مثلث حیات: عقل، عشق و ایمان

در این بخش از وادی سیزدهم، صحبت از این است که «عقل»، «عشق» و «ایمان» مکمل یکدیگرند و هیچ‌کدام از هم جدا نیستند. عقل شامل دو بخش صور آشکار و صور پنهان است؛ صور آشکار همان پنج حسِ ظاهری است و صور پنهان، حس‌های درونی ما هستند. هر دو حس در کنار هم قرار دارند و جدایی‌ناپذیرند، با این تفاوت که حس‌های درونی قدرت بیشتری دارند.

عشق در ظاهر ویرانگر است، ولی در باطن باعث عبور و صعود انسان می‌شود و در واقع نیمه دیگر وجود اوست. ایمان یعنی تجلی نور خداوند در سیمای انسان، در قلب و احساس او؛ و عقل به معنای صداقت، راستی و دوستی است. این سه ویژگی در کنار هم، انسانی سالم، فعال و پویا را به وجود می‌آورند. اگر این سه مؤلفه را داشته باشیم، مانند درختی هستیم که ریشه، تنه و میوه مطلوبی دارد؛ در غیر این صورت، اگر یک بخش دچار مشکل شود، به قسمت‌های دیگر نیز سرایت می‌کند و فرد نمی‌تواند به نتیجه مطلوب برسد.

عقل در وجود انسان زلال و شفاف است و فرامینی دارد که حتی روح نیز از آن پیروی می‌کند. هر کدام از این مؤلفه‌ها (عقل، عشق، ایمان) دارای نهرهایی هستند که به هم متصل‌اند؛ اگر این نهرها به‌خوبی فعال باشند، انسان جسمی سالم، شاداب و روانی سرشار از انرژی خواهد داشت. اما اگر این چشمه‌ها و نهرها به‌درستی کار نکنند، ریشه در جهل و ناآگاهی دارد.

تمامی این قابلیت‌ها را قدرت مطلق یا نظام خلقت، پیش از تولد در نهاد ما قرار داده است. اگر سیستم «خمر» ما به‌درستی کار نکند، گویی در دوزخ هستیم و هیچ احساسی نداریم. تمام مشکلاتی که با آن مواجهیم، ناشی از کمبودها و کاستی‌های خمر وجودی خودمان است؛ بنابراین باید در طول زندگی، با علم، دانش، ایمان و عشقی که داریم، این خمر را ترمیم کنیم تا به آرامش برسیم؛ چرا که هر قفلی، کلیدی دارد.

برگرفته از سی دی "وادی سیزدهم"بخش سوم
نویسنده: همسفر فاطمه، (لژیون چهاردهم)
ویرایش و ارسال: همسفر نیکی، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) – نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش