سومین جلسه از دوره شانزدهم سری کارگاههای آموزشی - خصوصی خانمهای مسافر و همسفر نمایندگی رز تهران، با استادی راهنما مسافر پریسا، نگهبانی مسافر رقیه و دبیری مسافر مرسده، با دستور جلسه «حرمت کنگره ۶۰، چرا رابطه مالی و خانوادگی در کنگره ممنوع است؟» روز یکشنبه، مورخ ۷ تیرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
سلام دوستان، پریسا هستم، مسافر.
امیدوارم حال همه خوب باشد. خیلی خوشحالم که امروز استادی جلسه را بر عهده دارم. مدتی است که دو شعبه رز و ارغوان با هم ادغام شدهاند و همین موضوع باعث شده انرژی تازهای در جمع ایجاد شود. امروز خدمتگزاران لژیون سوم از شعبه رز و لژیون یازدهم از شعبه ارغوان در کنار هم هستند. امیدوارم با همکاری یکدیگر بتوانیم خدمت خوبی ارائه دهیم.
به نظر من، این اتفاق که دو شعبه با هم ادغام شدند، خودش یک آزمون بود تا ببینیم وقتی جمعیت بیشتر میشود، آیا میتوانیم در کنار هم تعامل و همکاری داشته باشیم یا نه؟ خوشبختانه نتیجه بسیار عالی بود. این امر نشان میدهد که افراد کنگره، حرمتها را بهخوبی رعایت میکنند. باوجود ادغام دو شعبه، اعضا بامحبت، دوستی و احترام کنار هم مینشینند، خدمت میکنند، آموزش میگیرند و آموزش میدهند. از نظر من، این یک نکته مثبت و تأییدی بر کیفیت آموزشهای کنگره است.
یکی از موضوعات مهم در کنگره ۶۰، حرمتهای آن است. چرا این حرمتها به وجود آمدهاند؟ چون حتماً در سالهای گذشته مشکلاتی وجود داشته که مهندس و دیدهبانان درباره آنها فکر و بررسی کردهاند و تصمیم گرفتهاند آنها را بهعنوان قانون و حرمت قرار دهند تا دیگر آن مشکلات تکرار نشود.
یکی از این حرمتها این است که اعضا نباید با یکدیگر روابط مالی، کاری یا خانوادگی داشته باشند. البته در هر جایی که میرویم باید بدانیم هر مکان قوانین و حریم خاص خودش را دارد؛ بانک، بیمارستان، ورزشگاه، آموزشوپرورش، دادگاه، هر NGO و هر سازمانی، قوانین مخصوص به خود را دارد. اگر میخواهیم در آن محیط موفق باشیم، باید به قوانینش احترام بگذاریم، چون اگر رعایت نکنیم، قبل از هر کسی خودمان آسیب میبینیم.
هدف ما از آمدن به کنگره، درمان اعتیاد است. ما آمدهایم ده تا یازده ماه سفر کنیم، آموزش بگیریم و اعتیادمان را درمان کنیم. پس از آن نیز اگر خواستیم، میتوانیم خدمت کنیم، راهنما شویم یا به جایگاههای بالاتر برسیم؛ اما اصل و هدف کنگره، درمان اعتیاد است؛ بنابراین، وقتی وارد کنگره میشویم، باید هدفمان را فراموش نکنیم.
ما اینجا نیامدهایم مشتری برای شغل خود پیدا کنیم؛ اگر آرایشگر هستیم، خیاط هستیم یا هر شغل دیگری داریم، قرار نیست در کنگره برای کارمان مشتری جذب کنیم. کنگره محل درمان اعتیاد است، نه کاریابی.اگر وارد این حاشیهها شویم، از هدف اصلیمان که درمان است دور میشویم و ممکن است بعد از یک سال، نه اعتیادمان درمان شده باشد و نه به هدف دیگری رسیده باشیم.
مثل این است که کسی به بانک برود و بخواهد آنجا ورزش کند! یا به باشگاه ورزشی برود و چرخخیاطی ببرد و شروع به دوختودوز کند. طبیعی است که همه تعجب میکنند، چون هر مکانی برای هدف خاصی ایجاد شده است.
کنگره آنقدر برای آرامش، آسایش و تعادل رهجو اهمیت قائل است که حتی اجازه نمیدهد دو خواهر در یک لژیون باشند؛ چون ممکن است هر فردی مسائل خصوصی داشته باشد که بخواهد فقط با راهنمایش مطرح کند و نخواهد حتی خواهرش از آن مطلع شود. این نشان میدهد که کنگره تا چه اندازه به حفظ امنیت و آرامش اعضا اهمیت میدهد.
من یادم هست زمانی که سفر اولم تمام شده بود و تازهوارد سفر دوم شده بودم، خانم مِونا استاد جلسه بودند. ایشان جملهای گفتند که همیشه آن را آویزه گوشم کردم و واقعاً به من کمک کرد. گفتند: وقتی در کنگره با کسی صحبت میکنی، ببین صحبتهایتان مربوط به درمان است یا خارج از درمان. اگر خارج از درمان است، از آن فاصله بگیر.
اگر صحبتها درباره رنگ مو، لاک ناخن، مسائل خانوادگی یا موضوعات حاشیهای باشد، اینها کمکم ما را از درمان دور میکند. اگر این موضوع را همیشه مدنظر داشته باشیم، درمان موفقتری خواهیم داشت.
در پایان، جمعبندی صحبتهایم این است که ما به کنگره آمدهایم تا درمان شویم. همانطور که وقتی به بیمارستان میرویم، هدفمان درمان بیماری است، در کنگره هم هدف اصلی درمان اعتیاد است. وقتی راهنما را با آگاهی و اعتماد انتخاب کردهایم، باید به آموزشها و راهنماییهای او عمل کنیم. اگر این مسیر را درست طی کنیم، در مدت ۱۰ تا ۱۱ ماه به رهایی خواهیم رسید و پس از آن میتوانیم برای ادامه مسیر و خدمت تصمیم بگیریم.
از اینکه باحوصله به صحبتهای من گوش دادید، بسیار سپاسگزارم. امیدوارم همه ما بتوانیم در مسیر درمان و در پیشبرد اهداف کنگره، موفق و سربلند باشیم.
تایپ: راهنما مسافر پریسا - لژیون سوم نمایندگی رز تهران.
عکس: مرزبان خبری مسافر رقیه
بازبینی و ارسال: همسفر فاطمه
- تعداد بازدید از این مطلب :
59