خودشناسی دروازه ورود به خداشناسی

سلام دوستان ساناز هستم همسفر

ما اگر بخواهیم به مرحله‌ خداشناسی برسیم؛ باید ابتدا از دروازه‌های خودشناسی عبور کنیم و تزکیه و پالایش را از خودمان شروع کنیم، چهارده وادی کنگره۶۰ مانند طناب محکمی هستند که ما را از قعر چاه تاریکی‌ها بیرون می‌آورند. در وادی اول با موضوع تفکر و نقش کلیدی آن آشنا شدیم و متوجه شدیم قبل از انجام هر کاری ابتدا بایستی تفکر نماییم. وادی دوم وادی امید است، در وادی دوم آموختیم که هیچ‌کدام از ما بیهوده نیستیم و اگر احساس پوچی داریم به دلیل تاریکی است که در درون ما وجود دارد. در وادی سوم یاد گرفتیم که در مسیر زندگی فقط و فقط روی توانایی خودمان حساب باز کنیم و از هیچ‌کسی هم توقع کمک و یاری نداشته باشیم؛ چون توقع از ناتوانی من انسان سرچشمه می‌گیرد. در سی‌دی تینیجر دکتر امین گفتند: زمانی انسان از تاریکی خارج می‌شود که از هیچ‌کسی توقع نداشته باشد. در وادی چهارم آموختیم مسئولیت زندگی ما بر عهده‌ خودمان است نه خداوند و نباید مسئولیت را به خداوند سپرد و از خودمان سلب مسئولیت کرد. وادی‌های اول تا چهارم وادی‌های تفکر هستند و در وادی پنجم فرمان حرکت صادر می‌شود، در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید و وادی پنجم به منِ ساناز می‌گوید باید حرکت کنی و تا زمانی حرکت نکنی هیچ اتفاقی نخواهد افتاد، فکر کردن به تنهایی حلال مشکلات نیست برای حل مشکل بایستی حرکت نماییم. تیتر وادی می‌گوید در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست، شاید در جهان‌های دیگر یا جهان پس از مرگ تفکر قدرت مطلق حل باشد؛ اما در جهان فیزیکی ما تفکر مهم است؛ اما قدرت مطلق حل نیست. در کنگره آموزش می‌گیریم برای این‌که زندگی با کیفیت‌تری را تجربه کنیم و در کنگره کسی موفق است که آموزش‌ها را در زندگی خودش کاربردی کند.

وادی پنجم به ما می‌گوید تا حرکت نکنیم تفکرات ما از قوه به فعل تبدیل نمی‌شود و این وادی برای تمام سطوح زندگی ما یک قانون است؛ مثلاً برای درمان اعتیاد فکر کردن به تنهایی کاری را از پیش نمی‌برد؛ باید مسیر درست را پیدا کنیم و در آن مسیر حرکت کنیم. این وادی هفت پله یا آیتم برای خروج از تاریکی‌ها را به ما نشان می‌دهد، این هفت آیتم عبارتند از: برگشت از ضدارزش‌ها، خودداری، قناعت، صبر، تجسس و قضاوت و غیبت، پس‌انداز،  توکل و رضا و تسلیم. اولین مسئله برای خروج از تاریکی‌ها برگشت از ضدارزش‌ها و حرکت در مسیر ارزش‌هاست. موضوع بعدی خود‌داری است، همان‌گونه که از واژه‌ آن پیداست؛ یعنی در اختیار داشتن خود برای مثال شخصی که خوددار است اگر می‌خواهد کاری را انجام دهد و هر چه فکر می‌کند نمی‌داند که نتیجه‌ آن کار چه می‌شود از انجام آن کار خود‌داری می‌کند و انجامش نمی‌دهد. قناعت نیز در جای خودش بسیار مهم و حائز اهمیت است شایسته است در سفر اول به آن‌چه داریم قانع باشیم و شکر‌گزار خداوند و از کم‌ترین امکانات بیش‌ترین استفاده را ببریم. صبر یکی از صفات زیبایی است که در کلام‌الله به کرات از آن یاد می‌شود، صبر؛ یعنی در نظر گرفتن پارامتر زمان برای انجام هر کاری همراه با سعی و تلاش حساب شده. تجسس، قضاوت و غیبت؛ زمانی‌که ما در مورد دیگران تجسس می‌کنیم یک سری اطلاعات بی‌سر و ته به‌دست می‌آوریم و براساس همان اطلاعات غلط شروع به قضاوت و غیبت کردن شخص می‌کنیم. این وادی پس‌انداز کردن را به من یاد می‌دهد و به من می‌گوید، دانه دانه است غله در انبار، من همیشه فکر می‌کردم پس‌انداز برای افرادی است که شرایط مالی خوبی دارند؛ اما آقای مهندس در این وادی می‌فرمایند؛ پس‌انداز برای کسی است که شرایط مالی خوبی ندارد مثلاً شخصی که زمین و طلا دارد همان زمین و طلا برای او پس‌انداز محسوب می‌شود و هفتمین پله توکل، رضا و تسلیم است. توکل به خداوند؛ یعنی خدا را وکیل خود قرار دهیم و همیشه در هر شرایطی نظر به حمایت خداوند داشته باشیم و با تمام وجود نسبت به آن‌چه از طرف خداوند برای ما تقدیر می‌شود، رضایت داشته باشیم؛ البته این موضوع با این‌که مسئولیت خود را به خداوند واگذار کنیم کاملاً متفاوت است، اگر از مرحله‌ توکل و رضا عبور کنیم می‌توانیم وارد مرحله‌ تسلیم محض در برابر خداوند شویم در این مرحله ما را خواسته‌ای نیست جز خواسته‌ قدرت مطلق.

رابط خبری: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر ساناز (لژیون ششم)
عکاس: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان