گروه خانواده - پله‌های صعود در وادی پنجم

جلسه سیزدهم از دوره دوم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران به نمایندگی اردبیل با استادی همسفر رعنا، نگهبانی همسفر نوش‌آفرین و  دبیری  راهنما  همسفر  مهری  با دستور جلسه «وادی پنجم ( در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می نماید) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه 29 تیر ماه 1405 ساعت 16:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

من اولین بارم هست که در جایگاه استادی نشسته‌ام؛ حال خوشی دارم و با انرژی کامل هستم، خیلی خوشحالم و خدا را شکر می‌کنم. هفته قبل که برای رهایی به ساختمان سیمرغ رفتیم، دستور جلسه «وادی پنجم» بود و تصور نمی‌کردم که در این دستور جلسه، استاد باشم.

و اما دستور جلسه؛ وادی پنجم می‌گوید: «در جهان ما تفکر قدرت مطلقِ حل نیست، بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.» از وادی پنجم، مهم‌ترین قسمتی که برای من بسیار جالب بود، پله‌های آن می‌باشد.

اولینِ آن، «برگشت از ضد ارزش‌ها» می‌باشد. در این مقوله، هر انسانی باید به درون خود مراجعه کند، تفکر کرده و درستی یا نادرستیِ عمل خود را از لحاظ ارزشی و غیرارزشی بررسی کند.

پله دوم، «خودداری» می‌باشد؛ یعنی منِ رعنا اگر در تصمیمی دچار تردید شوم که آیا این کار به نفع من است یا ضرر من، باید از انجام آن دوری کنم.

پله سوم، پله «قناعت» است؛ یعنی من در زندگی خودم، از همان چیزی که دارم بهترین استفاده را بکنم.

پله چهارم، «صبر» هست. به نظر من بهترین پله، همین صبر کردن است؛ چرا که منِ همسفر اگر صبر و تحمل لازم را نداشته باشم، قطعاً با مشکلات فراوانی روبه‌رو خواهم شد.

پله پنجم، «تجسس، قضاوت، غیبت» می‌باشد. در این پله، اگر من به‌جای پرداختن به زندگی خود و مسائلی که با آن سروکار دارم، افکار و اندیشه‌ام به دنبال امور دیگران باشد، حتماً پیِ قضاوت و غیبت خواهم رفت؛ در این صورت انرژی بسیار زیادی از دست خواهم داد، به‌طوری که برای انجام حتی کوچک‌ترین کارهای شخصیِ خود هم انرژی نخواهم داشت.

و اما «پس‌انداز»؛ که مهندس در این مورد آموزش و موارد بسیار زیادی را برای اعضای کنگره ۶۰ همیشه در نظر می‌گیرند. منِ همسفر که حتی روزی بلد نبودم از عهده امور مالی خودم بربیایم، امروز می‌توانم در لژیون سردار حضور یافته و از پس‌انداز شخصیِ خود مبلغی را ببخشم که در ادامه، این بخشش به زندگی من برخواهد گشت.

و اما پله هفتم، «تفوّض، رضا و تسلیم»؛ به منِ همسفر می‌آموزد که در گره‌های زندگی، به‌جای شکایت و گله کردن، توکل کنم و این نکته را در نظر بگیرم که سختی‌های زندگی برای ساختن خودِ من در کائنات طراحی شده است و راضی به تمام امور می‌باشم. در پایان، امیدوارم به مرحله‌ی «تسلیم» که بسیار تا بسیار مرحله‌ی سختی است و انسان‌های بسیار کارآزموده‌ای را می‌طلبد، برسم.

مرزبانان کشیک:مسافر حبیب و همسفر هاجر
تایپیست:همسفر بیتا رهجوی راهنما همسفر مهری (لژیون دوم)
عکاس، ویرایش و ارسال:همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) مرزبان خبری
گروه خانواده نمایندگی اردبیل