تقدیر قابل تغییر و قابل ساختن است

تقدیر، قصه‌ای نیست که برایمان نوشته باشند نَفَسی‌ست که خودمان در جان زندگی می‌دمیم گاهی مثل تیری‌ست که از کمان رها می‌شود و بی‌هیچ ترس و ابهامی مسیرش را می‌رود و به همان جایی می‌رسد که باید برسد اما پیش از رها شدن این ما هستیم که زاویهٔ کمان را با فکرهایمان، انتخاب‌هایمان، رفتار و عمل‌هایمان تعیین می‌کنیم. تقدیر، آینهٔ کارهایی است که کرده‌ایم و زندگی مثل مزرعه‌ای‌ست که هر روز در آن بذر می‌کاریم اگر گندم، بکاریم گندم می‌روید اگر نفرت، بکاریم نفرت جوانه می‌زند. تقدیر، محصول همان دانه‌هایی‌ست که خودمان در خاک زندگی ریخته‌ایم و سه نیرو در مسیر زندگی سرنوشت را می‌سازند و این سه نیرو همیشه در کنار هم کار می‌کنند که جبر، همان تقدیر و نتیجهٔ طبیعی علت‌ها است و خواست، انتخاب‌هایی که هر روز انجام می‌دهیم و فرمان الهی، نوری که مسیر کلی را روشن می‌کند و این‌ها هیچ‌کدام جدا نیستند و مثل سه نخ هستند که با هم طناب زندگی را می‌بافند.

حالا وقتی تقدیر، پیام می‌شود گاهی اتفاقی می‌افتد که سخت، تلخ و سنگین است اما تقدیر همیشه پیام دارد گاهی در دل یک زندان کسی کتاب می‌خواند و می‌نویسد و نویسندهٔ بزرگی می‌شود و گاهی یک شکست پلی می‌شود برای پیروزی و گاهی یک درد دریچه‌ای می‌شود برای فهمیدن، برای رشد کردن، برای دوباره ساختن. مشکلات، لعنت نیستند بلکه رحمت‌اند رحمتی که ما را از خواب غفلت بیدار می‌کند و می‌گوید؛ بلند شو هنوز راهی است. نباید روی منفی‌ها زوم کنیم، مثل کابوس که دیدن سایه‌هاست، یعنی بزرگ کردن چیزهایی که هنوز نیامده‌اند وقتی روی منفی‌ها تمرکز می‌کنیم آن‌ها جان می‌گیرند و وارد زندگی ما می‌شوند. تقدیر برخورد تفکرات ماست اگر مثبت فکر کنیم تقدیر روشن می‌شود، اگر منفی فکر کنیم سایه‌ها پررنگ می‌شوند و ورود به بازی منفی یعنی غذا‌دادن به نیروهایی که آرامش را می‌بلعند.

اگر بیرون کسی را نادان می‌بینیم ریشه‌اش در درون ماست، اول باید اندیشهٔ خودمان را درست کنیم زندگی لوح سفیدی است که نقاش‌اش خود ما هستیم و هر انسان کتاب زندگی خودش را می‌نویسد هر روز یک صفحهٔ تازه یک فرصت تازه. زندگی لوح سفیدی‌ست که با افکار خوب یا بد نقاشی می‌شود اگر اندیشه را درست کنیم بیرون هم درست می‌شود، اگر درون را روشن کنیم تقدیر هم روشن می‌شود. تقدیر، قابل تغییر و قابل ساختن است. تقدیر، چیزی نیست که از آسمان بیفتد تقدیر، همان اندازه‌گیری دقیق مسیر انسان است و این مسیر با خواست، تقدیر و فرمان الهی ساخته می‌شود. تقدیر، با فکر درست و انتخاب درست و عمل درست قابل تغییر است. در پایان گاهی زندگی سخت می‌شود گاهی دل می‌گیرد و گاهی راه تاریک می‌شود اما تقدیر همیشه در دست ماست. اگر درون را روشن کنیم و بذر خوب بکاریم و از مشکلات پل بسازیم و از سایه‌ها عبور کنیم تقدیر هم روشن می‌شود و زندگی همان لوح سفید است که با رنگ‌های زیبا نقاشی می‌شود.

مرزبان خبری: همسفر مینا
منبع: سی‌دی جواب
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رازی