
قضاوت از نظر لغوی؛ از ریشه قضا به معنی حکم دادن و جدا کردن حق از باطل است، اگر به جا یا در مورد شخص خودمان و از روی دانایی باشد فضیلت است، متاسفانه اغلب قضاوتهای ما؛ عجولانه، نادرست و براساس ظواهر است که ریشه در نقص آگاهی و جهالت دارد.
این دو رابطه معکوس با هم دارند، هر چه آگاهی بیشتر جهالت و قضاوت کمتر است.
گاهی توهم دانایی داریم و این توهم ما را وارد حریم دیگران میکند، معمولا آنقدر از هم شناخت نداریم که همدیگر را قضاوت کنیم، حضرت مولانا میفرمایند: «نه تو آنی که همانی، نه من آنم که تو دانی»
قضاوت از ما انرژی زیادی میگیرد، وقتی وارد قضاوت میشوم اولین ضربه را خود خورده و آرامش من بر هم میریزد.
گاهی از خودم سوال میکنم کسانی که کارشان قضاوت است و درس آن را خواندهاند، ممکن است حکم اشتباهی صادر کنند پس چطور من که علم و آگاهی کافی در مورد کسی یا موضوعی ندارم این کار را انجام بدهم، چه بسا گاهی باعث خرابی زندگی شخص یا مرتکب گناه شوم.
تنها سیستمی که هوشمندانه و از روی عدالت، قضاوت میکند سیستم الهی است؛
بنابراین باید همیشه مراقب کارهای ضدارزشی باشم، زیرا انعکاس این کار به سمت من و زندگیام بر میگردد و تلاش کنم با آگاهی، هوشمندی و تمرکز روی خودم به صورت مستمر با دانایی موثر، گنج درون خود را بیابم.
نویسنده : مرزبان ورزشی همسفر زهره
عکاس : مرزبان خبری همسفر فرحناز
تنظیم و ارسال : همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون دهم) دبیراولسایت
همسفران نمایندگی اروند آبادان
- تعداد بازدید از این مطلب :
133