وادی پنجم برای من مانند نسخه‌ای شفابخش بود

جلسه دوم از دوره بیست‌وچهارم کارگاه‌‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی دهخدا قزوین به استادی همسفر ندا، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر سمیه با دستورجلسه «وادی پنجم» روز یکشنبه ۲۸ تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست ؛بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید.») امروز که در جمع شما عزیزان هستم، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌کنم این وادی چقدر به زندگی من نزدیک است، به یاد روزهایی می‌افتم که تمام انرژی‌ام را صرف مرور تاریکی‌ها در دنیای ذهنم می‌کردم. من همسفر بارها و بارها برای خودم تصویری ایده‌آل از زندگی ساخته بودم؛ به اصلاح مسافرم فکر می‌کردم، گذشته تلخم را مرور می‌کردم و آینده‌ای را در ذهن می‌ساختم که شاید هیچ‌گاه اتفاق نمی‌افتاد، اما ذهن من پیوسته درگیر آن بود.

وادی پنجم برای من مانند نسخه‌ای شفابخش بود؛ نسخه‌ای که مرا از آشفتگی‌های ذهنی بیرون آورد و وارد دنیای عمل کرد، این وادی به من آموخت که صرفا فکر کردن، مانند کشیدن نقشه‌ای روی یک کاغذ سفید است، تا زمانی که آجر روی آجر نگذارم، آن نقشه هرگز به یک ساختمان، یک پناهگاه یا یک مأمن امن تبدیل نخواهد شد، باید قدم برداریم؛ زیرا تا زمانی که حرکت نکنیم، نه مسیری کوتاه‌تر می‌شود و نه مقصدی به ما نزدیک‌تر.

از نگاه من، وادی پنجم پلی است میان جهان ذهن و جهان عمل، همان‌گونه که ساختارهای منفی می‌توانند ذهن ما را درگیر کنند، ما نیز می‌توانیم با ایجاد ساختارهای صحیح و انجام عمل سالم، آن‌ها را به‌تدریج جایگزین کنیم.
نمونه ساده آن، روزهای نخست ورود ما به کنگره است، یاد گرفتیم چگونه با مسافر خود رفتار کنیم، هنگام اختلاف و تنش چگونه برخورد کنیم و بارها این آموزش‌ها را در ذهن مرور کردیم؛ اما ارزش واقعی آموزش زمانی آشکار می‌شود که در همان موقعیت قرار می‌گیریم؛ جایی که جمله‌ای که روزی ما را به آتش می‌کشید، امروز با سکوتی آگاهانه یا سخنی آرام از کنار آن عبور می‌کنیم؛ این یعنی ثمره و پیروزی وادی پنجم.

عبور از وادی پنجم آسان نیست، این وادی پله‌پله است و باید هر مرحله را با صبر و آگاهی طی کنیم، نخستین پله آن، صبر است؛ اما صبری که به معنای سکون، بی‌تفاوتی یا انفعال نیست، بلکه صبری همراه با حرکت، تلاش و استمرار است، پله بعدی، پس‌انداز است؛ شاید بخشی از آن پس‌انداز مالی باشد؛ اما به نظر من مهم‌تر از آن، پس‌انداز انرژی، توان و نیروی حیات است؛ سرمایه‌ای که در روزهای سخت و هنگام هجوم افکار منفی به کمک ما می‌آید و قدرت ادامه مسیر را به ما می‌بخشد.

پله بعدی، تجسم خلاق است؛ یعنی آگاهانه به ذهن خود جهت بدهیم و مسیر درست را برای آن ترسیم کنیم و در نهایت، به مرحله تسلیم و رضا می‌رسیم؛ جایی که مسئولیت کار خود را می‌پذیریم، وظیفه‌مان را انجام می‌دهیم و نتیجه را با آرامش به مشیت الهی می‌سپاریم، اگر در مسیر آموزش و وادی‌ها باقی بمانیم و آن‌ها را به عمل تبدیل کنیم، بدون تردید به نتیجه خواهیم رسید.

در پایان، آرزو می‌کنم همه ما یاد بگیریم از دنیای صرفِ ذهن خارج شویم و وارد دنیای واقعی عمل شویم، از همین امروز، وقتی از این کارگاه آموزشی خارج می‌شویم، یکی از تصمیم‌هایی را که مدت‌ها در ذهنمان بوده است، به عمل تبدیل کنیم و این پیام را به جهان هستی بدهیم که دیگر انسانِ رؤیاپرداز گذشته نیستیم؛ بلکه انسان‌هایی عمل‌گرا، مسئول و در حال حرکت هستیم و تصمیم گرفته‌ایم مسیر زندگی خود را آگاهانه و شایسته مدیریت کنیم.

امیدوارم روزی برسد که همه ما در جامعه، لباس عمل‌گرایی بر تن داشته باشیم، از دنیای توهم و سکون ذهن فاصله بگیریم و با عمل سالم، زندگی خود و اطرافیانمان را زیباتر بسازیم.

لوح تقدیر به نفرات اول تا سوم آزمون فاینال

تقدیر از اعضایی که آزمون رو در طول سال حمایت کردن

تقدیر و تشکر از راهنما همسفر زهرا مسئول برگزاری آزمون دوره قبل توسط راهنما همسفر فاطمه مسئول برگزاری آزمون دوره جدید

رهایی ۴۰ سی‌دی و ۳۰ سی‌دی همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم)
و رهایی ۳۰ سی‌دی همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم)

مرزبان کشیک: همسفر سحر و مسافر سعید
تایپیست: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم)
عکاس: همسفر کلثوم رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر شهلا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی دهخدا قزوین