قضاوت مانع دیدن حقیقت می‌شود

همسفر راضیه و مسافرشان با آخرین آنتی‌ایکس مصرفی تریاک وارد کنگره شدند. مدت ۱۰ ماه و ۱۳ روز به روش DST و داروی درمان شربت OT با راهنمایی آقا سینا و خانم فاطمه سفر کردند. هم‌اکنون با دستان پرتوان آقای مهندس ۲ سال و ۵ ماه آزاد و رها هستند. رشته ورزشی همسفر راضیه در کنگره شطرنج و رشته ورزشی مسافرشان فوتبال است.

 آیا قضاوت من نسبت به مسافرم، کمکی به درمان او کرده یا خیر؟

به نظر من، قضاوت هیچ‌وقت کمکی به درمان نمی‌کند، بلکه مانع بزرگی در مسیر درمان است. در کنگره یاد گرفتم که درمان با عشق، احترام و آموزش اتفاق می‌افتد، نه با سرزنش و قضاوت. زمانی که دست از قضاوت برداشتم و روی آموزش‌های خودم تمرکز کردم، حال خودم بهتر شد. فهمیدم من مسئول تغییر خودم هستم، نه تغییر دادن دیگران.

جهالت همیشه از ندانستن می‌آید، یا از نپذیرفتن حقیقت هم این اتفاق می‌افتد؟

به نظر من، جهالت فقط به خاطر ندانستن نیست؛ گاهی حقیقت را می‌دانیم؛ اما حاضر نیستیم آن را بپذیریم. خیلی وقت‌ها انسان به خاطر غرور، ترس یا منیت، واقعیت را قبول نمی‌کند و همین باعث می‌شود در همان نقطه باقی بماند. در کنگره یاد گرفتم که اولین قدم برای رشد، پذیرفتن حقیقت است؛ حتی اگر تلخ باشد. وقتی بپذیریم که خودمان هم ایراد داریم و نیاز به آموزش داریم، آن زمان مسیر دانایی برایمان باز می‌شود.

آیا جهالت می‌تواند باعث شود اشتباهات خودمان را نبینیم؛ اما اشتباهات دیگران را واضح ببینیم؟

بله، یکی از نشانه‌های جهالت این است که انسان همیشه دیگران را مقصر بداند و خودش را بی‌عیب ببیند. قبل از آشنایی با کنگره، بیشتر حواسم به اشتباهات دیگران بود و فکر می‌کردم اگر آن‌ها تغییر کنند، همه‌چیز درست می‌شود؛ اما آموزش‌ها به من یاد داد که اول باید خودم را ببینم. وقتی روی رفتار، گفتار و افکار خودم کار کردم، متوجه شدم خیلی از مشکلاتی که به دیگران نسبت می‌دادم، ریشه در رفتار خودم هم داشته است.

 سهم من همسفر در قضاوت‌هایی که رابطه را تخریب کرده، چه‌قدر بوده است؟

اگر صادقانه به گذشته نگاه کنم، می‌بینم که من هم سهمی در این موضوع داشتم. گاهی با قضاوت، سرزنش، مقایسه یا یادآوری گذشته، باعث ناراحتی و فاصله بین خودم و خانواده‌ام می‌شدم. شاید تصور می‌کردم دارم کمک می‌کنم؛ اما در واقع آرامش خانواده را از بین می‌بردم. امروز یاد گرفته‌ام به جای قضاوت، درک کردن را تمرین کنم؛ به جای سرزنش، محبت و احترام را انتخاب کنم و به جای تمرکز روی اشتباهات دیگران، روی اصلاح خودم کار کنم. این نگاه باعث شد رابطه‌ام با خانواده، سالم‌تر و آرام‌تر شود.

کلام پایانی...

قضاوت، انسان را از دیدن حقیقت دور می‌کند و جهالت نیز زمانی از بین می‌رود که با فروتنی آموزش بگیریم و مسئولیت تغییر خودمان را بپذیریم. امیدوارم همه ما بتوانیم به جای قضاوت دیگران، هر روز قدمی در مسیر اصلاح خودمان برداریم؛ زیرا با تغییر خودمان، دنیای اطرافمان نیز آرام‌تر و زیباتر خواهد شد.

تهیه و تنظیم مصاحبه: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان