قضاوت از صدور حکم می‌آید

سلام دوستان مهدیه هستم همسفر

قضاوت و جهالت یکی از اساسی‌ترین مسائلی است که در آموزش‌ها و درمان، ما به آن برخورد می‌کنیم. قضاوت از صدور حکم می‌آید؛ وقتی مسئله حکم مطرح است؛ یعنی انجام یک فرمانی که ما صادر می‌کنیم و باید منتظر عواقب و نتایج آن باشیم. اگر انسانی یاد نگیرد که کجا قضاوت کند و کجا قضاوت نکند، در تکامل خودش کاملاً متوقف می‌شود و مثل یک سد بسیار مقاوم و غیر قابل نفوذ عمل می‌کند. هر کدام از ما می‌توانیم با گفتار و کردارمان به گونه‌ای رفتار کنیم که مردم ما را دوست داشته باشند یا از ما متنفر باشند. آن چیزی که باعث تنفر دیگران از ما می‌شود؛ حسادت، کینه، خودخواهی، منیت و خود بزرگ‌‌بینی ما است و این‌ها باعث رنج دیگران می‌شود.
ما غیبت می‌کنیم، تجسس می‌کنیم و ظن و گمان بد می‌بریم؛ یعنی داریم قضاوت می‌کنیم. در کتاب قرآن آمده است: «به یکدیگر ظن و گمان بد مبرید.» انسان وقتی که از نظر تفکر، اندیشه و جهان‌بینی پایین باشد و رشد نکرده باشد، کارهایی را انجام می‌دهد که از آخرش خبر ندارد؛ بعضی انسان‌ها به راحتی در مورد دیگران قضاوت می‌کنند و خودشان هم حکم صادر می‌کنند. قضاوت کردن؛ یک کار بسیار حساس، تخصصی و نیاز به دقت زیادی دارد. یک انسانی که تخصصش قضاوت کردن است؛ سال‌ها درس خوانده، برای این کار آموزش دیده و رنج بسیار کشیده که به این جایگاه برسد؛ قضاوت‌کردن برایش خیلی سخت است. پس بد‌بین نباشیم، به یکدیگر شک نکنیم، تجسس، ظن و گمان بد نبریم؛ زیرا این کارها در زندگی باعث فاجعه می‌شود.

قضاوت کردن، ارتباط مستقیمی با جهالت دارد؛ هر چه انسان جاهل‌تر باشد، اشتباهات بیش‌تری را مرتکب می‌شود. پس در مورد دیگران قضاوت نکنیم، باید ذهن ما پاک باشد و اگر بخواهیم این کار را انجام بدهیم سخت است. اصولاً دانایی کار سختی است و به این زودی به دست نمی‌آید. افرادی که مصرف‌کننده بوده‌اند و الان به درمان رسیده‌اند در مورد مسئله مواد مخدر به آن دانایی لازم رسیده‌اند که وقتی به هم ریخته بودند، همه فراز و نشیب‌ها را طی کرده و الان به تعادل رسیده‌اند. در کنگره برای این‌‌که حس خوب داشته باشیم، باید با فضای کنگره و امنیت آشنا شویم و با اعمال سالم، با کارهای مثبت، با خدمت‌کردن در کنگره و با عمل درست انجام دادن، فضا را خوب بشناسیم. وقتی یک نفر، وقت می‌گذارد و تجربیاتش را به ما انتقال می‌دهد، این‌ها باعث می‌شود که آن فضایی که ما در آن قرار گرفته‌ایم بهتر شود و تبدیل به یک باغ سر سبز می‌شود؛ باغی که میوه‌های مثلثی دارد. یک‌سری درخت‌ها که راهنما‌یان هستند، یک‌سری از درخت‌ها مرزبانان هستند و یک‌سری از درخت‌ها سفر دومی‌ها هستند که هر کدام یک میوه‌ای دارند و شما دوست دارید بیایید از آن‌ها بهره‌مند شوید؛ پس انجام دادن اعمال درست سر زمان خودش باعث می‌شود آن فضا درست و آباد شود. باید تلاش کنیم تا اعمال سالم انجام بدهیم؛ باید قضاوت کردن را بشناسیم؛ قضاوت کردن، در جایگاه خودش درست است و اگر غیر از این باشد تخریبش به خود انسان بر می‌گردد. انسان‌های دانا مکان‌های خراب را آباد می‌کنند و انسان‌های نادان مکان‌های آباد را به مخروبه تبدیل می‌کنند. انسان‌های دانا دنبال آرامش و صلح هستند، می‌خواهند که صلح و آرامش بر پا باشد و همه چیز در صلح و آرامش ساخته شود. انسان‌های نادان دنبال جنگ هستند و تحمل دیدن معایب خودشان را ندارند، به خاطر همین شروع می‌کنند به قضاوت کردن دیگران. باید دانست که قضاوت کردن جایگاه دارد؛ برای یک راهنما که آیا رهجویش خوب سفر می‌کند؟ آیا عمل سالم انجام می‌دهد؟ این نیست که قضاوت وجود ندارد، قضاوت در جایگاه خودش وجود دارد و حیاتی است؛ اما جایگاهش مشخص است.‌ شاید ۰٫۹۵ از مسائلی که ما در زندگی به آن‌ها فکر می‌کنیم، فکرهای بی موردی هستند که انرژی و توان را از ما می‌گیرند و ما باید در جهتی حرکت کنیم که از این مسائل دور شویم.

رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
ویرایش: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان