برای حل مشکل اولین قدم شناخت است

آقای مهندس حسین دژاکام همواره در صحبت‌های خود می‌فرمایند: برای حل هر مشکل یا مانعی که باعث تخریب انسان می‌شود اولین قدم شناخت آن مانع است و یکی از مسائلی که انسان را به آرامش و تعادل می‌رساند شناخت موانعی است که انسان را از مسیر دانایی دور می‌کند که یکی از این موانع قضاوت کردن، غیبت و تجسس است که انجام دادن هر یک از این مولفه‌ها ریشه در جهل و ناآگاهی انسان‌ها دارد که می‌توان با شناخت رابطه میان قضاوت و جهالت و همچنین با شناخت تفکرات، رفتار و گفتار خود به اصلاح این اعمال ضد‌ارزشی مخصوصا عمل قضاوت کردن دیگران پرداخت.

زمانی که خداوند انسان را آفرید یک ویژگی به او عطا کرد به نام قدرت اختیار که قضاوت کردن نیز زاییده اختیار است و برای انجام قضاوت درباره هر موضوع انسان نیاز به آموزش، تجربه و تفکر دارد؛ اما جهالت نیازی به هیچ آموزشی ندارد و در ادامه جهالت باعث  ترس، منیت و ناامیدی می‌شود که در کنگره۶۰ آن را مثلث جهالت می‌نامند. قضاوت کردن با  منیت همراه است یعنی انسان به خود اجازه می‌دهد که درباره دیگران قضاوت کند در حالی که از صور پنهان مسائل و همچنین اشخاص هیچ اطلاع و آگاهی ندارد و همواره این ترس در وجود او است که قضاوت نادرست او به گوش قضاوت شونده برسد و در آخر همه این اعمال دلیلی بر ناامیدی است و این دقیقاً روی مثلث جهالت حرکت کردن است.

زمانی که انسان کسی را مورد قضاوت قرار می‌دهد ضلع تفکر، تجربه و آموزش را به طور کامل متلاشی می‌کند و نتیجه این عمل خرافات، خودخواهی، نداشتن امنیت و افسردگی را به همراه خواهد داشت، انسان در قضاوت کردن همانند این است که قله کوه یخ را به عنوان کل در نظر می‌گیرد این در حالی است که ۹۰ درصد قله یخ در زیر آب پنهان است؛ بنابراین انسان همواره صور ظاهر را می‌بیند و از صور پنهان مسائل هیچ اطلاع و آگاهی ندارد و به هر میزان انسان از دانایی دور می‌شود به سمت ضدارزش‌ها حرکت می‌کند که دامنه این قضاوت‌ها را پررنگ‌تر می‌کند؛ همچنین حرکت در مسیر ضدارزش‌ها انرژی فراوانی را از انسان می‌گیرد و بسیار خوب است که این انرژی را برای صرف تزکیه و پالایش خود انجام شود.

همواره باید در نظر داشته باشیم زمانی که انگشت اشاره خود را به سمت شخصی می‌گیریم سه انگشت به سمت خودمان گرفته می‌شود؛ بنابراین همواره باید سعی کنیم از قضاوت کردن دیگران بپرهیزیم؛ زیرا مثقالی عمل خیر و همچنین شر بدون جواب نخواهد ماند و هیچ شخصی در دنیا کامل، بی‌نقص، پاک و منزه آفریده نشده است؛ بنابراین نباید به خاطر اشتباهای کوچک، اطرافیان را از خود دور کنید؛ زیرا در آخر امر خود انسان تنها می‌ماند و باید همواره این را سرلوحه زندگی خود قرار دهد که تکامل در جمع امکان‌پذیر است.

آقای مهندس حسین دژاکام درباره قضاوت کردن دیگران می‌فرمایند: خصی را در چشم دیگران می‌بینید؛ اما دسته بیل را در چشم خود نمی‌بینید؛ بنابراین متوقف کردن قضاوت  مانند آن است که تصمیم بگیرید درباره دیگران فکر نکنید در حالی که مغز انسان ماشین تولید فکر است؛ بنابراین بهتر است دوربین را از روی دیگران برداریم و روی خود زوم کنیم.

نویسنده و رابط‌خبری: همسفر سوسن رهجوی راهنما همسفر مینا (لژیون ششم)
عکاس: همسفر مهسا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون پنجم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی حافظ