اگر حرمت از بین برود، به‌تدریج همه‌چیز از بین خواهد رفت.

سیزدهمین جلسه از دور چهاردهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی گوجان با استادی راهنمای محترم مسافر پیام ،نگهبانی مسافر اسماعیل ودبیری مسافر علی با دستور جلسه: چرا در کنگره ۶۰ رابطه مالی و کاری و خانوادگی ممنوع است در مورخ 9تیر ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان پیام هستم مسافر

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر این توفیق را نصیب من کرد تا در کنار شما عزیزان باشم، آموزش بگیرم، خدمت کنم و از تک‌تک شما عزیزان بیاموزم. ان‌شاءالله همه ما بتوانیم از این جلسه بهره لازم و کافی را ببریم.

ابتدا از نگهبان عزیز، جناب آقای صحرایی، ایجنت محترم و گروه مرزبانان تشکر و قدردانی می‌کنم.دستور جلسه امروز «حرمت کنگره ۶۰ و اینکه چرا رابطه مالی، کاری و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است» می‌باشد.همه ما می‌دانیم که حرمت کنگره نزدیک به ۲۸ سال است که در ابتدای هر جلسه و در پایان آن خوانده می‌شود. این موضوع نشان‌دهنده اهمیت بسیار بالای حرمت‌ها و قوانین در کنگره ۶۰ است.اما سؤال اینجاست که چرا رابطه مالی، کاری و خانوادگی در کنگره ممنوع است؟

پاسخ این سؤال در یک کلمه خلاصه می‌شود: تجربه.بسیاری از انجمن‌ها و گروه‌هایی که در زمینه درمان اعتیاد فعالیت می‌کردند، بیشترین آسیب را دقیقاً از همین نقطه خوردند. خود من هم قبل از ورود به کنگره، تجربه حضور در یکی از این انجمن‌ها را داشتم. بزرگ‌ترین آسیبی که آن مجموعه دید، از روابط مالی و کاری شروع شد و به مرور به روابط خانوادگی و رفت‌وآمدهای شخصی کشیده شد. نتیجه آن هم این بود که احترام، حرمت و هدف اصلی مجموعه کم‌کم از بین رفت.کنگره ۶۰ با استفاده از همین تجربه‌ها، قوانین و حرمت‌ها را وضع کرد تا هر فردی با امنیت، آرامش و آسایش کامل وارد کنگره شود، سفر خود را آغاز کند و با بهترین کیفیت به درمان برسد.در واقع، اولویت اصلی کنگره ۶۰ فراهم کردن امنیت و آرامش برای مصرف‌کننده و خانواده اوست و یکی از بزرگ‌ترین عواملی که می‌توانست این امنیت را به خطر بیندازد، همین روابط مالی، کاری و خانوادگی بود.

اگر به متن حرمت دقت کنیم، می‌بینیم که تمام بندهای آن اهمیت ویژه‌ای دارند؛ از رعایت حریم اعضا گرفته تا برقرار نکردن روابط مالی و کاری، ایجاد نکردن روابط خانوادگی، ندادن و نگرفتن شماره تلفن بدون اجازه راهنما، صحبت نکردن در میان مشارکت دیگران و رعایت نظم جلسه.

تمام این قوانین برای یک هدف طراحی شده‌اند و آن هم حفظ آرامش، امنیت و فضای آموزشی کنگره است.

چند روز پیش اتفاق جالبی برایم افتاد که بی‌ارتباط با دستور جلسه نیست.برای تعمیر ساعت به مغازه یک ساعت‌ساز مسن رفته بودم. ایشان که معلم بازنشسته آموزش و پرورش بود، جمله‌ای گفت که خیلی در ذهنم ماند. گفت:«اگر حرمت از بین برود، به‌دنبال آن همه‌چیز از بین خواهد رفت.»بعد خاطره‌ای تعریف کرد.

می‌گفت بعد از بازنشستگی، با ماشین شخصی‌ام مسافر جابه‌جا می‌کردم. روزی یکی از دوستانم تماس گرفت و گفت مهمانی از کشور کویت آمده و می‌خواهد از جاهای دیدنی بازدید کند. از من خواست او را همراهی کنم.به محض اینکه این جمله را شنید، از ماشین پیاده شد و گفت:«من حاضر نیستم سوار ماشین کسی شوم که یک عمر به انسان‌ها آموزش داده است. شأن و احترام او برای من آن‌قدر بالاست که نمی‌توانم به او بگویم کجا برو و کجا نرو.»این اتفاق برای من بسیار تأثیرگذار بود؛ چون نشان می‌داد که احترام و حرمت، در بعضی فرهنگ‌ها تا چه اندازه ارزشمند است.متأسفانه گاهی در جامعه خودمان این موضوع کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، اما در کنگره ۶۰ حرمت‌ها یکی از اساسی‌ترین اصول هستند.اگر امروز کنگره ۶۰ با بیش از صد شعبه در سراسر کشور، هزاران عضو، راهنما، مرزبان و خدمتگزار با این نظم و انسجام در حال فعالیت است، دلیل اصلی آن پایبندی به همین قوانین و حرمت‌هاست.اگر در مقطعی مسئولان کنگره نسبت به اجرای این قوانین کوتاه می‌آمدند، بدون شک امروز کنگره به این جایگاه نمی‌رسید.

در پایان می‌خواهم به نکته‌ای درباره پارک اشاره کنم.بارها شنیده‌ایم که پارک، ویترین کنگره ۶۰ است. بنابراین همان حرمتی که داخل شعبه برای راهنما، مرزبان و خدمتگزار قائل هستیم، باید در پارک نیز حفظ شود.اینکه راهنما یا مرزبان در پارک شال بر گردن ندارد، به این معنا نیست که احترام او کمتر شده یا ما اجازه داریم هر طور که خواستیم با او صحبت کنیم.حرمت اشخاص به جایگاه و شخصیت آنان است، نه به شال یا لباسشان.اگر این حرمت‌ها در همه جا، چه در شعبه و چه در پارک، حفظ شود، کنگره همین مسیر موفقیت و رشد را ادامه خواهد داد؛ اما اگر این اصول نادیده گرفته شود، همان‌طور که گفته‌اند، سنگ روی سنگ بند نخواهد شد.

از توجه و محبت همه شما عزیزان سپاسگزارم.
 

تنظیم،ویرایش و ارسال :مرزبان خبری مسافر جعفر