کنگره۶۰ با انسان در رابطه با انسان صحبت می‌کند

دوازدهمین جلسه از دوره هشتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی محمدی‌پور قم با استادی راهنمای محترم مسافر هادی، نگهبانی مسافر هاشم و دبیری مسافر علی با دستور جلسه"( حرمت‌های کنگره۶۰ )"روز یکشنبه  ۷ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، هادی هستم یک مسافر؛ خداوند را شاکرم که بازهم اجازه‌اش صادر شد تا در این جایگاه بنشینم که آموزش ببینم و خدمت کنم و در ادامه از جناب مهندس و خانواده‌ی محترمشان سپاسگذارم همچنین از ایجنت محترم و تمامی خدمت گذاران تشکر می‌کنم امیدوارم که حال همه‌ی ما خوب باشد و قدردان مکانی که در آن حضور داریم باشیم، قدردان معلم‌هایمان باشیم و این گوهری که به دست آورده‌ایم را از دست ندهیم.
دستور جلسه حرمت های کنگره۶۰ است که تنها نوشتاری می‌باشد که نگهبان جلسه دوبار آن را می‌خواند ولی چرا؟ یک تازه وارد وقتی پا به این مکان می‌گذارد و بر این صندلی ها می‌نشیند باید بداند به کجا آمده اگر یک نفر برای بار اول به خانه‌ی من بیاید رویم نمی‌شود بگویم که خونه‌ی من چه آدابی دارد و یه موقع با کفش بیاید داخل خانه باعث ناراحتی می‌شود اما کنگره۶۰ چون یک ساختار سازمان یافته و متفکرانه است جوری که پشت پرده‌ی این سازمان عقلانیت و اندیشه جاری است در ابتدای کار تازه وارد را متوجه می‌کنند که اینجا چطور مکانیست در حرمت خوانده می‌شود کنگره مکان مقدس و امنی می‌باشد، حال این به چه معناست؟ هرجایی که در آن نفس انسان احیا شود آن مکان، مکان مقدسی است و در کلام الله گفته شده اگر نفسی را احیا کنی انگار تمام نفوس را احیا کردی و اگر نفسی را بکشی انگار تمام نفس هارا کشته‌ای.
در اینجا بحث، بحث احیای انسانی است نگفته‌اند مرکز نگهدارنده نگفته‌اند مرکز بازدارنده یا درمان با شربت او.تی؛ خیر بحث احیای انسانی است شما متوجه می‌شوید که تمام این سی‌دی‌ها و آموزش‌هایی که به کار می‌گیرید در رابطه با چیست؟ با چه کسی صحبت می‌کند؟ با انسان در رابطه با انسان صحبت می‌کند، آدرس کجا را می‌دهد؟ به ما صراط مستقیم را نشان می‌دهد پس بسیار جای مقدس و پرفایده‌ای است؛ اینجا به ما آداب را آموزش می‌دهند پدر کیست؟ مادر کیست؟ خدا چیست؟ مسائلی که نه مادر و پدر و نه هیچ مدرسه‌ای به ما آموزش ندادند را به ما یاد می‌دهند.
در سه جلسه اول که فرد تازه وارد است نه خانی آمده و نه خانی رفته! ولی وقتی که تو وارد لژیون شدی دیگر مسئولی و دیگر مهمان محسوب نمی‌شوی بلکه میزبانی، کسی هم که میزبان است باید شرایط را بسنجد و بر اساس مکان و شرایط رفتار کند.
اگر من به عنوان میزبان و کسی که صاحب این خانه‌ام حریم خانه خودم را حفظ نکنم آیا آن کسی که تازه وارد می‌شود حریم خانه را نگه می‌دارد؟!
گاهی من در لژیون به بچه‌ها می‌گویم حتی جورابت را از پا در‌آوردی بگذار لب طاقچه و بهش احترام بگذار، هر کسی وارد شود او هم به آن جوراب احترام خواهد گذاشت! چون تو به عنوان میزبان به آن احترام گذاشته‌ای.
در حرمت کنگره به موضوعات زیادی اشاره می‌شود مانند دروغ گفتن، علیه کسی سرزنش کردن، حرف یکدیگر را قطع کرد، که اگر بخواهیم در مورد هر کدام از این ها صحبت بکنیم خیلی موضوعات جالبی هستند.
اکبر آقا همیشه می‌گفت که کنگره مثل بهشت است و ما از تمام دردهایمان جدا می‌شویم و می‌آییم در این بهشت، این بهشت را نخواهیم با خیلی از کارها آلوده کنیم، با پول قرض دادن به هم‌دیگر، با سرزنش دیگران، با تهمت زدن و ... آن را آلوده نکنیم، حداقل این بهشتی را که داریم با چیزی طاق نزنیم.
در متن حرمت کنگره یک مطلبی که آمده و مهم است این است که نوشته بر تمام مسئولین واجب است که از وقوع این اعمال جلوگیری کنند، مسئولین چه کسانی هستند؟ مسئولین تک تک افرادی هستند که در کنگره حالشان در حال خوب شدن است، همه این افراد مسئول حفاظت از این خانه‌ای هستند که به زحمت ساخته شده‌است تا آیندگان هم بتوانند از این بهشت برین استفاده کنند.

ویرایش: مسافر محمد