«هر کس، انسانی را بخاطر انجام گناهى سرزنش كند، نميرد تا خودش به آن گناه مرتكب شود»
موضوع مقاله: قضاوت و جهالت
نویسنده: راهنما همسفر سجاد
لژیون اول، نمایندگی پرستار (همسفران آقا)
تیرماه ۱۴۰۵
موضوع قضاوت و جهالت در آموزههای کنگره ۶۰، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است که انسانها مکرراً در طول روزمرگی خود، در مواجهه با اتفاقات و افراد مختلف، ممکن است قضاوتهای بسیاری انجام دهند. در ابتدا به تعریف چند مورد میپردازیم
🔴قضاوت: به طور کلی قضاوت، نتیجه گیری دربارهی افراد یا رویدادهاست که طبق آموزههای کنگره، حتما باید برای انجام یک قضاوت، سه رکن اساسی لازم است که عبارتند از:
۱) جمع آوری اطلاعات
۲) پالایش اطلاعات
۳) نتیجه گیری و اجرای حکم
🔴تعریف یکسری از مفاهیم کنگره
مسافر: به فرد مصرف کنندهی «خواهان درمان» که سفر خود را آغاز کرده، مسافر اطلاق میگردد.
همسفر: به فردی میگویند که سابقه مصرف هیچگونه مخدری ندارد و از بستگان مسافر است که سفر خود را همراه با مسافرش آغاز نموده.
حال این مقاله میخواهد به بررسی این موضوع در رابطهی مسافر و همسفر در درمان بیماری اعتیاد را بصورت خلاصه مورد بررسی قرار دهد.

🔴 چراحضور همسفرالزامی است؟
بر اساس آموزشهای کنگره ۶۰، اعتیاد یک بیماری «خانوادگی» است. به عبارتی یک فرد مصرف کننده در یک خانواده، مانند میوهای خراب است که از یک درخت با ریشههایی خراب به ثمر آمده است. پس برای درمان کامل این بیماری، کنگره ۶۰ حضور و شرکت همسفر در کارگاههای آموزشی کنگره ۶۰ را ملزم میکند. وجود همسفر به دو دلیل حائز اهمیت است:
اول اینکه همسفر بتواند در «صور پنهان» خودش را درمان کند و تفکرات افیونی، نفرت، قضاوت کردن، خشم و ... خودش را نسبت به مسافرش پالایش کند و به حال خوش برسد.
دوم اینکه اعتیاد را «بشناسد» تا بتواند حال مسافرش را درک کند و او را در طول سفر همراهی کند و بال پرواز او باشد.
چرا همسفر، مسافرش را قضاوت میکند؟
در ابتدا مطرح کردیم که قضاوت، نیاز به جمع آوری اطلاعات و پالایش کردن آنها دارد. میان سه فرد شاکی، متهم و قاضی، نادانترین فرد قاضی است؛ زیرا اطلاعاتش از هر دوی آنها کمتر است و باید بر اساس شنیدههایش و خرد خودش تصمیمگیری کند و رای صادر کند.
حال فرض کنید مسافری که به کنگره آمده و در حال درمان است و در طول سفرش، نوسانات زیادی را تجربه میکند و احوالاتش و خلق و خویش مدام تغییر میکند تا به درمان و تعادل برسد، اما همسفرش به کنگره نیامده است.
بنابراین او از پرتوی آموزشهای کنگره محروم میماند و در اولین قدم الزامات قضاوت (یعنی جمع آوری اطلاعات) دچار نقصان میشود. حال او با وجود این نقص و عدم آگاهی و از روی جهالت، مسافرش را سرزنش میکند و در طول سفرش، او را نکوهش میکند و مورد قضاوت قرارش میدهد. نتیجهی این «قضاوت و جهالت» چیزی جز خشم، نفرت وغیبت نزد دیگران نیست و در نتیجه، بدون پردازش آن اطلاعات غلط و عدم درک حال مسافرش، دست به کارهای غلط میزند که ممکن است موجب آسیب مسافرش در طول سفر شود و سفرش را ناتمام بگذارد...
🔴همسفر برای پرهیز از قضاوت چه باید کند؟
همسفر در گام اول باید به کنگره وارد شود و در جلسات شرکت کند. او بهمرور با مفاهیم و وادیها آشنا میشود و با تعریفی درست از بیماری اعتیاد مواجه میگردد. پس از آن، باید «وادی چهارم» (مسئولیتپذیری) را در زندگی خود اجرا کند.
مسئولیت پذیری هم جز با آگاهی بدست نمیآید. به عبارتی «مسئول» کسی است که مورد سؤال قرار میگیرد، لذا باید علم و آگاهی لازم را جهت پاسخ دادن سؤالات داشته باشد تا بتواند مشکلات دیگران را برطرف کند. از سوی دیگر، مسئولیت پذیری در گرو «محبت» است. یعنی همسفر نمیتواند مسئولیتی نسبت به درمان مسافرش متقبل شود، مگر اینکه نسبت به او محبت داشته باشد.
همچنین برای اینکه محبت به وجود آید، باید همسفر قلب خود را از کینه و خشم خالی کند تا بتواند مسافرش را ببخشد. یعنی شروع سفر همسفر، با بخشش واقعی مسافرش شروع میشود.
🔴نتیجهگیری:
۱)هر انسانی، تنها حق دارد که «خودش» را قضاوت کند و دوربینش را از روی دیگران بردارد. باید دانست که هرگاه انگشتی به سمت کسی گرفتیم، سه انگشت دیگر به سمت خودمان خواهد بود.
۲)حضور همسفران در کنگره بسیار مهم و الزامی است. همسفر ابتدا باید مسئولیت خود را بپذیرد و بجای قضاوت کردن مسافرش، سعی در تغییر روند عملکرد خودش کند. این تغییر مانند عطر گُل، به مشام مسافرش خواهد رسید و باعث ذخیرهی نیرو و ایجاد انرژی برای مسافر میشود تا بتواند سفرش را بهتر به اتمام برساند.
تایپ، ویراستاری و بارگذاری: خدمتگزاران سایت همسفران آقا، شعبه پرستار
- تعداد بازدید از این مطلب :
89