هشتمین جلسه از دوره هشتم کارگاهای آموزشی خصوصی مسافران نمایندگی آبیک با استادی راهنما مسافر رضا ، نگهبانی مسافر منوچهر و دبیری مسافر اسماعیل با دستورجلسه «وادی پنجم و تأثیر آن روی من» روز یکشنبه 28 تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
از نگهبان و دبیر که اجازه خدمت در این جایگاه را به من واگذار نمودند تا خدمت کنم ، تشکر می کنم. دستور جلسه «وادی پنجم و تأثیر آن روی من» می باشد . من شش سال پیش که وارد کنگره شدم حالم خیلی خراب بود و اتفاق های بدی رخ داده بود ، وقتی وارد کنگره شدیم به من دفتر و خودکار دادند گفتند سی دی بنویس اوایل سخت بود ولی رفته رفته ارتباط برقرار کردم و با خواندن کتاب ۶۰درجه وارد وادی ها شدم .
وادی اول وادی تفکر است ، وادی دوم می فهمیم که آمدن ما به این جهان بیهوده نیست ، وادی سوم به ما می گوید که مسئولیت کارهای خودمان بپذیرم ، تا به وادی پنجم می رسیم ، وادی پنجم وادی بود که تاثیرات زیادی روی من گذاشت . وادی پنجم من را آگاه کرد که یک اتفاقاتی اطراف من در حال رخ دادن می باشد که فقط با فکر کردن نمی توان آن را حل کرد . باید حرکت کنی باید از قوه به فعل دربیاری و من آمدم این وادی را در زندگیم کاربردی کردم که زندگیم صدهشتاد درجه تغغیر کرد و متوجه شدم آن سه جهانی که آقای مهندس می گویند جهان هستی ، جهان خواب و جهان ذهنی ، جهان ذهنی مهم ترین آن می باشد . جهان ذهنی به من میگوید اگر تو پندارت سالم باشد، گفتار و کردارت نیز سالم می شود . من اگر در ذهنم مثلا به کسی ناسزا می گویم همان در عمل نیز هست یعنی در گفتار نیز این کار را انجام می دهم ، یا برعکس در ذهنم با کسی خوب باشم در گفتارم نیز همین ارتباط را با او برقرار می کنم .
آقای مهندس در آخر این وادی به هفت پله اشاره می کند که اگر میخواهی به آرامش برسی و اتفاق های خوبی برایت بیفتد این ها را باید رعایت کنیم .
اول دوری از ضد ارزش ها می باشد ؛ دوم اینکه باید برای رسیدن به هدف ها صبر داشته باشیم ؛ کمی که جلوتر می رویم به پس انداز و قناعت می رسیم . این برای خود من خیلی مهم بود ، یک سری پس اندازها از کارهای کوچک می باشد بقول جناب مهندس برای افراد پولدار نیست ، از چیزهای کوچک باید شروع کنیم . اگر این آگاهی ها را به من داده کنگره باید به لژیون سردار برگردانیم. اگر کنگره سلامتی را به من برگرداند ، آرامش را به من برگرداند ، پس انداز کردن و قناعت را به من آموزش داد ، الان وقت آن است که ما دین خود را به کنگره در لژیون سردار ادا کنیم. دیگران کاشتند و ما استفاده کردیم و اکنون وقت آن است که ما بکاریم و دیگران و آیندگان استفاده کنند. آیندگان هم دور نیستند ، غریبه هم نیست آیندگان می توانند فرزندان یا آشنایان خودمان باشند . باید این برنامه ریزی کنیم که برای آنان این چراغ را روشن بگذاریم . از اینکه به صحبتهای من توجه کردید سپاسگزارم .
تایپ: مسافر امین «لژیون سوم»
تنظیم و ارسال : همسفر میثم «لژیون اول»
- تعداد بازدید از این مطلب :
108