چرا مرزهای کاری، مالی و خانوادگی باید حفظ شوند؟

هشتمین جلسه از دور نود و سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰  نمایندگی آکادمی، با استادی راهنمای محترم مسافر محمدرضا، نگهبانی مسافر میثم و دبیری مسافر جواد با دستور جلسه "حرمت کنگره ۶۰، چرا روابط کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است" دوشنبه ۸ تیر ۱۴۰۵ در ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، محمدرضا هستم، یک مسافر. خدا را شاکرم که فرصت یافتم بار دیگر در این جایگاه حضور داشته باشم. از ایجنت و گروه مرزبانی بابت فراهم کردن این فرصت برای خدمتگزاری سپاسگزارم. درباره موضوع امروز یعنی «حرمت کنگره ۶۰» و علت ممنوعیت روابط کاری، مالی و خانوادگی باید بگویم: مفهوم «حرمت» برای همه ما آشناست؛ حرمت یعنی حفظ حریم. همان‌طور که برای محل کار و خانه خود حریم قائل هستیم، در اینجا نیز قوانینی وجود دارد.

اگر بتوانیم پایبند به این قوانین باشیم و از مرزهای تعیین شده فراتر نرویم، در واقع به خودمان، به لژیون و به شعبه‌ای که در آن حضور داریم احترام گذاشته‌ایم. اما حریم‌ها چگونه شکسته می‌شوند؟ گاهی با یک دوستی ساده در لژیون شروع می‌شود؛ قدم زدن در پارک یا گفتگوهای دوستانه، که کم‌کم به درخواست‌های مالی تبدیل می‌شود؛ مثلاً: «فلانی، امکانش هست مبلغی به من قرض بدهی؟» گاهی مشکل از اینجا نیست که نمی‌خواهیم «نه» بگوییم، بلکه مشکل از جایی است که وقتی چیزی (مانند پول یا وسیله‌ای) را به کسی می‌بخشیم یا قرض می‌دهیم، دیگر نمی‌توانیم آن را فراموش کنیم.

اگر طرف مقابل حق خود را ادا نکرد، ناخودآگاه شروع به گلایه و شکایت می‌کنیم و اینجاست که آرامش از بین می‌رود. من تجربه‌ای دارم که در آن، مبلغی را برای کمک به درمان عزیزی به کسی دادم و بعد از آن که وسیله‌ام از دست رفت، توانستم با آرامش بپذیرم، اما اگر وارد روابط پیچیده می‌شدیم، این حریم‌ها از هم می‌پاشید. همچنین در مورد روابط خانوادگی، ما هنوز در مراحل اولیه آشنایی و هم‌سفری هستیم. در ماه اول یا سال اول، احساسات ما هنوز کاملاً شفاف نشده و ممکن است در سختی‌ها، اخلاق‌مداری‌مان تحت فشار قرار بگیرد.

اگر در همین ابتدای مسیر وارد روابط کاری یا خانوادگی شویم، احتمال طلبکاری و درگیری بسیار بالا می‌رود و همین باعث می‌شود که در مقابل هم بایستیم. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا «حرمت» دو بار در جلسه خوانده می‌شود؟ هم در ابتدا و هم در انتها؛ تا این اصل در ذهن ما حک شود و به آویزه گوش ما تبدیل گردد. همان‌طور که می‌گویند در کنگره باید لباس سفید پوشید (نماد پاکی)، در سال ۹۶ نیز در همایشی در تهران، ستاد مبارزه با مواد مخدر از اعضای کنگره یاد کرد و آن‌ها را مانند الماس‌هایی دانست که در اعماق دریا می‌درخشند؛ چرا که برخلاف بسیاری از انجمن‌ها، اعضای کنگره توانستند با حفظ حریم و رعایت اصول، شکوه و حرمت خود را حفظ کنند.

از توجه شما به صحبت‌هایم بسیار سپاسگزارم.

تایپ و عکس: مسافر مهران لژیون هشتم
بارگزاری و تنظیم خبر: مسافر حمید لژیون دوم