قضاوت انرژی را از انسان می‌گیرد

جلسه اول از دوره بیست و سوم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی ساوه ویژه مسافران و همسفران نمایندگی ساوه با استادی راهنما مسافر مهدی و نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر محمد رضا با دستور جلسه « قضاوت و جهالت » پنج‌شنبه ۱۸ تیر ماه  ۱۴۰۵  ساعت ۱۷ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

از دبیر، نگهبان جلسه و دوستانی که نوشتارها را قرائت کردند تشکر می‌کنم از ایجنت و گروه مرزبانی سپاسگزارم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه کنگره ۶۰، درمورد قضاوت و جهالت است. یک سفر اولی برای این‌که بخواهد ادامه سفر بدهد مهمترین موضوعی که احتیاج دارد انرژی است و قضاوت انرژی را از انسان می‌گیرد. انرژی مانند پول است، شما می‌توانید پول خودتون را یک مرتبه خرج کنید یا آن پول را پس انداز کنید و وسط سفرتان خرج کنید یعنی یک سفر اولی باید به گونه‌ای دارو OT خود را خرج کند که در هر وعده ۸ ساعته کم نیاورد. قضاوت کردن مشکل بسیار بزرگ و اساسی است که در بین سفر اولی‌ها رایج است برای مثال می‌گوید که راهنمای من خوب نیست و فلان راهنما دارو OT بیشتری می‌دهد و همیشه قضاوت می‌کند، دیگر لژیون‌ها را و یا دیگر مسافرها را قضاوت می‌کنند و انرژی آن کم می‌شود
در صورتی که انرژی که با دارو OT ایجاد ‌می‌شود و بایستی صرف بازسازی جسم شود، خرج چیزهای می‌شود که بیهوده است.
من حدود ۵ سال است که در کنگره حضور دارم و تا جایی که می‌دانم این پروتکل‌ها که آقای مهندس ارائه دادند برای این‌ است که یک مصرف کننده حالش خوب شود و تقریبا ثابت است یعنی کسی که با مصرف شیشه بخواهد وارد لژیون شود همان پروتکل را می‌دهد راهنما که بخواهد در لژیون دیگر سفر کند و همه ثابت است؛ ولی متاسفانه این یک دیدگاه است در بین مسافران که سراغ ما هم آمده و آن هم این بود که مثلا آن راهنما OT بیشتری می‌دهد ولی این راهنما OT کمتری می‌دهد و این باعث می‌شود که آن انرژی گرفته شود و قضاوت کردن این انرژی را می‌دزد.
حال اگر بیرون از کنگره باشد یا در سفر دوم به هرحال کار خودش را انجام می‌دهد یک موقع است که من خودم موقیعت و وقت این را که خدمت بگیرم ندارم و آن خدمت را می‌دهند به فرد دیگری و آن وقت ما قضاوت می‌کنیم که چرا به آن دادند؛ ولی به من ندادند
و این‌ها باعث می‌شود که ما از سفر دور شویم. اگر ما در سفرمان بخواهیم سرمان در کار خودمان باشد و یا دوربین را روی خودمان بچرخانیم و تجسس در کار دیگران یا تجسس در کار همسایه دوستان، آشنایان نکنیم
و این انرژی که به ما می‌دهد را خیلی خوب حس می‌کنیم.
یک استادی می‌گفتند: که اگر ما بدانیم که روزی که خدا می‌دهد هیچ ربطی به دیگران ندارد. یعنی آن روزی که خداوند به من داده است مال دوست یا آشنا و فامیل نیست آن وقت می‌بنیم که چقدر حس و حالمان عوض می‌شود و ما اگر بتوانیم در هر مشکلی این نوع نگرش داشته باشیم و آموزش‌های آقای مهندس را اجراء کنیم حتما به آن آرامش لازم خواهیم رسید
یعنی اگر یک سفر اولی با هر مقدار تخریب و با هر نوع آنتی‌ایکس فقط بایستی دوربین را سمت خودش بچرخاند قطعا به درمان می‌رسد و احیاء می‌شود و حتما باید سی‌دی‌های را بنویسد و همان مقدار که راهنما به آن دارو می‌دهد باید انجام دهد تا به حال خوش برسد. صحبت های روز چهارشنبه استاد امین درمورد تخریب شیشه می‌گفتند: کار اعتیاد از تعادل خارج کردن سیستم ایکس است و ما با درمان آن باعث می‌شود که سیستم ایکس دوباره بازسازی شود. بنابراین ما باید قدردان کنگره و آقای مهندس باشیم و از این فرصت استفاده کنیم.

مرزبان کشیک: مسافر حسن
تایپ: مسافر رامین ( لژیون دهم)
عکس: مسافر علی (لژیون هفتم)
تنظیم وارسال: مرزبان خبری مسافر علی
نمایندگی ساوه