حرمت کنگره 60،چرا در کنگره 60 رابطه مالی،کاری و خانوادگی ممنوع می‌باشد

هفتمین جلسه از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره60، نمایندگی دامغان، با استادی راهنما همسفر محمد مهدی، نگــهبانی مسافر امید و دبیری مسافر میثم با دستور جلسه "حرمت کنگره 60، چرا در کنگره 60 رابطه مالی،کاری و خانوادگی ممنوع می‌باشد"در روز یکشنبه مورخ 1405/04/07 راس ساعت 17 آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، محمد مهدی هستم، همسفر.

خیلی خوشحالم که امروز دوباره قسمت من شد که اینجا حاضر بشم. حس امنیتی که اینجا جریان داره واقعاً یه چیزیه که آدم متوجهش می‌شه. یه جمله‌ای از آقای مهندس همیشه یادم می‌افته، همون‌جا که درباره حریم رودخانه صحبت می‌کنند؛ که اگر رودخانه حریم نداشته باشه، همه‌چیز رو با خودش می‌بره.

موضوع دستور جلسه امروز، حرمت‌ها و رابطه‌های مالی و کاری هست. من خیلی به این موضوع فکر می‌کنم، مخصوصاً به این‌که چرا حرمت در کنگره دو بار خوانده می‌شه. به نظرم اصلاً تصادفی نیست. تقریباً همه نوشته‌ها یک‌بار خوانده می‌شن، اما حرمت دو بار خوانده می‌شه و این خودش نشون می‌ده که جایگاهش چقدر مهمه.

ما بیرون از کنگره هم متوجه بودیم که اگر با آدم‌ها ارتباط برقرار می‌کردیم اما مرز نداشتیم، این ارتباط‌ها ممکن بود به جاهای درستی نره. گرچه خیلی وقت‌ها نیت خوب داشتیم، اما وقتی وارد کنگره شدیم، یک موضوعی به اسم حرمت مطرح شد. خب، حرمت محافظ منه. چرا؟ چون اولین کاری که می‌کنه اینه که حس ارزشمندی و حرمت‌های من رو نگه می‌داره و در نتیجه، احترام به دیگران هم درونش هست. یعنی وقتی من حرمت‌ها رو رعایت می‌کنم، هم به خودم ارزش می‌دم، هم به دیگران.

کنگره به این حرمت‌ها خیلی بها داده و آقای مهندس طی سالیان سال، با تجربه‌های خیلی زیاد، به این نوشتار رسیدن. این‌ها حاصل تجربه است، حاصل دیدنِ آسیب‌ها و فهمیدنِ راه درست است.

بخش دوم دستور جلسه، برای بعضی‌ها سؤال پیش می‌آره که چرا نباید در کنگره رابطه مالی و کاری داشته باشیم. چیزی که آقای مهندس بارها در صحبت‌هاشون گفتن اینه که ما دنبال آرامش هستیم. اگر می‌خواهیم در کنگره آرامش داشته باشیم، واقعاً باید بتونیم از این مسائل فاصله بگیریم؛ یعنی پولی از کسی نگیریم، پولی پرداخت نکنیم، دوربینمون روی خودمون باشه.

وقتی من توی جلسه نشستم، با کسی صحبت نکنم، حواسم رو جمع کنم، احترام بذارم، قطعاً نتیجه‌ای که برای من داره اینه که آموزش‌ها رو بهتر دریافت می‌کنم. فکر کنید اگر در جلسه‌ای که برگزار شده، همه بخوان با هم صحبت کنن، آیا آموزشی دریافت می‌شه؟ معلومه که نه. در نتیجه، تمام چیزهایی که توی حرمت گفته می‌شه، من موظفم انجامشون بدم. اگر این‌ها انجام بشه، نتیجه‌اش می‌شه حال خوب. می‌شه حال خوبِ روان.
هرچقدر ما سعی کنیم توی کنگره حرمت‌ها رو رعایت کنیم، انرژی‌مون رو کمتر هدر می‌دیم. ما اصلاً اومدیم اینجا که انرژی داشته باشیم تا بتونیم با مسائل زندگی و نیروهای منفی مواجه بشیم. برای من، حرمت‌ها راه نجاته. راه نجات منه به‌عنوان کسی که وارد کنگره شده و می‌خواد مسیر درمان براش هموار باشه. پس موظفه که این حرمت‌ها رو رعایت کنه.

یاد یه خاطره‌ای افتادم. توی تهران، در ساختمان سیمرغ، وقتی حاضر می‌شدم، دیده‌بان‌ها رو می‌دیدم که با تمام بزرگی‌ای که دارن، با چه فروتنی‌ای در برابر دکتر امین و آقای مهندس رفتار می‌کنند. وقتی نگاهشون می‌کردم، می‌دیدم که چطور فرمان‌برداری می‌کنند؛ یعنی جوری حواسشون به حرمت‌ها هست که این رفتار، از دیده‌بان‌ها به تمام اعضا منتقل می‌شه. واقعاً در اون‌جا آدم می‌بینه که یک سیستم منظم و بزرگ، چطور با رعایت حرمت‌ها اداره می‌شه و این مسئله خودش خیلی آموزش‌دهنده است.
برای همین هم این موضوع در بخش موسیقی خیلی برای من پررنگ شد. ما می‌بینیم که دکتر امین خیلی قاطع هستند، همیشه هم با دقت توجه می‌کنند و برخوردهای قاطعی دارند. اما بعدش می‌بینیم که همین نظم و انضباط چه نتیجه‌ای داده؛ این‌که تعداد زیادی از آدم‌ها، در بخش موسیقی، خیلی خوب هدایت می‌شن و آموزش می‌گیرند.

یه زمانی آقای دکتر رحیمی گفتند که حرمت‌ها مثل نت موسیقیه. اگر هر کسی نت خودش رو درست اجرا نکنه، یا خارج بزنه، صدای خوبی تولید نمی‌شه. این مثال خیلی برای من قشنگ بود. ما باید بدونیم که در کنگره، هرکدوم از ما سهمی داریم در اینکه این صدا خوش‌آهنگ باقی بمونه.

به نظرم باید از خودمون بپرسیم که ما برای چی اومدیم اینجا؟ اومدیم که دیگران رو رصد کنیم؟ اومدیم که دوربینمون روی دیگران باشه و ببینیم کی چی کار می‌کنه؟ یا اومدیم روی خودمون کار کنیم؟

من اگر مواظب حرمت‌های خودم باشم، دارم به درمان خودم کمک می‌کنم. هرچقدر بیشتر به این موضوع توجه کنم، به مسیری که برای درمان دارم طی می‌کنم، بیشتر کمک کرده‌ام.

در نتیجه، به خاطر اینکه زیاد صحبت نکنم، امیدوارم همه‌مون در انجام این حرمت‌ها کوشا باشیم؛ مراقب حرمت‌های خودمون باشیم و مراقب فضایی باشیم که آدم‌ها توی اون در حال درمان هستند. اول از همه برای خودمون؛ چون این حرمت‌ها خیلی به آدم کمک می‌کنه. علاوه بر چیزی که در کنگره برای ما ایجاد می‌کنه، در بیرون از کنگره هم باعث می‌شه دیگران احترام بیشتری برای ما قائل باشن و ما رو آدم ارزشمندتری بدونن. چون ما برای خودمون یک‌سری حرمت قائل شدیم و در نتیجه، آرامش بیشتری پیدا می‌کنیم. همین حرمت‌ها باعث می‌شه ما حال بهتری در کنگره داشته باشیم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم