اختیار، نقطه آغازین قضاوت

سلام دوستان شکوفه هستم یک همسفر

باید دانست که قضاوت، همواره از جهل و نادانی صورت می‌پذیرد. ما در کنگره آموختیم که اضلاع مثلث جهالت شامل ترس، منیت و ناامیدی است که نتایج ناخوشایندی برای انسان به همراه دارد. خداوند هنگامی که انسان را آفرید، او را بر سر دو مسیر قرار داد و با عطای اختیار، نقطه آغازین قضاوت را برای او رقم زد؛ قضاوت این‌که کدام مسیر را انتخاب کند راه فسق و فجور یا مسیر تقوا؛ انسان فطرتا قاضی به دنیا آمده و همواره در حال قضاوت کردن است؛ این خصلت ناشی از جهل اوست که بدون داشتن منبع خبری آگاه، دیگران را قضاوت می‌کند، شاید درباره  سخنان، نوع لباس پوشیدن و در نهایت درباره خود نیز حکم صادر کرده است و هزاران دلیل برای توجیه آن ردیف می‌کند. این مسائل ضد ارزشی، تنها به خودمان آسیب می‌زند و آرامش را از ما می‌گیرد، روابط ما را با اطرافیان تیره و تار می‌سازد. اگر لحظه‌ای به تفکر بنشینیم و اعمال خود را بازنگری کنیم، درخواهیم یافت که ما نیز نقاط ضعفی داریم که دیگران می‌توانند بابت آن ما را قضاوت کنند بنابراین شایسته است قضاوت نکنیم که در ادامه قضاوت نشویم.

سلام دوستان معصومه هستم یک همسفر

از جمله مباحث کلیدی که باید همواره مد نظر داشته باشم، مسئله‌ی قضاوت است من بر خود واجب می‌دارم که تنها در امور مربوط به زندگی خویش و عملکرد شخصی‌ام در قالب گفتار، رفتار و کردار قضاوت و بازنگری کنم تا بتوانم بر اعمال خود تسلط پیدا کنم؛ اما اگر اجازه بدهم قضاوت درباره دیگران از من سر بزند در دام قضاوت و جهالت افتاده‌ام؛ زیرا بدون داشتن مدارک معتبر و با ناآگاهی کامل، به تجسس در زندگی دیگران و سرزنش آنان می‌پردازم و با ورود به مسیر غیبت، مسیر را بر ارزش‌ها می‌بندم که نتیجه‌ی آن، درگیری با ضد‌ارزش‌های بی‌شمار است. من همسفر متعهد می‌شوم که در جهت ارتقای دانایی و آگاهی خویش تلاش کرده و در مسیر تزکیه و پالایش قرار گیرم و هرگز اجازه ندهم قضاوت درباره اموری که به من مربوط نیست، به من مسلط شود.

سلام دوستان مرضیه هستم یک همسفر

در آموزش‌های کنگره۶۰ آمده که دروازه‌های بهشت به روی قاضی عادلی که همواره براساس حق حکم می‌راند، گشوده است؛ اکنون باید در نظر داشت که حتی قاضی مجهز به همه اطلاعات نیز نمی‌تواند ادعای صددرصد عدالت داشته باشد؛ زیرا حقیقت محض، فراتر از توان بشری است؛ بنابراین قضاوت عجولانه یکی از بزرگ‌‌ترین خطاها است. واجب است که پیش از صدور هرگونه حکمی، روایت افراد را به دقت شنید. ما نباید بلافاصله با شنیدن نخستین روایت، حقیقت را بپذیریم؛ زیرا دریافت اطلاعات نادرست یا برخورد با تفکرات اشتباه، ما را به سوی قضاوت‌های ناعادلانه سوق می‌دهد.

ورود به عرصه‌هایی که به ما مربوط نیست و داوری در امور دیگران، ما را در دام ضد‌ارزش‌ها گرفتار کرده و آرامش و آسایش درونی ما را سلب می‌کند. ریشه اصلی همه قضاوت‌ها جهالت است؛ جهالتی که از ناآگاهی نشأت گرفته و در نهایت، بذر کینه، حسادت و نفرت را در وجود ما می‌کارد.ما باید انگشت اشاره را به سوی خویشتن بگیریم و به جای پرداختن به عیوب دیگران، بر اصلاح نقص‌های خود تمرکز کنیم نباید بر اساس حدس و گمان، بر دیگران حکم برانیم؛ چرا که قضاوت حقیقی نیازمند دانش و اطلاعاتی بی‌کران است که در دسترس ما نیست در نهایت، باید بدانیم که قضاوت مطلق، تنها در صلاحیت پروردگار است؛ اوست که بر تمام امور مطلع و مسلط است و تنها اوست که می‌تواند عادلانه حکم دهد.

سلام دوستان سمانه هستم یک همسفر

قضاوت غالبا از ندانستن حقیقت رنج دیگری سرچشمه می‌گیرد. هرچه آگاهی انسان کم‌تر باشد، میل او به داوری درباره دیگران بیشتر خواهد بود. همان‌گونه که آقای مهندس‌حسین‌دژاکام بر این نکته تأکید می‌کند که ویژگی‌هایی نظیر خودبزرگ‌بینی، منیت و ویژگی‌های ضدارزشی بسترساز قضاوت‌های نادرست هستند. وظیفه ما پاکسازی ذهن از آلودگی‌هایی مانند سوءظن و بدگمانی است؛ زیرا انسان نادان، به ناحق خود را صاحب حق قضاوت می‌پندارد. در مقابل، تجربه‌ی رنج، انسان را به پختگی و همدلی می‌رساند. کسی که طعم درد را چشیده باشد، به واسطه تجربه‌های خود، کم‌تر به قضاوت می‌پردازد. برای رسیدن به کمال اخلاقی، باید مسیر دانایی را انتخاب کنیم، همواره در پی یادگیری باشیم و با نگاهی متواضعانه به پیشگاه خداوند، از قضاوت‌های خودسرانه پرهیز کنیم. باید دانست که قضاوت، امری متعالی و مختص به پروردگار است و هر قضاوتی که از روی جهل باشد، تنها به شکستن قلب دیگران و فروپاشی خود قضاوت‌گر منجر خواهد شد.