قضاوت و جهالت؛ مانعی در مسیر رشد انسان

جلسه اول از دوره سوم سری کارگاه‌ آموزشی خصوصی همسفران آقا نمایندگی خواجو، با استادی مسافر اسیستانت امیرحسین، نگهبانی؛ همسفر سهیل و دبیری همسفر‌ مهدی با دستور جلسه: "قضاوت و جهالت" شنبه ۱۳ تیر ماه۱۴۰۵T ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا از خداوند شکرگزارم که بار دیگر توفیق حضور در جمع دوستان عزیز را نصیبم کرد. از جناب مهندس دژاکام، خانواده محترم ایشان، استاد امین و همچنین دیده‌بان محترم، آقای سلامی، بابت فراهم کردن این بستر آموزشی صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین به نگهبان و دبیر جدید تبریک می‌گویم و برایشان آرزوی موفقیت دارم.

دستور جلسه امروز «قضاوت و جهالت» است؛ موضوعی که همیشه برای من بسیار ارزشمند و کاربردی بوده است. به اعتقاد استاد امین، تفکر انرژی بسیار زیادی مصرف می‌کند، اما بیشتر ما انسان‌ها توجهی نداریم که ذهنمان در طول روز مشغول چه افکاری است. اگر دقیق بررسی کنیم، متوجه می‌شویم بخش زیادی از افکار ما نه‌تنها سودی ندارند، بلکه گاهی آسیب‌زننده نیز هستند.

قدرت تفکر بسیار بالاست. به همین دلیل، انسان در جهان ماده فرصت پیدا می‌کند تا با سرعت کمتر، درست فکر کردن را بیاموزد؛ یعنی بتواند افکار نادرست را تشخیص دهد، آن‌ها را اصلاح کند و بر افکار صحیح تمرکز داشته باشد.

قضاوت نیز ارتباط مستقیمی با تفکر دارد. انسان به دلیل داشتن اختیار، ناگزیر از قضاوت است؛ اما مسئله مهم این است که بداند کجا باید قضاوت کند و کجا نباید. برای یک قضاوت صحیح، به اطلاعات درست نیاز داریم و این اطلاعات از طریق حس به ما منتقل می‌شود. اگر حس ما تحت تأثیر ترس، کینه، حسادت، نفرت یا پیش‌داوری قرار بگیرد، تصمیم‌ها و قضاوت‌های ما نیز نادرست خواهد بود.

من خودم تأثیر این دستور جلسه را در زندگی‌ام به‌صورت عملی تجربه کرده‌ام. سال‌های ابتدایی حضورم در کنگره، با وجود انجام آموزش‌ها، خدمت و گوش دادن به سی‌دی‌ها، هنوز در زندگی خانوادگی‌ام تنش و اختلاف وجود داشت. تصور می‌کردم همه کارهای لازم را انجام داده‌ام، اما آرامش وارد زندگی‌ام نشده بود.

روزی که دوباره سی‌دی «قضاوت» استاد امین را با دقت گوش کردم، متوجه شدم بخش بزرگی از مشکلات زندگی‌ام به قضاوت‌های مداوم نسبت به همسرم برمی‌گردد. من او را قضاوت می‌کردم و او نیز مرا قضاوت می‌کرد. بسیاری از این قضاوت‌ها بر پایه حدس و پیش‌داوری بود، نه واقعیت. از همان زمان تلاش کردم این رفتار را اصلاح کنم و نتیجه آن کاهش چشمگیر اختلافات خانوادگی بود.

یکی از مهم‌ترین آموزش‌های کنگره این است که هرگاه عیب یا اشتباهی را در دیگری می‌بینیم، بهتر است ابتدا به درون خودمان نگاه کنیم. بسیاری از مواقع، همان نقص به شکلی در وجود خود ما نیز هست و تمرکز بر اشتباه دیگران باعث می‌شود از اصلاح خودمان غافل شویم.

چندی پیش نیز خودم نمونه‌ای از این موضوع را تجربه کردم. در ذهنم درباره یکی از دوستانم قضاوتی انجام دادم، اما دقیقاً همان اتفاق برای خودم رخ داد. این تجربه بار دیگر به من یادآوری کرد که قضاوت‌های عجولانه تا چه اندازه می‌توانند نادرست باشند.

استاد دژاکام بارها تأکید کرده‌اند که مسیر بسیاری از ضد ارزش‌ها با «گمان بد» آغاز می‌شود. ابتدا نسبت به فردی سوءظن پیدا می‌کنیم، سپس وارد تجسس می‌شویم، بعد غیبت شکل می‌گیرد و در نهایت به قضاوت نادرست می‌رسیم. در حالی که اگر انسان بر زندگی و وظایف خودش متمرکز باشد، اساساً فرصتی برای ورود به این چرخه پیدا نمی‌کند.

قضاوت بی‌جا معمولاً نتیجه مقایسه‌های نادرست است. استاد امین نیز می‌فرمایند که «قیاس، برادر دوقلوی قضاوت است.» زمانی که خودمان را با دیگران مقایسه می‌کنیم، زمینه قضاوت‌های اشتباه فراهم می‌شود و از مسیر رشد فاصله می‌گیریم.

در پایان، باور دارم اگر بیاموزیم فقط در جایی که مسئولیت و آگاهی کافی داریم قضاوت کنیم و در سایر موارد از قضاوت کردن بپرهیزیم، بخش بزرگی از مسیر تکامل را طی خواهیم کرد.

از حضور همسفران نیز بسیار خوشحال هستم. ارزش حضور آن‌ها کمتر از مسافران نیست؛ زیرا بدون آنکه الزاماً تجربه اعتیاد داشته باشند، احساس نیاز به آموزش و رشد را در خود یافته‌اند. این یک نعمت بزرگ است و هرچه انسان در سنین پایین‌تر با این آموزش‌ها آشنا شود، مسیر زندگی‌اش روشن‌تر و آینده‌اش موفق‌تر خواهد بود.

امیدوارم همه ما بتوانیم با اصلاح تفکر، پرهیز از قضاوت‌های نادرست و عمل به آموزش‌های کنگره، آرامش و رشد بیشتری را در زندگی تجربه کنیم.سپاسگزارم از توجه شما.

تایپ، ویرایش: همسفر مهدی لژیون سوم

عکس:همسفر فرزاد لژیون دوم

ارسال: همسفر امین لژیون اول

گروه سایت همسفران آقا نمایندگی خواجو