قضاوت از پیش‌داوری ما می‌آید

همسفر فرزانه و مسافرشان علی با سال‌ها تخریب آنتی‌ایکس شیره، تریاک، متادون و شیشه وارد کنگره شدند. به مدت ده ماه و هشت روز با متدDST و دارویOT به راهنمایی مسافر امیرحسین و همسفر مژگان سفر کردند و در حال حاضر به مدت یک سال و پنج ماه است که به لطف خدا و دستان پرتوان آقای مهندس آزاد و رها هستند. رشته ورزشی مسافر در کنگره فوتبال و رشته ورزشی همسفر شطرنج است. 

 به نظر شما چرا آقای مهندس واژه قضاوت و جهالت را کنار هم قرار داده است؟

قضاوت از پیش‌داوری‌ ما می‌آید. ما یا پای تلفن، یا از زبان دیگران چیزی می‌شنویم و براساس شنیده‌ها و دیده‌های خود قضاوت می‌کنیم. زمانی که وارد کنگره شدم می‌ترسیدم کسی بفهمد که مصرف مسافرم چیست؟ در صورتی که ما برای درمان آمدیم ما نیامده بودیم که دیگران ما را مورد قضاوت قرار دهند، ما باید بدانیم با این همه تخریب نباید دیگران را قضاوت کنیم؛ بلکه باید به فکر درمان خودمان باشیم.

 جمله معروفی در کنگره داریم که «دوربین را از روی دیگران بردارید و روی خودتان بگذارید» بیانگر چیست؟

ما باید به درمان و به رشد خود و به آن نقطه عطفی که باید برسیم فکر کنیم، با ورود به کنگره که دنیای جدیدی برای همه ما است نباید شروع کنیم به تجسس کردن مثل این‌که می‌خواهیم با اتوبوس به مسافرت برویم و دنبال این هستیم که ببینیم بقیه مسافران چه کسانی هستند؟ از کجا آمدند و در تلاشیم نقطه مشترکی پیدا کنیم و این هم در کنگره اتفاق می‌افتد با تجسس کردن وارد حاشیه می‌شویم و از موضوع اصلی که درمان است دور می‌شویم و علت اصلی مشکلات ما این است که مشکلات زندگی خودمان را فراموش می‌کنیم و درگیر زندگی دیگران می‌شویم. زمانی که این جمله را از آقای مهندس شنیدم که دوربین را روی خودتان بگذارید، دیگر دست از تجسس برداشتم شاید قبل از این من نصف وقت خود را برای دیگران می‌گذاشتم که چه‌کار می‌کنند؟ الان دوربین را روی خودم گذاشتم به همین خاطر به دنبال حل کردن مشکلات خود هستم؛ حتی ساده‌ترین چیزها را به تعویق انداخته بودم، رفتن به دندان‌پزشکی یا این‌که حواسم به فرزندانم نبود که در چه زمینه‌ای فعالیت می‌کنند که بتوانم مشوق آن‌ها باشم و در مراحل زندگی همراه آن‌ها باشم. 

 چرا افرادی که دیگران را مورد قضاوت قرار می‌دهند در کنگره افرادی نادان و جاهل توصیف می‌شوند؟

 این افراد چون درگیر زندگی دیگران می‌شوند از زندگی خودشان غافل و وارد حاشیه می‌شوند و مشکلاتشان روی هم تلنبار می‌شود و فکر می‌کنند که به آخر خط رسیده‌اند؛ چون هر کسی مشکلات مربوط به خودش را دارد و چون مشکلات حل نشده زیاد می‌شوند پیامد آن، این است که دیگران را قضاوت می‌کنند و به امورات زندگی خودشان نمی‌رسند و درگیر زندگی دیگران می‌شوند. 

 به نظرشما اولین قدم برای رهایی از جهالت چیست؟

من با این‌که فردی تحصیل کرده و کارمند هستم و در زندگی سعی کردم مشکلات خود را حل کنم؛ اما قبل از کنگره خودم را فردی فهیم و جسور می‌دیدم با ورود به کنگره و دریافت آموزش‌ها دریافتم که من خالی از هر نوع دانشی هستم و یاد گرفتم که باید صبور باشم و آموزش‌ها را دریافت کنم و وقتی در حال آموزش بودم کم‌کم به قوه تفکر رسیدم مطالب را مورد بررسی قرار می‌دادم که کجای این مطلب را من نمی‌دانستم، این تفکرات به من کمک کردند که به رهایی برسم. 

کلام آخر:

از خداوند سپاسگزارم اگر مشکل اعتیاد را سر راه من گذاشت؛ اما راه درمانش را هم برای من قرار داد می‌بینم کسانی را که مشکل اعتیاد دارند؛ اما هنوز راه کنگره برای آن‌ها باز نشده، ان‌شاءالله که آن‌ها هم وارد کنگره شوند و راه درمان را پیدا کنند. از آقای مهندس تشکر می‌کنم علمی را که نتیجه سال‌ها تلاش ایشان بوده به رایگان در اختیار همه انسان‌ها قرار دادند تا همه بتوانند استفاده کنند این خودش بخشندگی است. من بخشندگی را از آقای مهندس یاد گرفتم، قبل از کنگره هر چیزی را که یاد می‌گرفتم برای خودم نگه می‌داشتم و نمی‌خواستم به دیگران انتقال بدهم؛ اما من سخاوت را از آقای مهندس یاد گرفتم از خانواده آقای مهندس کمال تشکر را دارم که به ما یاد دادند، این راه سخت نیست و باید قدم در این راه بگذاریم و یاری دهنده ما خداوند است. برای همه سفر اولی‌ها سفری خوش از خداوند خواستارم.

مصاحبه کننده: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون یازدهم)
طراحان سوال: همسفر وجیهه رهجوی راهنما آرزو (لژیون یازدهم)، همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون هجدهم) و همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوازدهم)
عکاس: همسفر وجیهه رهجوی راهنما همسفر نفیسه (لژیون بیست و یکم)
ویرایش و ارسال: راهنما تازه‌واردین همسفر زینب (دبیر دوم سایت)
همسفران نمایندگی امام قلی خان