از جهالت تا اگاهی

در ابتدا می‌خواهم در مورد جهالت توضیح مختصری بدهم. معنی جهالت همان نادانی و یا ندانستن می‌باشد؛ یعنی همان تاریکی مطلق و بدون روشنایی و نور. ما وقتی در جهالت باشیم، در تاریکی و ظلمت قرار داریم و انگار در اتاقی هستیم که تاریک و فاقد روشنایی است. جهالت تنها به معنی بی‌سوادی نیست؛ بلکه ممکن است انسان تحصیل‌کرده باشد؛ اما نسبت به حقیقت یک موضوع آگاهی نداشته باشد و به همین دلیل دچار اشتباه شود. در واقع باید بگوییم زمانی که ما در جهالت باشیم، به قضاوت کردن روی می‌آوریم، به‌علاوه ناامیدی، ترس، تجسس، غیبت و بسیاری از ضدارزش‌های دیگر نیز در وجود ما قدرت می‌گیرد. مثل مصرف‌کنندگان مواد مخدر که فقط از روی جهالت، نادانی و ندانستن مصرف می‌کنند و نمی‌دانند که با مصرف مواد مخدر چه تخریب‌هایی به خود و چه آسیب‌هایی به اطرافیانشان وارد می‌کنند.

کسانی که به کنگره۶۰ آمدند و با آموزش‌های کنگره به درمان و رهایی رسیدند، از جهالت و نادانی به آگاهی و دانایی دست یافتند. کم‌کم آن جهالت تبدیل به دانایی و آگاهی شده و از قضاوت‌هایی که داشتند، از ناامیدی‌ها و تمام ضدارزش‌ها فاصله گرفته و به سمت ارزش‌ها حرکت می‌کنند؛ البته با کمک آموزش‌ها و جهان‌بینی که در کنگره ارائه می‌شود. هرچه دانایی انسان بیشتر شود، قضاوت‌های او نیز آگاهانه‌تر و منصفانه‌تر خواهد شد و از قضاوت‌های عجولانه فاصله می‌گیرد.وقتی انسان خلق شد، قدرت مطلق او را بر سر یک دوراهی قرار داد، یکی راه صراط مستقیم و راه ارزش‌ها و دیگری راه ضدارزش‌ها، فسق و فجور. در آنجا به انسان اختیار کامل داده شد تا خودش راهش را انتخاب کند و از همین‌جا قضاوت معنا پیدا کرد؛ یعنی انسان خودش تشخیص دهد که کدام راه درست و کدام راه نادرست است.

تمام انسان‌ها همیشه در حال قضاوت کردن هستند. هر کاری که می‌خواهند انجام بدهند، ابتدا با خودشان قضاوت می‌کنند. قضاوت، هم می‌تواند خوب باشد و هم بد. مثلاً می‌خواهیم به کنگره برویم، ابتدا با خودمان قضاوت می‌کنیم که آیا اینجا که می‌خواهم بروم به رهایی، پاکی و سلامتی خواهم رسید و حالم خوب خواهد شد یا نه، یا مانند جاهای دیگری است که قبلاً رفته‌ام و به نتیجه نرسیده‌ام و به بن‌بست خورده‌ام؟این همان قضاوت است؛ زیرا هنوز نمی‌دانم آنجا چه مکانی است و چگونه عمل می‌کند. در واقع این قضاوت به دلیل جهالت، نادانی و ندانستن من نسبت به کنگره۶۰ است. در صورتی که اگر قبل از قضاوت کردن، کمی درباره کنگره۶۰ اطلاعات به دست می‌آوردم و تحقیق می‌کردم که چگونه عمل می‌کند و روند درمان در آن چگونه است، هرگز به قضاوت نادرست نمی‌رسیدم.

در هر راه و هر مسئله دیگری نیز همین موضوع صدق می‌کنند، انسان به دلیل ندانستن و ناآگاهی دست به قضاوت می‌زند. در واقع ریشه قضاوت نادرست انسان در جهل و نادانی اوست. امر قضاوت برای همه ما وجود دارد و در وجود ما انجام می‌گیرد. قدرت تشخیص و انتخاب در وجود انسان قرار داده شده است؛ اما زمانی که بدون آگاهی درباره دیگران قضاوت می‌کنیم، جهالت خود را آشکار می‌سازیم. ما با آمدن به کنگره و آموزش گرفتن، می‌آموزیم که در امور شخصی دیگران تجسس نکنیم و وارد زندگی خصوصی افراد نشویم؛ زیرا نتیجه آن، قضاوت از روی جهالت و نادانی است.

منابع: مقالات کنگره۶۰ و نوشتارهای کنگره۶۰
نویسنده: همسفر شهربانو رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون اول) دبیرسایت
همسفران نمایندگی شمس