حرکت و تلاش در مسیر تفکر

همسفران لژیون سوم درباره دستورجلسه «وادی پنجم و تاثیر آن روی من: در جهان ما تفكر؛ قدرت مطلق حل نيست، بلکه توام با رفتن و رسيدن، آن را كامل مي نمايد.» بیان کردند:

همسفر منصوره:

دانایی زمانی ارزشمند می‌شود که به رفتار تبدیل شود. ممکن است ساعت‌ها مطالعه کنیم، آموزش ببینیم یا تصمیم‌های خوبی بگیریم؛ اما بدون حرکت نتیجه‌ای به دست نمی‌آید، این پیام برای من بسیار تأثیرگذار بود. متوجه شدم بسیاری از خواسته‌هایم فقط در ذهنم باقی مانده بودند. منتظر زمان مناسب یا شرایط بهتر می‌ماندم. در حالی که آغاز هر مسیر از همین لحظه امکان‌پذیر است. این آموزش مسئولیت زندگی را به خودم یادآوری کرد.

دیگر نمی‌توانم کم‌کاری‌هایم را به گردن دیگران بیندازم؛ اگر تغییری می‌خواهم، باید سهم خود را انجام دهم و با برداشتن قدم‌های کوچک، مسیر روشن‌تر می‌شود. استمرار، نتیجه‌ای می‌سازد که با عجله به دست نمی‌آید. این نگاه، صبر و امید را در من تقویت کرده است. اکنون تلاش می‌کنم هر روز بهتر از دیروز باشم و برای رسیدن به هدف، نظم را سرلوحه کارهای خود قرار داده‌ام. هر تجربه، درس تازه‌ای برای ادامه راه است. اشتباه پایان مسیر نیست؛ بلکه فرصتی برای یادگیری است.

هر موفقیت از یک تصمیم و یک اقدام آغاز می‌شود. این وادی به من آموخت که آرزوها با تلاش رنگ واقعیت می‌گیرند و امروز بیشتر از گذشته به انجام وظایفم اهمیت می‌دهم. احساس می‌کنم با اجرای آموزش‌ها، آرامش بیشتری پیدا کرده‌ام و از شتاب‌زدگی فاصله گرفته‌ام و با حوصله پیش می‌روم. قدردان آموزش‌های کنگره۶۰ هستم که مسیر رشد را به ما نشان می‌دهد. امیدوارم بتوانم هر روز قدمی برای بهتر شدن مؤثر بردارم.

همسفر فاطمه:

وقتی این وادی را خواندم، بیشتر از هر چیز به این فکر کردم که چقدر بین دانستن و انجام دادن فاصله وجود دارد. بارها پیش آمده که برای یک موضوع ساعت‌ها فکر کرده‌ام، جوانب کار را سنجیده‌ام؛ حتی تصمیم خود را هم گرفته‌ام؛ اما چون آن تصمیم به عمل تبدیل نشده هیچ تغییری در زندگی‌ام اتفاق نیفتاده است. انگار تا وقتی انسان حرکت نکند، فکرهایش فقط در ذهن باقی می‌مانند و تأثیری در دنیای واقعی نمی‌گذارند. این موضوع را در تیراندازی هم بارها تجربه کرده‌ام.

ممکن است مربی تمام نکات را آموزش دهد و من هم آن‌ها را کاملاً بفهمم؛ اما اگر تمرین نکنم، بدنم هیچ‌وقت آن آموزش‌ها را یاد نمی‌گیرد؛ حتی وقتی یک تیر اشتباه رها می‌شود، همان اشتباه کمک می‌کند دفعه بعد بهتر عمل کنم؛ اگر فقط بخواهم منتظر بمانم تا همه چیز کامل شود، هیچ‌گاه پیشرفتی اتفاق نمی‌افتد. این وادی به من یادآوری می‌کند که مسیر رشد، با قدم‌های کوچک ساخته می‌شود. لازم نیست از همان ابتدا همه چیز بی‌نقص باشد؛ مهم این است که حرکت ادامه پیدا کند.

گاهی اوقات ما از ترس اشتباه یا نتیجه نگرفتن، شروع کردن را عقب می‌اندازیم، در حالی که خود مسیر، انسان را تغییر می‌دهد و تجربه‌ای به او می‌دهد که با فکر کردن به دست نمی‌آید. چیزی که برای من ارزشمند بود، این است که فهمیدم مسئولیت تغییر زندگی خودم بر عهده خودم است. هیچ‌کس نمی‌تواند فقط با گفتن یا آموزش دادن، مرا به هدفم برساند. همان‌طور که هیچ‌کس نمی‌تواند به جای من تیر را رها کند، در زندگی هم هیچ‌کس نمی‌تواند به جای من قدم بردارد. شاید راه را دیگران نشان بدهند؛ اما ادامه دادن مسیر، تمرین کردن و رسیدن، فقط با عمل خود انسان ممکن می‌شود.

همسفر مژده:

وادی پنجم به ما می‌گوید اکنون که یاد گرفته‌اید تفکر کنید، بدانید بیهوده آفریده نشده‌اید. فقط خودتان می‌توانید به خودتان کمک کنید، مسئولیت کارهایتان را بر عهده بگیرید و آنچه را آموخته‌اید به عمل تبدیل کنید و در مسیر آن حرکت کنید. قبل از آشنایی با این آموزش‌ها، بیشتر اوقات فقط فکر و خیال می‌کردم. دنیای ذهنی‌ام پر از افکار مختلف بود و حتی درباره بعضی از آن‌ها تفکر می‌کردم؛ اما همه‌چیز در حد فکر باقی می‌ماند.

وقتی به نتیجه‌ای نمی‌رسیدم، ناامید می‌شدم و با خودم می‌گفتم: مگر نمی‌گویند به هر چیزی که فکر کنیم و آن را در ذهن‌مان تصور کنیم، به آن می‌رسیم؟ پس چرا من نتیجه نمی‌گیرم؟ آن زمان تصور می‌کردم که فقط فکر کردن کافی است و خواسته‌هایم به تنهایی جذب می‌شوند؛ اما نمی‌دانستم که شرط اصلی آن، حرکت و تلاش در مسیر همان تفکر است. باید قدمی برداشت و عمل کرد تا نتیجه‌ای حاصل شود. امروز می‌دانم که تفکر به‌تنهایی هرگز مرا به مقصد نمی‌رساند.

در جهان ذهن می‌توانم هر چیزی را تصور کنم و بسازم؛ اما در جهان خاکی، تنها زمانی به نتیجه می‌رسم که در راستای آن تفکر حرکت کنم، تلاش کنم و به آموزش‌ها عمل نمایم. نکته ارزشمند دیگری که امروز از صحبت‌های مهندس حسین دژاکام آموختم این بود که وقتی تصمیم می‌گیریم مسیری را انتخاب کنیم، بهتر است از تجربه دیگران نیز استفاده کنیم. ممکن است راه‌های زیادی پیش روی ما باشد؛ اما لازم است بررسی کنیم کسانی که آن مسیر را طی کرده‌اند، به چه نتایجی رسیده‌اند. استفاده از تجربه دیگران می‌تواند ما را از اشتباهات بسیاری دور کند و رسیدن به هدف را آسان‌تر سازد.

ویرایش و ارسال: همسفر سپیده رهجوی راهنما همسفر شهناز (لژیون ششم) دبیر سایت

همسفران خانم باشگاه تیروکمان