جبر ثمره و نتیجه اختیار است

عقل، عشق و ایمان سه رکن جدا نشدنی‌ هستند که هرگز در تقابل با یکدیگر قرار نمی‌گیرند برخی انسان‌ها عقل و عشق را مقابل هم قرار می‌دهند؛ درحالی‌ که این برداشت نادرست است و عشقی که بر پایه عقل نباشد چیزی جز احساسات زودگذر، خودخواهی و کشش‌های کوتاه‌ مدت نیست عقلی که از عشق خالی باشد خشک و بی‌روح است هرچه انسان عاقل‌تر، عاشق‌‌ و با ایمان‌تر خواهد بود؛ زیرا عقل مسیر را روشن می‌کند عشق به آن جان می‌بخشد و ایمان انسان را در این مسیر ثابت قدم نگه می‌دارد در نظام هستی قانونی به نام جبر، اختیار و فرمان الهی وجود دارد جبر در واقع ثمره و نتیجه اختیار است همان‌‌طور که کشت گندم محصول گندم، کشت جو برداشت جو است هر عملی که انجام می‌دهیم نتیجه‌ای اجتناب‌ناپذیری دارد این همان جبر است که از اختیار به‌وجود می‌آید؛ بنابراین تقدیر بسیاری از اتفاقات زندگی نتیجه انتخاب‌ و رفتارهای خود ما است.

زمانی از انسان سخن گفته می‌شود منظور فاصله میان تولد تا مرگ نیست؛ بلکه مسیر وجود انسان از ازل تا ابد می‌باشد هر انتخاب و رفتار ما موجی در جهان ایجاد می‌کند و جهان همواره در حرکت است و هیچ چیز در آن ساکن نیست این امواج مانند سرما، گرما، خشک‌سالی، بارندگی، زلزله و سونامی که بخشی از نظام طبیعت، فرمان الهی و محصول رفتارهای انسانی هستند مانند: دروغ، ظلم، رشوه یا هر عمل نادرست دیگری که دیر یا زود نتیجه آن به خود ما باز می‌گردد زندگی موجی است که گاه آرام و گاه سهمگین می‌باشد هنر انسان فرار از موج‌ها نیست؛ بلکه آموختن موج‌ سواری می‌باشد همان‌‌طور که یک موج‌ سوار از قدرت موج برای پیش رفتن بهره می‌برد ما باید از سختی‌ها برای رشد خود استفاده کنیم گاهی آن‌ قدر زیر فشار مشکلات قرار می‌گیریم که احساس می‌کنیم در هم شکسته‌ایم شخصیت انسان را می‌سازند در این مسیر مهارت مردم‌داری و دیپلماسی سرمایه اصلی ما است؛ باید هنر تعامل و تبدیل دشمن به دوست را بیاموزیم سرمایه اجتماعی نه با تظاهر؛ بلکه با صداقت و اخلاق اصیل به دست می‌آید.

انسان‌ها را در سفر و روزهای سخت بهتر می‌توان شناخت؛ زمانی‌که ساعت‌ها و روزها در کنار یکدیگر هستند یا با مشکلی روبه‌رو می‌شوند در چنین لحظاتی میزان صبر، گذشت و ظرفیت واقعی افراد آشکار می‌شود به همین دلیل باید آینده‌نگر باشیم برای روزهای دشوار برنامه‌ریزی و پس‌انداز کنیم، با صبر و اراده از زیر امواج زندگی گذر کنیم من نیز گمان می‌کردم مشکلات پایانی ندارند؛ اما با گذشت زمان آموختم که بسیاری از این سختی‌ها زمینه رشد و سازندگی من بوده‌اند نباید تصور کنیم که تنها با ناامیدی یا مصرف دارو همه چیز حل می‌شود گاهی لازم است طرز فکر خود را تغییر دهیم، ورزش کنیم، به خودمان امید بدهیم و برای کوچک‌ترین پیشرفت‌ها خود را تشویق کنیم خورشید هر روز طلوع می‌کند این ما هستیم که باید دوباره برخیزیم و مسئولیت زندگی خود را بپذیریم زندگی سفری پیوسته به سوی کمال است که اگر خیرخواه دیگران باشیم خداوند نیز یار و یاور ما خواهد بود بهترین الگوی ما صبر، اخلاق و استقامت است با الهام از آموزه‌های قرآن که آثار ارزشمندی برای هدایت و رشد انسان‌ها برجای گذاشته ما نیز طبق این آموزها باید قدر لحظه‌لحظه زندگی را بدانیم جهان مدرسه‌ای برای آموختن می‌باشد و ما رهگذران این مسیر هستیم هیچ چیزی در هستی از بین نمی‌رود همه چیز پیوسته در حال تغییر، تکامل و حرکت است تا سرانجام به سرچشمه و خالق خود بازگردد.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون بیست‌وششم)
ویرایش: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر مینا ( لژیون بیست‌و‌سوم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون شانزدهم) دبیر دوم سایت
نمایندگی همسفران سلمان فارسی اصفهان