راهی به سوی درمان

وقتی صحبت از اعتیاد می‌شود، خیلی‌ها فقط به خود ماده فکر می‌کنند، اما واقعیت این است که اعتیاد فقط یک ماده نیست؛ روی زندگی یک انسان، خانواده و اطرافیان او تأثیر می‌گذارد. من به‌عنوان یک همسفر، فقط درباره اعتیاد نشنیده‌ام، بخشی از این مسیر را از نزدیک دیده‌ و با تمام سختی‌هایش لمس کرده‌ام.

در سال‌های اخیر، مواد مختلفی وارد زندگی انسان‌ها شده‌اند که هر کدام می‌توانند آسیب‌های خاص خود را داشته باشند. در میان آن‌ها، شیشه یا آمفتامین یکی از موادی است که تأثیر زیادی بر جسم و روان انسان می‌گذارد. بسیاری از افراد در شروع مصرف شیشه، احساس انرژی، بیداری و توانایی بیشتری می‌کنند، اما این انرژی واقعی و ماندگار نیست. شیشه باعث می‌شود بدن از توان خود بیشتر استفاده کند و بعد از تمام شدن اثر آن، خستگی شدید، بی‌حالی، بی‌خوابی‌های طولانی و میل دوباره به مصرف ایجاد شود.

من شاهد بوده‌ام که شیشه چگونه می‌تواند رفتار و حال یک انسان را تغییر دهد. اضطراب، آشفتگی ذهن، بدبینی، تغییر احساسات و دور شدن از آرامش، چیزهایی است که نه فقط فرد مصرف‌کننده، بلکه خانواده او را هم درگیر می‌کند. برای یک همسفر بسیار سخت است که تغییرات کسی را ببیند که دوستش دارد؛ اما در عین حال بداند که پشت این مشکلات، همان انسان واقعی هنوز وجود دارد.

در کنار شیشه، موضوع دیگری که اهمیت زیادی دارد، مصرف انواع قرص‌های اعصاب و روان است. بسیاری از این داروها در جای خود و با تجویز پزشک می‌توانند مفید باشند، اما زمانی که بدون آگاهی و به صورت خودسرانه یا همراه با مواد دیگر مصرف شوند، ممکن است مشکلات بیشتری ایجاد کنند.

گاهی افراد برای آرام شدن، خوابیدن یا کم کردن فشارهای روحی به مصرف قرص‌های مختلف روی می‌آورند، اما به مرور ممکن است به جای حل مشکل، گرفتار وابستگی جدیدی شوند. مصرف چند نوع دارو در کنار هم می‌تواند روی تعادل ذهن، احساسات و رفتار فرد اثر بگذارد و شرایط را پیچیده‌تر کند. من از نزدیک دیده‌ام که وابستگی به قرص‌ها گاهی کمتر از مواد دیگر دیده می‌شود، اما می‌تواند آسیب‌های جدی به همراه داشته باشد.

متادون نیز یکی از موادی است که در مسیر اعتیاد ممکن است وارد زندگی بعضی افراد شود. متادون در شرایط درمانی و زیر نظر پزشک کاربرد دارد، اما مصرف آن خارج از مسیر درمان می‌تواند باعث ایجاد وابستگی شود. گاهی فرد تصور می‌کند با تغییر ماده مصرفی مشکل حل شده است، در حالی که درمان واقعی نیازمند بازگشت تعادل جسم و روان است.

یکی از مهم‌ترین چیزهایی که در این مسیر یاد گرفتم این است که درمان فقط قطع مصرف نیست. بدن و ذهن انسان برای رسیدن دوباره به تعادل، نیاز به زمان و برنامه درست دارند. روش DST با نگاه تدریجی خود، به فرد فرصت می‌دهد که مرحله‌به‌مرحله مسیر درمان را طی کند و بدن بتواند به آرامی بازسازی شود.

در این مسیر، همسفر هم نیاز به آموزش دارد. من یاد گرفتم که فقط نگرانی و ناراحتی کافی نیست؛ باید یاد گرفت چگونه درست حمایت کرد، صبر داشت و چگونه به جای ناامیدی، مسیر درست را شناخت. با وجود تمام سختی‌هایی که در این راه وجود دارد، چیزی که همیشه باعث ادامه مسیر می‌شود، دیدن تغییر انسان‌هاست. افراد زیادی بوده‌اند که شرایط سختی را پشت سر گذاشته‌اند، اما با خواست خودشان، تلاش و قرار گرفتن در مسیر درست درمان توانسته‌اند به نتیجه برسند.

من به‌عنوان یک همسفر، سختی‌های این مسیر را دیده‌ام، اما در کنار آن امید را هم دیده‌ام. اعتیاد می‌تواند آسیب‌های زیادی ایجاد کند، اما با آموزش، خواست فرد و درمان درست، امکان تغییر وجود دارد.

نویسنده: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی خلیج‌فارس بوشهر