توهم تعقیب، بدبینی و سوءظن شدید تخریب‌های شیشه

دوازدهمین جلسه از دوره اول لژیون سری کارگاه‌های آموزش خصوصی کنگره60 نمایندگی دورود، با استادی راهنمای محترم همسفر روح‌اله، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر ولی با دستور جلسه (تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST) سه‌شنبه 23 تیر ماه ۱۴۰5 ساعت 17 شروع به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، روح‌اله هستم یک همسفر.
در ابتدا از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان عزیز، آقا حسین سپاسگزارم که این اجازه را به بنده دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. همچنین از آقا مجید که صبح هماهنگی‌های لازم را انجام دادند و به بنده خبر دادند تشکر می‌کنم؛ چراکه قرار بود خودشان در این جایگاه قرار بگیرند اما این فرصت را به من واگذار کردند.

ان‌شاءالله که بتوانیم در کنار یکدیگر جلسه پرانرژی و مفیدی داشته باشیم. خدا را شکر می‌کنم که امروز حس و حال جدید و خوبی را تجربه می‌کنم و امیدوارم بتوانیم این حس خوب را با هم به اشتراک بگذاریم.

دستور جلسه امروز « تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST » است.
تعریفی که جناب مهندس از اعتیاد ارائه می‌دهند این است که «اعتیاد جایگزینی است». همان‌طور که در جزوه‌ها و نوشتارهای کنگره توضیح داده شده، بدن انسان خود به صورت طبیعی مواد شبه‌افیونی تولید و ترشح می‌کند. به عنوان مثال، هنگام خواب سه ناقل عصبیِ استیل‌کولین، سروتونین و آدرنالین باید در بدن ترشح شوند تا انسان به خواب برود.

من گاهی پیش خود فکر می‌کردم که چگونه و با چه فرآیندی به خواب می‌رویم؟ در واقع یک مخدر طبیعی و بسیار قوی در بدن وجود دارد. نمونه بیرونی و ضعیف آن قرص لورازپام است که اگر فردی مصرف کند ممکن است تا چند روز گیج و خواب‌آلود باشد؛ پس قطعاً مواد شبه‌افیونی درون بدن ما بسیار قوی‌تر از این‌هاست که باعث می‌شود ما به راحتی و خودبه‌خود بخوابیم یا بیدار شویم.

اگر بخواهم خیلی خلاصه بگویم، در کنگره ۶۰ اعتیاد این‌گونه تعریف می‌شود که مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد شبه‌افیونی درونی بدن می‌شوند. در گذشته معمولاً مصرف مخدرهای سنتی مثل تریاک و شیره رایج بود، اما با پیشرفت بشر، یواش‌یواش مخدرهای صنعتی هم وارد میدان شدند.

نکته مهم این است که هیچ ضد‌ارزشی انجام نمی‌گیرد مگر اینکه لباس تقوا و فریبنده بر تن آن بپوشانند. شیشه و مخدرهای صنعتی نیز با همین ظاهر فریبنده وارد بازار شدند. استفاده از آن‌ها بسیار سریع و راحت‌تر از مواد سنتی است؛ مثلاً برای مصرف تریاک نیاز به ابزار و بساط خاصی وجود دارد، اما شیشه این‌گونه نیست و مصرف آن متأسفانه بسیار آسان‌تر است.

در این میان نکات انحرافی و باورهای غلطی نیز رواج یافت؛ مثل اینکه «شیشه چون مورفین ندارد، پس اعتیادآور نیست». این باور نادرست به‌خصوص برای قشر دانشجو یا رانندگان بسیار فریب‌دهنده بود. به آن‌ها گفته می‌شد با مصرف شیشه خواب از سرتان می‌پرد، کارهایتان انجام می‌شود و ترکش هم راحت است و کافی است دو سه روز مصرف نکنید تا همه‌چیز عادی شود! غافل از اینکه به محض قدم گذاشتن در این مسیر، شخص به درون سیاهچاله‌ای بزرگ سقوط می‌کرد. به دلیل همین مصرف راحت و باورهای غلط بود که جناب مهندس هشدار دادند: «سونامی شیشه در راه است»

