گروه خانواده_ یک مصرف کننده شیشه خود را اصلا معتاد نمی‌داند.

سلام دوستان سمیرا هستم همسفر یاسر

آقای مهندس می فرمایند: "در تقسیم‌بندی مواد، شیشه در قسمت محرک‌ها قرار دارد"؛ ولی خود آقای مهندس شیشه یا کریستال را نه جزو مواد مخدر می‌دانند و نه جزو مواد محرک، بلکه جزو مواد مخرب دانسته‌اند.

شخصی که شیشه مصرف می‌کند مانند شخصی که هروئین و یا تریاک مصرف می‌کند نیست. مصرف‌کننده تریاک و یا هروئین، هنگامی که خمار می‌شود ممکن است بتواند بدون انرژی کار خود را تمام کند، و تقریبا می‌شود گفت که یک آدم نرمال یا یک انسان عادی می‌باشد؛ ولی مصرف کننده شیشه اصلا اینطور نیست. مصرف شیشه میزان دوپامین را در شخص هزار‌و‌صد برابر بالا می‌برد. یک شخص مصرف‌کننده شیشه خود به تنهایی یک مخرب است .کاری که شیشه می‌کند، به سیستم ایمنی بدن حمله می‌کند، و باعث ایجاد جوش‌های چرکی زیر پوست و روی پوست می‌شود .
در آقایانی که مصرف کننده‌ی شیشه هستند، پروستات آن‌ها از کنترل خارج می‌شود و همراه با ادرار، اسپرم نیز دفع می‌شود؛ همچنین جوش‌های چرکی خیلی خطرناک در انتهای روده بزرگ خود را به نمایش می‌گذارد.

مشکل دیگر مصرف‌کننده شیشه این است که اصلا خود را معتاد نمی‌داند؛ و این توهمات به اندازه‌ای واقعی است که، در تصور نمی‌گنجد. یک مصرف‌کننده‌ی شیشه سوء‌ظن  بسیار شدید نسبت به اطرافیان خودش دارد؛ هنگامی که در خیابان راه می‌رود، احساس می‌کند افرادی در حال تعقیب کردن او هستند؛ و گاهی توهم آنقدر زیاد است که فکر می‌کند می‌خواهند او را به قتل برسانند.

سلام دوستان زهرا هستم همسفر محمد

شیشه یک ماده بسیار خطرناک است که بعد از مدتی مصرف، به فرد حالت جنون و توهم دست می دهد. توهمات شیشه به گونه‌ای است که، بیان آن کار ساده‌ای نیست. شخصی که شیشه مصرف می‌کند پس از گذشت مدتی ، شدیدأ  بدبین می‌شود و حتی به نزدیکترین افراد خانواده خود سوءظن دارد و همه‌ی مردم را دشمن خود می‌داند.

یکی از تفکرات جالب شخصی که شیشه مصرف می‌کند این است که فکر می‌کند از زمانی که مصرف‌کننده شیشه شده است، بسیار پیشرفت کرده است؛  و تبدیل به انسان  دانایی شده است و چیزهایی را می‌فهمد  که دیگران متوجه نمی‌شوند. یک مصرف کننده شیشه خود را اصلا معتاد نمی‌داند . متاسفانه در صحبت‌های عامیانه گفته می‌شود شیشه مورفین ندارد؛ بنابراین اعتیاد آور هم نیست؛ چقدر این نگرش اشتباه، غلط و گمراه کننده است .

آقای مهندس مصرف کنندگان شیشه را شاخدار نامیده‌اند. و تنها دارویی که می‌تواند شیشه را درمان کند، داروی OT یا شربت تریاک است.
تخریب های شیشه به دو صورت صور آشکار و پنهان می باشد؛ که صور آشکارش خرابی دندان ها و ....است؛ و صور پنهان آن توهم و بدبینی و پر خاشگری است. بعضی از افرادی که برای بار اول شیشه مصرف می‌کنند، ساعتها به یک نقطه متمرکز می‌شوند و حرفی نمی زنند، شیشه جایگاه حواس را تغییر می دهد و وقتی مصرف کننده آن چیزی می‌گوید باید آن را تأیید کنیم، چون چیزهایی را که می‌بیند که به واسطه همان تغییر حواس  است؛ و از نظر ما غیر واقعی می باشد؛ و ما نباید در برخورد با آن ها در مقابلشان قرار بگیریم.
عواملی و انگیزه هایی که باعث افزایش مصرف شیشه شده است:
1- باور غلط در مورد اینکه شیشه اعتیاد ندارد، چون مرفین ندارد.
2- مصرف شیشه برای ترک تریاک پیشنهاد می شود.
3- برای لاغری و تناسب اندام تجویز می شود.

این باور غلط وجود دارد که مصرف شیشه انرژی زیادی به شخص می دهد، در صورتی که شیشه از خودش انرژی ندارد؛ بلکه از انرژی ذخیره شده بدن که باید در طی 3 یا 4 روز مصرف شود، به یکباره و یک شبه استفاده می شود. شیشه همچنین روی سیستم عصبی مغز تاثیر می‌گذارد و فرد  دچار ایجاد توهم می‌شود.

ویرایش و ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون دوم) نگهبان سایت
رابط خبری: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) دبیر سایت
مرزبان خبری: همسفر اعظم
همسفران نمایندگی بجنورد