعث شد با کنگره۶۰ آشنا بشوم. قبل از ازدواج نیز مصرف‌کننده سیگار و دخانیات بودم؛ اما هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم کارم اشتباه باشد. حتی تصور می‌کردم رفتاری امروزی و طبیعی دارم.

هر زمان مادرم به من می‌گفت که این کار اشتباه است با خود فکر می‌کردم که ایشان متعلق به نسل قبل هستند و نگاهشان قدیمی است به همین دلیل حرف‌هایشان تأثیری روی من نداشت. امروز حتی خانواده‌ام هم باورشان نمی‌شود که درمان شده‌ام؛ اما من خوشحال هستم که در کنگره۶۰ حضور پیدا کردم و توانستم به شکلی اصولی و واقعی درمان بشوم. اکنون نه تنها هیچ تمایلی به سیگار و دخانیات ندارم؛ بلکه هیچ نیازی نیز به آن‌ها احساس نمی‌کنم.

ویلیام‌وایت همیشه برای من ارزشمند خواهد بود؛ زیرا باور من نمی‌شد روزی برسد که از اعماق وجود هیچ نیازی به دخانیات نداشته باشم. هیچ حسی نسبت به سیگار نداشته باشم و بتوانم بدون مصرف دخانیات، حال خوب و آرامش واقعی را تجربه کنم. هیچ‌گاه دلم نمی‌خواهد به گذشته و آن دوران بازگردم. امروز از بودن در زمان حال لذت می‌برم، حال خوبی دارم و این حال خوب را دوست دارم. از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، بسیار سپاسگزارم.

تایپ و رابط خبری: راهنمای ویلیام‌وایت همسفر زهرا (نمایندگی سلمان فارسی)
ویرایش و ارسال مطلب: نگهبان سایت راهنمای ویلیام‌وایت همسفر هایده (نمایندگی فردوسی مشهد)
همسفران ویلیام‌وایت کنگره۶۰