بسیاری معتقد بودند که شیشه درمان ندارد

همسفران لژیون هفتم در مشارکت خود در خصوص دستور جلسه «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» این‌‌چنین بیان کردند:

راهنما همسفر زهرا:

شکل ظاهری ماده مخدر شیشه، شبیه شیشه‌‌های خرد، پودر‌شده و مثل تکه‌های ریز نبات است. مهم‌ترین ترکیب این ماده "آمفتامین" می‌باشد. باور غلط مصرف‌کنندگان شیشه، این است که این ماده انرژی‌زا است؛ درصورتی که این ماده، از خود انرژی ندارد و فقط انرژی‌های ذخیره‌شده جسم را به یک‌باره آزاد می‌کند و ممکن است گاهی مصرف‌کننده تا چند شبانه‌روز نتواند بخوابد. شیشه عوارض بسیار خطرناکی بر روی جسم می‌گذارد که مهم‌ترین آن اختلال در عملکرد دریچه پروستات است که اسپرم و ادرار با هم دفع می‌شود و عوارض دیگری مانند: بوی بد بدن، ترک خوردن پوست، خرد‌شدن دندان‌ها و ... دارد. برخی از افراد تصور می‌کنند شیشه، چون مورفین ندارد، پس اعتیاد هم ندارد؛ درحالی‌که هر ماده‌ای که انسان را از تعادل طبیعی خارج کند و روی سیستم ایکس اثر بگذارد و به جسم تخریب وارد کند، "آنتی‌ایکس" محسوب می‌شود و باید درمان شود. هر نوع اعتیادی قابل درمان است و افراد زیادی که مصرف‌کننده شیشه بودند در کنگره‌۶۰ با روش DST در حال درمان هستند. امروزه، مواد مخدر‌های جدیدی وجود دارد که نوع مصرف آن‌ها راحت، ولی تخریب بسیار زیادی بر روی جسم دارند. معمولاً خانواده‌ها از این موضوع اطلاعی ندارند که بخواهند به فرزندانشان آگاهی بدهند. برای مثال، فکر می‌کنند مصرف "گل" اشکالی ندارد؛ در‌صورتی‌که این ماده بسیار خطرناک است. خوشبختانه در کنگره۶۰ برای هر گونه مواد مخدر، محرک و حتی قرص‌های آرام‌بخش که بدون نسخه پزشک تجویز می‌شود، راه درمان وجود دارد.

همسفر فریبا:

بسیاری معتقد بودند که شیشه درمان ندارد، حتی رئیس مرکز تحقیقات مواد مخدر(نایدا) در آمریکا ابراز امیدواری می‌کرد که شاید در ۱۰ سال آینده دارویی پیدا شود که بتوان با آن کوکائین و شیشه را درمان کرد؛ اما در کنگره، سال‌هاست که بر روی درمان شیشه کار شده و پروتکل درمانی مشخصی برای آن وجود دارد. در این روش، ما خود را درمان‌کننده نمی‌دانیم؛ بلکه بدن انسان را عامل اصلی درمان می‌دانیم. وظیفه ما فراهم کردن شرایط و اجزایی است که بدن بتواند دوباره خود را بازسازی و به تعادل برساند. ما به این درک رسیده‌ایم که مصرف مواد مخدر، شیشه و الکل باعث برهم خوردن سیستم ایکس بدن می‌شود. اعتیاد یک موضوع مرموز و ناشناخته نیست؛ بلکه نتیجه به‌هم‌ریختگی سیستم‌های طبیعی بدن، به‌خصوص مواد شبه‌افیونی درونی است. مواد مخدر طبیعی و درونی بدن، ده‌ها و صدها برابر قوی‌تر از مواد مخدر بیرونی هستند. بنابراین برای درمان، باید داروی مناسب و روش صحیحی وجود داشته باشد. پروتکل درمان شیشه در کنگره، درمان با مقدار بسیار کم، از ۰/۳ سی‌سی آغاز می‌شود و به‌تدریج ادامه پیدا می‌کند تا بدن فرصت بازسازی و رسیدن به تعادل را پیدا کند. اگرچه تخریب‌هایی که شیشه در سیستم عصبی ایجاد می‌کند، از نظر بسیاری غیرقابل برگشت و غیرقابل درمان تصور می‌شد، اما از دیدگاه کنگره، شیشه کاملاً قابل درمان است و بدن انسان توانایی بازسازی و بهبود را دارد.

