اجرای حرمت‌ها باعث می‌شود خودِ فرد به آرامش و امنیت بیشتری برسد

جلسه چهارم از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، در نمایندگی شهباز با استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر عباس با دستور جلسه «حرمت کنگره۶۰چرارابطه کاری مالی فامیلی در کنگره۶۰ممنوع است » سه شنبه، ۹تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

«سلام دوستان، رضا هستم، مسافر.

سلام و عرض ادب خدمت همه عزیزان؛ خیلی خوشحالم که در خدمت شما هستم. سپاسگزار خداوند هستم و از احمد آقا (راهنمای یون پنجم)، علی آقا و احمد آقا تشکر می‌کنم که امروز در این جایگاه قرار گرفتند.

امروز دستور جلسه، «حرمت‌های کنگره ۶۰» است؛ مکان مقدس و امنی که هر شخص با ورود به آن، باید حرمت آن را حفظ کند. این دستور جلسه با تفکر و آگاهی مهندسی تنظیم شده است؛ هر آنچه ما اینجا داریم مدیون مهندسی است که باعث شده این حرمت‌ها پابرجا بماند. هر ساختاری، چه در داخل و چه در خارج از کنگره، باید یک نظم و ساختار قانونی داشته باشد تا بتواند پایدار بماند. مهندس نیز به خاطر احیای انسان‌ها و تغییر صفاتی که قبلاً داشتیم (مانند صفت معتاد بودن)، وارد کنگره شد و توانستیم از طریق آن، این صفت‌ها را تغییر دهیم.

اینجا جای مقدسی است. در اولین سفر خود که وارد کنگره شدم، با حرمت‌های کنگره چندان آشنا نبودم. اما به دلیل اهمیت و ارزش بالای این حرمت‌ها، در جلسات، یک بار در ابتدای جلسه و بار دوم در اواسط جلسه خوانده می‌شد. با گذشت زمان و در دوران سفر اولم، کم‌کم به این آگاهی رسیدم که باید حرمت‌های کنگره را اجرا کنم. چرا؟ چون اجرای این حرمت‌ها باعث می‌شود خودِ فرد به آرامش و امنیت بیشتری برسد. اگر یک فردِ سفر اولی بتواند قوانین کنگره را رعایت کند، از حاشیه‌ها دور می‌ماند و می‌تواند در مسیر اصلی و با هدفی که تعیین کرده، بیشتر پیشرفت کند.

حرمت‌های کنگره ۶۰ که مهندس در اینجا بیشتر بر آن‌ها تأکید داشت، شامل مواردی چون: دروغ گفتن، سرزنش کردن دیگران و تجسس کردن بود. من پیش از آنکه معتاد شوم و در مسیر تاریکی‌ها قرار بگیرم، با این رفتارها آشنا بودم، اما نمی‌توانستم آن‌ها را در زندگی عملی و کاربردی‌ام مدیریت کنم. اما با آمدن به کنگره، مثل بقیه افراد، توانستم کم‌کم در مسیر قرار بگیرم و رعایت حرمت‌ها را یاد بگیرم.

مسیر من در ابتدا کمی سخت بود؛ به‌ویژه در مورد «دروغ گفتن». من همیشه می‌گفتم اولین ضربه‌ای که دروغ به من می‌زند، به خودِ من وارد می‌شود؛ درست مثل وقتی که پشت چراغ قرمز ایستاده باشم. وقتی پشت چراغ قرمز می‌ایستم، نه چراغ قرمز سبز می‌شود و نه کسی که قانون را اجرا کرده، ضرری می‌بیند؛ تنها ضربه‌ای که خورده می‌شود، تخریبِ خودِ من است.

امیدوارم ما که در کنگره هستیم، در مسیر درست باشیم، بتوانیم حرمت‌های کنگره را به درستی رعایت کنیم و بتوانیم به دیگران نیز کمک کنیم. ممنون که گوش دادید.