جلسه یازدهم از دوره دوم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران با نمایندگی اردبیل به استادی همسفر نرگس،نگهبانی همسفر نوشآفرین و دبیری راهنما همسفر مهری با دستور جلسه «حرمت کنگره 60،چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره60 ممنوع است؟» روز دوشنبه 8 تیرماه 1405 ساعت 16:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
موضوع بحث ما امروز در مورد دستور جلسه “حرمت کنگره ۶۰” است؛ اینکه چرا در کنگره ۶۰، و حتی در بیرون از کنگره، نباید روابط مالی، خانوادگی و شغلی داشته باشیم. آقای مهندس از همان نخستین روزی که کنگره ۶۰ تأسیس شد، اولین اقدام خود را نوشتن “حرمتها” قرار دادند. حرمت در اینجا به معنای “حریم” و تعیین حد و اندازه است؛ یعنی ما باید بدانیم حد خودمان کجاست و از حریم خود خارج نشویم.
از نظر ایشان، حرمت یک نوع محافظ و نگهدارنده در برابر آسیبهاست. کسانی که حرمتها را رعایت نمیکنند، بدون آنکه کسی دخالتی کند، خودبهخود از سیستم خارج خواهند شد. اهمیت حرمتهای کنگره ۶۰ به قدری است که این نوشتار تنها متنی است که در طول جلسه دو بار خوانده میشود؛ یک بار در آغاز و یک بار در پایان. دلیل خواندن در پایان جلسه این است که کسانی که در ابتدای جلسه حضور نداشتند، در پایان از این حرمتها مطلع شده و رفتار خود را بر اساس آن تنظیم کنند. باید بدانید که دلیل اینکه کنگره ۶۰ در طول ۲۷ سال گذشته به عنوان بهترین NGO شناخته شده، دقیقاً همین حرمتها هستند.
در هنگام خواندن حرمتها، رعایت سکون و سکوت الزامی است؛ حتی آقای مهندس میفرمایند در این لحظات باید درها بسته شود و هیچ رفتوآمدی صورت نگیرد. در اصل، حرمتها ستونهای کنگره هستند. همانطور که کنگره مکانی مقدس و امن است، باید یادمان باشد که “امن بودن” به این معنا نیست که هر طور میخواهیم وسایل خود را رها کنیم، بلکه باید همواره مراقب وسایل خود باشیم.
تقدس کنگره ۶۰ از آنجا نشأت میگیرد که از آنجا که مواد مخدر یکی از شیطانیترین ابزارهاست، وقتی انسان از آن رهایی مییابد، در واقع نوعی کار مقدس انجام داده است. نکته جالب اینکه حرمتهای کنگره ۶۰ از قرآن الهی اقتباس شده است. اولین موردی که ایشان بر آن تأکید کردند، “دروغ گفتن” بود؛ چرا که دروغ، مادر تمام فسادهاست. همانطور که ما ترکها میگوییم “دروغ، دروغ میآورد” و با کوچکترین دروغ، زنجیرهای از دروغهای دیگر پشت سر هم میآیند.
مورد دیگر، “غیبت کردن” است؛ ایشان میفرمایند در کاری که به ما مربوط نمیشود، نباید دخالت کنیم. همچنین “قطع کردن حرف یکدیگر” از موارد ممنوعه است. آقای مهندس میفرمایند اخیراً مد شده که افراد به وسط حرف هم میپرند و میگویند “میان حرفتان شکر”، اما ایشان معتقدند این رفتار نه تنها شکر، بلکه نوعی “زهرمار” است.
در بحث “الفاظ ناشایست”، ما در شوخیها عادت داریم به یکدیگر القاب یا کلمات نامناسب نسبت دهیم. هنگام مطالعه مقاله حرمتها، متوجه شدم که آقای مهندس هر کدام از این موارد را به دقت توضیح دادهاند؛ مثلاً در مورد لقب دادن، ما نمیتوانیم بگوییم: “مثلاً حاج سید حشیش مصرف کرده”، زیرا این کار باعث زیر پا گذاشتن آبروی حاجها و سیدها میشود. بهتر است که ما هم را صرفاً با عناوین محترمانه مانند “آقا” یا “خانم” صدا کنیم. همچنین قانون “عدم سخن گفتن بدون اجازه در مدت جلسه” در تمامی جلسات، چه در لژیون و چه در کارگاه، برقرار است.
در مورد “روابط مالی” و قرض دادن یا گرفتن پول، آقای مهندس تأکید دارند که بسیاری از افراد با این کار، حریم و حرمت کنگره را میشکنند. ایشان بارها فرمودهاند: “به کسی پول قرض ندهید”. برای مثال، مسافر من (مرزبان) تعریف میکرد که مسافری به او زنگ زد و خواست شماره کارت او را بگیرد تا پولش را به کارت او بزند و فردا در کنگره پرداخت کند. من گفتم مشکلی نیست، اما مسافر من توضیح داد که این کار در کنگره درست نیست و غیرقانونی محسوب میشود.
در خصوص “پوشش و لباس”، ایشان میفرمایند دلیل اینکه ما لباس سفید میپوشیم این است که رنگ سفید، کثیفی و چرکی را سریع نشان میدهد. برخلاف لباس قرمز یا سیاه که شاید بتوان بیش از ده روز پوشید، لباس سفید حساسیت بیشتری دارد. علاوه بر این، لباس سفید ارتباط مستقیمی با روحیه و حالات درونی ما دارد.
در نهایت، هدف نهایی این است که راهنماها، ایجنتها و مرزبانها همگی یک “ریتم” واحد را بنوازند تا یک نفس دیگر و یک انسان دیگر احیا شود. دلیل اینکه نباید در بیرون از کنگره نیز روابط (مالی، شغلی و…) داشته باشیم این است که این کارها انسان را به حاشیه میبرد. ملاقات یا مکاتبه تلفنی با اعضا، اگر هدف از آن بهبود حال هم نباشد، هیچ نفعی برای مسیر درمان ما ندارد.

مرزبانان کشیک:مسافر حبیب و همسفر هاجر
تایپیست:همسفر بیتا رهجوی راهنما همسفر مهری (لژیون دوم)
عکاس،ویرایش و ارسال گزارش:همسفر لیلا مرزبان خبری
گروه خانواده نمایندگی اردبیل
- تعداد بازدید از این مطلب :
83