همسفر کبری
آقای مهندس ابتدا درباره جهان درون و بیرون صحبت کردند اینکه هر آنچه در جهان بیرون است در درون ما نیز وجود دارد. هر تغییر و اتفاقی ابتدا در افکار و اندیشه انسان شکل میگیرد و سپس به مرحله عمل میرسد. سیدیهایی که مینویسیم ابتدا روی فکر تأثیر میگذارند و بعد در عمل کاربردی میشوند و کارهایی که انجام میدهیم چه خوب یا بد در نهایت به خودمان بازمیگردد. اگر برای کسی خیر بخواهیم خداوند آدمهای خوب را سر راه ما قرار میدهد.
این دنیا مانند مدرسه است تا با درس گرفتن بتوانیم در جهانهای بعدی راحتتر زندگی کنیم. مشکلات زندگی برای ما آموزش است و سختیها انسان را میسازد درست مثل سختگیریِ راهنماها. در گذشته از این سختگیریها ناراحت میشدم؛ اما حالا میدانم که به نفع خودم است. راهنما مثل مادری است که خیر و صلاح فرزندش را میخواهد و برای پیشرفت رهجوها تلاش میکند. در کنگره وظیفه راهنما آموزش قوانین و آشنا کردن تازهواردین با کنگره است. آقای مهندس سختیهای زیادی کشیدند تا کنگره راهاندازی شود از درمان اعتیاد گرفته تا درمان سیگار، اضافه وزن و در ادامه بیماریهای زیادی با این روش درمان میکنند.
بعضیها خداوند را قبول ندارند؛ اما نیرویی هست که این سیستم را برنامهریزی و اداره میکند. اگر گاهی به چیزهایی که میخواهیم نمیرسیم قطعاً به خیر و صلاح ما نیست. همه ما روزی از این دنیا میرویم پس باید افکار، اندیشه و رفتارمان درست و سالم باشد نباید به چیزهای بیهوده فکر کنیم یا درگیر این باشیم که «چرا کسی مرا دوست ندارد». خودم باید برای حال خوبم تلاش کنم و همیشه قدردان کسانی باشم که به من کمک کردهاند.
همسفر مینا
موضوع این سیدی جبر و اختیار است که برای رسیدن انسان به هدف خودش به او اختیار داده شده است که حرکت کند. هرچه آگاهانهتر و با اراده قویتر قدم برداریم زمینه برای رقم خوردن تقدیرمان بهتر فراهم میشود. گاهی تصور میکنیم تقدیر باید دقیقاً مطابق خواسته و نظر ما پیش برود؛ اما اگر با دقت نگاه کنیم میبینیم که رشد واقعی در دلِ سختیها و رنجها اتفاق میافتد. انسان در مواجه با مشکلات، پختهتر و توانمندتر میشود مانند دانهای که به درخت تبدیل میشود و از بیرون انرژی میگیرد. دانه نمیداند این انرژی از کجا میآید اما برای رشد و تکامل به نیرویی فراتر از خود نیاز دارد.
زندگی ما بر اساس خواست، تقدیر و فرمان الهی شکل میگیرد و رسیدن به جایگاه خوب، امری تصادفی نیست. در زمان سختیها جسم بهتنهایی توان ادامه دادن ندارد این نفس و روح است که به جسم نیرو میدهد تا حرکت کند و اگر قوی نباشد انسان در برابر مشکلات تاب نمیآورد؛ بنابراین باید ایمان، امید و نگاه مثبت را در خود تقویت کنیم تا جسم بتواند حرکت کند و زندگی ادامه پیدا کند. اگر در مشکلات غرق شویم و به افکار منفی میدان دهیم انرژی و توان لازم برای حرکت را از دست میدهیم. وقتی از یک مشکل عبور میکنیم و وارد مرحله بعد میشویم تازه میفهمیم که سختیها چگونه باعث رشد، آگاهی و استحکام ما شدهاند.
همسفر منیژه
در این سیدی درباره خواست، فرمان و تقدیر الهی صحبت شد. تمام کارهایی که انجام میدهیم بازتابش آن به خودمان برمیگردد؛ یعنی اعمال ما به تقاص یا آموزش ختم میشود. در قرآن آمده است که «اگر ذرهای نیکی یا بدی انجام دهیم نتیجه آن را خواهیم دید». پس باید به خودمان انرژی دهیم و بدانیم که سختیها و مشکلات در واقع رحمت خداوند هستند. با وجود خستگی و مشکلات نباید بگوییم «خستهام» یا «چرا اینهمه مشکل دارم»؟ برخی افراد همیشه درجدال هستند و حال خوبی ندارند وقتی حالمان بد میشود کورتیزول در بدن ترشح و ما را ضعیف میکند.
آقای مهندس تأکید میکند: «که باید خودمان را اصلاح کنیم و بسازیم»؛ چراکه هر چه کنیم به خود میکنیم. سختیها ما را میسازند و ما میتوانیم هر رنجی را به گنج تبدیل کنیم این بستگی به خودمان دارد که چگونه رفتار کنیم. سخت گرفتن راهنماها، سیدی نوشتن و خدمتها همگی از ما انسان دیگری میسازند اگر به خواست، تقدیر و فرمان الهی ایمان داشته باشیم و در مسیر صراط مستقیم قدم برداریم قطعاً تغییر خواهیم کرد و تسلیم پروردگار میشویم به قول حضرت مولانا:
«هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرامترم از آهو، بیباکترم از شیرم
هرگاه که میکوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید، زنجیر پی زنجیر».
همسفر رحیمه
آقای مهندس در این سیدی اشاره کردند: «تمام الگوها در جهان هستی با هم برابر هستند». نیروی الهی نیروی عظیمی است که فراتر از تصور ما است و ما گاهی به اشتباه خیال میکنیم همه مسائل شانسی است؛ اما هر اتفاقی که در زندگی ما میافتد، عدالتِ خدا است. شرایط سخت همیشه وجود دارد و همین شرایط است که انسانها را میسازد. سختگیریِ راهنما باعث میشود که رهجو گوش به فرمان باشد و از زمان خود نهایت استفاده را ببرد.
ما در این دنیا هر کاری انجام دهیم چه خوب و بد، همه به خودمان برمیگردد هیچ کسی در این جهان ماندگار نیست مانند گُلی که باز و بسته میشود، پس باید در حال زندگی کنیم و از هستی لذت ببریم و اوقات خودمان را تلخ نکنیم. مسئله مهم این است که خواستِ ما، خواستِ امروزِ ما است و تقدیرِ آینده ما را میسازد. جسم آسیبپذیر است اگر روح، روان و نفس ما قوی باشد میتواند جسم را به حرکت در بیاورد. تفکر و اندیشه به انسان انرژی میدهد. روح حرکت دهنده جسم است و باید استوار باشد. انسانی که زمین میخورد باید خودش بلند شود تا بلند شدن را یاد بگیرد.
رابط خبری:همسفر منیژه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی سمنان
- تعداد بازدید از این مطلب :
286