صورت مسئله اعتیاد

راهنما همسفر سمیرا✍✍

ابتدا خداوند را شاکرم که عضو کنگره ۶۰ هستم و این فرصت را دارم که آموزش بگیرم.
جهان پزشکی به نقطه صفر اعتیاد هم نرسیده است در بیرون از کنگره، نگرش مردم نسبت به اعتیاد این است که آن را یک بیماری می‌دانند، اما تصور می‌کنند فرد مصرف‌کننده برای رهایی از اعتیاد فقط به کمی غیرت و اراده نیاز دارد. این طرز فکر به دلیل ناشناخته بودن صورت‌مسئله اعتیاد برای مردم و حتی بسیاری از پزشکان است. به همین علت، روش‌های غیرعلمی و نادرست ترک اعتیاد رواج پیدا کرده است.

مصرف‌کنندگان بین دو اهرم گرفتار می‌شوند؛ از یک سو بازار قاچاق که مواد ناخالص در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد و از سوی دیگر روش‌های مختلف ترک اعتیاد مانند شلاق‌درمانی، کتک‌درمانی، دعا‌درمانی، سوءاستفاده از باورهای مذهبی، URD، دارودرمانی‌های نادرست، طب سوزنی و تبلیغات ماهواره‌ای و اینترنتی که بسیاری از آن‌ها مصرف‌کنندگان را به نابودی و بدبختی می‌کشاند. در واقع، مصرف‌کننده از مار غاشیه به عقرب جراره پناه می‌برد؛ یا به عبارتی، از چاله بیرون می‌آید و در چاه می‌افتد.

علت اصلی این مشکلات، ناآگاهی و عدم شناخت صحیح صورت‌مسئله اعتیاد است. از دیدگاه کنگره ۶۰، جهان پزشکی هنوز از نظر علمی در نقطه زیر صفر قرار دارد؛ زیرا اولاً اعتقاد دارد که اعتیاد درمان قطعی ندارد و ثانیاً تنها به دنبال کاهش آسیب است، در حالی که اعتیاد یک بیماری صددرصد قابل درمان است.

تا زمانی که صورت‌مسئله اعتیاد به‌درستی شناخته نشود، نه پیشگیری امکان‌پذیر است، نه درمان و نه حتی کاهش آسیب به شکل صحیح انجام می‌شود. درمان اعتیاد با مصرف داروی مناسب، در مدت‌زمان مشخص و به‌صورت تدریجی امکان‌پذیر است. در روش DST، مصرف دارو به‌صورت منظم انجام می‌شود و مقدار آن در هر پله مشخص و حساب‌شده کاهش می‌یابد. این روش برای درمان انواع موادی مخدر و حتی الکل کاربرد دارد.

در کنگره ۶۰ از شربت OT (اپیوم تینکچر) برای درمان استفاده می‌شود؛ زیرا ترکیبات آن شباهت بسیار زیادی به مواد شبه‌افیونی طبیعی بدن دارد. تریاک دارای بیش از ۲۵ آلکالوئید است و اگر به‌درستی و به‌صورت درمانی مصرف شود، می‌تواند بهترین دارو برای بازسازی سیستم شبه‌افیونی بدن باشد. تاکنون نیز دارویی با چنین ویژگی و قدرتی ساخته نشده است.

ما مشاهده می‌کنیم افرادی که با روش‌های غیرعلمی و خارج از کنگره اقدام به ترک می‌کنند، معمولاً یا همیشه خمار هستند، یا دوباره به مصرف برمی‌گردند و یا ماده مصرفی خود را جایگزین می‌کنند؛ بنابراین به درمان واقعی و پایدار دست پیدا نمی‌کنند. به نظر من، وظیفه هر یک از اعضای کنگره ۶۰ این است که پیام درمان را به مصرف‌کنندگان برسانیم تا با ورود به کنگره بتوانند به درمان قطعی برسند و خود و خانواده‌شان از مشکلات، تخریب‌ها و رنج‌های اعتیاد رهایی یابند.

در پایان، انسان باید همواره به خاطر داشته باشد که موجودی بسیار ارزشمند است. باید جایگاه خود را ارج بنهد، قدرت خویش را پاس بدارد و برای رسیدن به درمان، حال خوش و زندگی سالم، با امید، تلاش و پشتکار حرکت کند و هرگز ناامید نشود.

منبع: مقاله هفتم و کتاب ۶۰ درجه زیر صفر
نویسنده: راهنما همسفر سمیرا
رابط خبری: همسفر منیژه رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون اول)
ویرایش تنظیم: همسفر زینت رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم) نگهبان سایت

نمایندگی همسفران شهباز