همسفر زهرا:

آمفتامین، شیشه یا آیس نام این ماده مخدر پودری‌ شکل است که شبیه تکه‌های خردشده شیشه یا یخ است. مصرف این ماده، برخلاف باور اشتباه خیلی از مردم، اعتیاد ندارد و فقط به انسان انرژی می‌دهد؛ در صورتی‌که این ماده از خود انرژی ندارد و فقط انرژی‌های ذخیره‌شده جسم را که باید در طول چندین شبانه‌روز مصرف شود، به یک‌باره آزاد می‌کند. بعد از تمام شدن اثرات آن، شخص مصرف‌کننده به‌شدت احساس رکود و خستگی می‌کند. عوارض مصرف شیشه بسیار خطرناک است: اضطراب، گیجی و بدخلقی، کج‌پنداری و بدگمانی، توهم شدید و خیره‌شدن به یک نقطه برای چندین ساعت و همین‌طور رفتارهای بی‌پروا که شبیه اسکیزوفرنی یا جنون مزمن است؛ به‌طوری که برخی از مصرف‌کنندگان دست به خودکشی یا آدم‌کشی می‌زنند. تخریب این ماده بر روی جسم و روان آن‌قدر زیاد است که حتی مصرف هروئین در طول چندین سال به وجود نمی‌آورد. خوشبختانه از دید کنگره‌۶۰، هر نوع اعتیادی قابل درمان است و هم‌ اکنون مصرف‌کنندگان شیشه زیادی در کنگره به درمان قطعی رسیده‌اند.

همسفر فرنگیس:

شیشه یا آمفتامین، نوعی ماده مخدر است که به دلیل شباهت ظاهری آن به تکه‌های خردشده شیشه، به این نام معروف شده است. مصرف‌کنندگان این ماده در ابتدا معتقدند که شیشه انرژی‌زاست؛ درصورتی که شیشه از خود انرژی ندارد و تنها انرژی‌های ذخیره‌شده فرد را آزاد می‌کند. بوی بد دهان و بدن، ترک‌خوردگی پوست، خردشدن دندان‌ها، اضطراب، بدگمانی، کج‌پنداری و ... از عوارض مصرف شیشه است. تخریب این ماده بر جسم و روان آن‌قدر زیاد است که حتی مصرف هروئین در طول چند سال به پای آن نمی‌رسد. خوشبختانه از دید کنگره‌۶۰، هر نوع اعتیادی قابل درمان است و هم‌اکنون مصرف‌کنندگان زیادی در کنگره به درمان قطعی رسیده‌اند.

همسفر لیدا:

خوشبختانه من چون مسافرم شیشه مصرف نمی‌کند، تجربه‌ای ندارم، اما متأسفانه در دوران خدمتم با اولیای دانش‌آموزانی که مصرف‌کننده این ماده مخدر بودند برخورد داشتم. یک روز مردی جوان با حال خراب به مدرسه آمد و تک‌تک کلاس‌ها را می‌گشت و پسرش را صدا می‌زد. با وجود این‌که می‌دید در کلاس‌ها دختران نشسته‌اند، ولی قبول نمی‌کرد. به هر زحمتی بود ما او را از مدرسه بیرون فرستادیم. تخریب‌های شیشه هم، مانند مواد مخدر دیگر خطرناک است، مضاف بر این‌که مصرف آن باعث توهم هم می‌شود. به هر حال خدا را شکر که درمان این مخدر توهم‌زا نیز چندین سال است که در کنگره‌۶۰ فراهم شده است. تعداد مسافرانی که درمان شده‌اند نیز چشمگیر است.

رابط خبری: همسفر زهرا راهنمای لژیون هفتم
ویرایش و ارسال: همسفر فریبا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیستون کرمانشاه