تخریب‌های شیشه واقعاً وحشتناک است. من خودم مصرف‌کننده شیشه نبوده‌ام، اما شنیده‌ام به قول معروف: «نخورده‌ایم نان گندم، ولی دیده‌ایم دست مردم». دو ویژگی و خصلت بارز همواره در مصرف‌کنندگان شیشه دیده می‌شود: اول اینکه همیشه دچار توهم تعقیب و توطئه هستند و فکر می‌کنند کسانی تعقیبشان می‌کنند، دوم اینکه در مسائل خانوادگی به شدت دچار بدبینی و سوءظن شدید (یا همان توهم خیانت) می‌شوند که این مسئله برای خانواده و جامعه بسیار آزاردهنده و دردناک است. وقتی خودم را جای خانواده آن‌ها می‌گذارم، متوجه عمق آسیب می‌شوم. شخص در این حالت مدام در ترس به سر می‌برد و گمان می‌کند فردی قرار است با چاقو یا ابزاری دیگر به او حمله کند.

وقتی آگاهی و دانایی ما نسبت به این قشر از مصرف‌کنندگان بالا برود، ترس ما نیز می‌ریزد. در بسیاری از مسائل، این دستپاچگی و ناآگاهی است که آسیب‌ها را بیشتر می‌کند؛ اما اگر به دانایی و آگاهی برسیم، راحت‌تر می‌توانیم با این بحران مواجه شویم و از آسیب‌های آن جلوگیری کنیم.

بخش دیگر صحبت‌هایم درباره همسفران است. بنده چون خودم در جایگاه همسفران آقا خدمت می‌کنم، بر این باورم که این آموزش‌ها کمک شایانی به جامعه ما می‌کند؛ زیرا دانش اعتیاد که توسط جناب مهندس دژاکام ارائه می‌شود، با هدف کاهش رنج بشر است.

وقتی مسافری به کنگره می‌آید و سفر خود را آغاز می‌کند، زمانی می‌تواند در این آزمون سربلند شود که مسئولیت تخریب‌هایی که ایجاد کرده را بپذیرد و درصدد جبران برآید. این جبران خسارت ابتدا باید نسبت به خود فرد و بازسازی سیستم فیزیولوژی بدنش باشد. اما تکلیف کسانی که در اطراف او بوده‌اند چه می‌شود؟ اگر مسافر فقط به فکر درمان خودش باشد، این نوعی خودخواهی است.

هدف کنگره ۶۰ به تعادل رسیدن خانواده‌ها، احیای پیوند محبت و مستحکم کردن پایه‌های زندگی مشترک است تا اعضای خانواده بتوانند در کنار هم با آرامش زندگی کنند. اگر مسافر درمان شود اما همسفر آموزش نبیند، باز هم اختلاف و عدم تعادل در خانواده پابرجا خواهد بود. درست است که همسفران مواد مخدر مصرف نکرده‌اند و به جسم آن‌ها ضربه مستقیم وارد نشده است، اما روان و جهان‌بینی آن‌ها به دلیل ترکش‌های اعتیاد آسیب دیده است.

بنابراین، وقتی مسافر سفر می‌کند و خود را می‌سازد، بسیار زیباست که به اطرافیان و همسفر خود نیز کمک کند تا افکار و اندیشه آن‌ها هم بازسازی شود. در کنگره آموزش گرفته‌ایم که یکی از قوی‌ترین آنتی‌ایکس‌ها (مواد تخریب‌کننده)، افکار و اندیشه‌های منفی است که می‌تواند سیستم ایکس انسان را از تعادل خارج کند.
ان‌شاءالله که همگی بتوانیم با یاری یکدیگر، خانواده‌ها و جامعه‌مان را به سمت تعادل و سلامتی پیش ببریم.
از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.

برگزاری آزمون‌های دوره‌ای مسافران

عکس : مسافر محمد مرزبان
بارگزاری و ارسال : مسافر حسین مرزبان خبری