همسفرحانیه
در این سیدی از کتاب ۶۰ درجه زیر صفر گفتوگویی میان شاگرد و استاد مطرح میشود قسمتی که شاگرد میگوید: «درد من، درد اوست». این «او» میتواند خداوند، معشوق مادی یا معنوی یا حتی حقیقتی باشد که انسان در مسیر زندگی بهدنبال آن است. انسانهایی که سختیهای بزرگ را پشتسر گذاشتهاند معمولاً راهی طولانی، پیچیده و دردناک را تجربه کردهاند راهی که در این کتاب با عبور از منطقه ۶۰ درجه و حرکت یک اتومبیل تمثیل میشود. اتومبیل نماد جسم، روان و اندیشه آسیبدیده انسان است.مسیر یخبندان، کوهستانی و لغزنده، نماد اعتیاد یا هر بیماری سخت و فرساینده است راهی که هیچوقت آسان نیست و انسان را به چالش میکشد زندگی نیز همینگونه است اگر مسیر کاملاً صاف و بدون مشکل باشد انسان دچار رکود، بیحوصلگی و بیمعنایی میشود. این پیچیدگیها و سختیها هستند که زندگی را شیرین و رشد را ممکن میکنند. وقتی انسان درگیر حل مشکلات است گذر زمان معنا پیدا میکند و حرکت او هدفمند میشود.
طبیعت بهترین معلم ما است. درختان در زمستان خشک و بیجانهستند؛ اما در بهار جوانه میزنند و آرامآرام شکوفه میدهند و تبدیل به میوه میشوند. تغییرات کوچک، تبدیلهای بزرگ را میسازند و هیچ تبدیل بزرگی بدون تغییرات تدریجی رخ نمیدهد. یک مصرفکننده برای تبدیل شدن به فردی سالم و متعادل، باید تغییر کند. کسی که دروغ میگوید، غیبت یا سخن چینی میکند باید تغییر کند تا به تعادل برسد. ظاهر کافی نیست حقیقت دیر یا زود آشکار میشود؛ حتی اگر زیر کوه دماوند پنهان شده باشد. در هستی قانون تغییر، تبدیل و ترخیص جاری است. هیچکس نمیتواند باطن خود را برای همیشه پنهان کند پنهانکاری مثل نگهداشتن اسید در دهان، مخرب و ویرانگر است. انسان با تغییرات واقعی، سالم میشود و در مسیر درست قرار میگیرد. اگر تغییر نکند در رنج، کینه و نفرت باقی میماند و از حرکت باز میایستد. عنوان این سیدی نیز همین مسیر را نشان میدهد عبور از تاریکی به روشنایی، آرامش و تعادل. این سفر تنها با تغییرات واقعی، تدریجی و درونی ممکن است و انسان با تغییر واقعی از نقطه سیاه به رنگینکمان میرسد.
همسفر رقیه
در سیدی «سیاه»، گفتوگویی صمیمی میان استاد و شاگرد شکل میگیرد که استاد با مهربانی شاگرد را دعوت میکند تا درد دلش را پنهان نکند. استاد میگوید: «میدانم در دل چیزی داری، آن را نگه ندار». شاگرد پاسخ میدهد: «درد من، درد اوست». این جمله نشان میدهد که درد انسان فقط یک رنج شخصی نیست میتواند گره ذهنی، بحران روحی یا مانعی باشد که در مسیر زندگی پیش روی انسان قرار میگیرد. عبور از این دردها، مانند گذر از منطقه ۶۰ درجه است قسمتی که مسیر سخت، شرایط سنگین و راه پرپیچوخم است، در این تمثیل، اتومبیل نماد جسم و وضعیت روحی انسان است. فرد گرفتار مشکل، مانند اتومبیلی خراب در جادهای کوهستانی و لغزنده حرکت میکند مسیری که برای هر انسانی ممکن است در قالب اعتیاد، بیماری سخت یا بحرانهای روحی تکرار شود. تکرارهای بیپایان انسان را خسته میکند؛ اما همین پیچیدگیها است که زندگی را شیرین و پربار میسازد.
طبیعت بهترین الگو برای ما است اگر به طبیعت نگاه کنیم درسهای بزرگی میگیریم.درختان زمستان را خشک و خاموش میگذرانند؛ اما با آمدن بهار جوانه میزنند و به میوه مینشینند. این نشان میدهد که بدون تغییر، تبدیل ممکن نیست. مشکل بسیاری از انسانها این است که میخواهند بدون تغییر، تبدیل شوند. فرد بیسواد بدون مطالعه باسواد نمیشود و کسی که ساز بلد نیست یکباره نوازنده نمیشود. هر مهارت، رشد و تحول نیازمند زمان و تغییر است. طبیعت نیز همینگونه عمل میکند همه مسائل زندگی در حال تغییر و تحول است.
مصرفکنندهای که میخواهد به انسان سالم و متعادل تبدیل شود باید تغییر کند. ظاهر کافی نیست هیچکس نمیتواند ظاهر و باطن خود را برای همیشه پنهان کند و قطعاً روزی آشکار میشود این قانون طبیعت است و دیر یا زود دچار تخریب میشود. برای رسیدن از نقطه سیاه تا رنگینکمان باید مشکل را شناخت اینکه بدانم مصرفکننده هستم یا معتاد، دروغگو هستم یا جاهل و چه ضعفهایی دارم همین شناخت آغاز حرکت است. وقتی قندیلها آب میشوند، جویبارها جاری میشوند و در نهایت رودهای بزرگ شکل میگیرند و هیچ راهی سادهتر و کمهزینهتر از صراط مستقیم نیست.
رابط خبری: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی سمنان
- تعداد بازدید از این مطلب :
151