حرمت‌ها: ستون‌های امنیت و آرامش

هفتمین جلسه از دوره هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی صفادشت با استادی راهنما مسافر عباس، نگهبانی مسافر روان بخش و دبیری مسافر محمد با دستورجلسه : «حرمت کنگره ۶۰ ، چرا رابطه مالی و کاری وخانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است؟»روز چهارشنبه10 تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد :
سلام دوستان عباس هستم یک مسافر
ابتدا خدا رو شکر می کنم که دوباره در این جایگاه قرار گرفتم  ازنگهبان و دبیر ، گروه مرزبانی و ایجنت نمایندگی تشکر می کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم .

همان‌طور که در سی‌دی‌های آقای مهندس بارها شنیده‌ایم، بیرون از کنگره هر کس جایگاه اجتماعی خاص خود را دارد (سرهنگ، پزشک، استاد دانشگاه و…). اما به محض ورود به کنگره ۶۰، همه این عناوین کنار می‌رود. مثال زیبای «حمام عمومی» مصداق کامل این وضعیت است؛ وقتی همه با لباس شخصی وارد می‌شوند و سپس با لنگی یکسان به فضای اصلی می‌روند، دیگر تشخیص جایگاه اجتماعی افراد ممکن نیست. در کنگره نیز همین‌گونه است؛ اینجا همه «رهجو» هستیم و برای یک هدف مشترک جمع شده‌ایم. بنابراین، رعایت قوانین، حتی در جزئیاتی مثل پوشش، نه برای محدودیت، بلکه برای حفظ تعادل و همسان‌سازی است.

چرا کنگره ۶۰ «مقدس» است؟در تابلوی ورودی کنگره نوشته شده: «جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰». مقدس بودن این مکان به دلیل «احیای انسان» است. کنگره به اصلِ وجودیِ انسان می‌پردازد؛ درست مانند ضرورتِ تبیینِ فلسفهِ عبادت قبل از انجامِ آن، کنگره نیز ابتدا به من می‌آموزد که برای چه چیزی در اینجا هستم. وقتی چراییِ مسیر مشخص شد، حرکت در آن مسیر (درمان اعتیاد) اصولی‌تر و پایدارتر خواهد بود.

حرمت‌های کنگره ۶۰ حاصل سال‌ها تجربه، آزمون و خطا و تفکر عمیق است. خواندنِ دو بارِ آن در هر جلسه، نشان‌دهنده اهمیت حیاتیِ آن‌هاست.

دروغ گفتن و ضدارزش‌ها: دروغ، مادر تمام ضدارزش‌هاست. هرچه در مسیرِ درمان، سعی کنیم صداقت بیشتری داشته باشیم، از سایر ضدارزش‌ها نیز دورتر می‌شویم.
سرزنش نکردن: کنگره جایگاهِ دادنِ انرژی و حس خوب است. اگر کسی دچار اشتباهی شد، به‌جای سرزنش و کوبیدن، وظیفه ما امید دادن و کمک به اصلاحِ مسیر است.
غیبت و قضاوت: به‌ویژه برای سفر اولی‌ها، غیبت کردن پشت سرِ راهنما، مرزبان یا خدمتگزاران، سمّی مهلک است. غیبت و قضاوت، مانع اصلیِ رسیدن به رهایی با «حال خوش» است.

وقتی کنگره تأکید می‌کند که هیچ‌گونه مراوده مالی یا کاری بین اعضا (به‌ویژه بین راهنما و رهجو) انجام نشود، این توصیه مستقیماً برای «حفظِ امنیتِ درمانِ خودِ ما» است. تجربه ثابت کرده است که درگیر شدن در مسائل مالی یا حاشیه‌های کاری، تمرکزِ سفر اولی را از بین می‌برد و او را از هدف اصلی‌اش که همان «درمان اعتیاد» است، دور می‌کند.

اگر حرمت‌ها و قوانین کنگره نباشند، هیچ آموزشی در این ساختار پا نمی‌گیرد. حرمت‌ها «سقفِ امنِ» ما هستند؛ اگر این سقف نباشد، آجر روی آجر بند نمی‌شود. اگر می‌خواهیم در این مسیر به آن «حال خوش» و آرامشِ وعده‌داده‌شده برسیم، باید این حرمت‌ها را نه فقط بخوانیم، بلکه با تمام وجود درک کنیم و به آن‌ها پایبند باشیم. این قوانین برای «من» وضع شده‌اند تا به رهایی برسم. ممنونم که به صحبت های من گوش کردید.

جلسه هماهنگی دستار دیده بان تازه واردین با ایجنت و راهنمایان تازه واردین 



تایپ ، ویراستاری و ارسال: مسافر حسن خدمتگزار سایت
عکس:مسافر حسن خدمتگزار سایت
مسافران نمایندگی صفادشت