حرمت در کنگره۶۰؛ راهی برای رسیدن به آرامش و شادی. در کنگره۶۰ یکی از مهمترین موضوعاتی که همیشه روی آن تأکید میشود حرمت است. جالب است که در کنگره۶۰ هر نوشتار 1 بار خوانده میشود؛ اما حرمت کنگره 2 بار خوانده میشود که نشان میدهد حرمتها تا چه اندازه برای ما مهم و جایگاه ویژهای دارند. حرمت فقط به این معنا نیست که ما صرفاً فرمانبردار باشیم یا احترام بگذاریم؛ بلکه حرمت یعنی داشتن یک عمل سالم، رعایت عدالت و داشتن معرفت است؛ همانطور که خداوند جهان را با نظم و قانون آفریده تا ما در آرامش باشیم، حرمتهای کنگره۶۰ بر پایه علم و تجربههای آقای مهندس تدوین شدهاند تا محیطی امن، سالم و مقدس برای درمان افراد دردمند فراهم شود؛ در واقع حرمت یعنی حفظ آبرو و ارجمندی خودمان و دیگران.
اگر به بعضی از قوانین حساس کنگره نگاه کنیم، متوجه میشویم که فلسفه زیبایی پشت آنها است؛ به عنوان مثال نباید بین اعضاء قرض، وام، روابط کار یا خانوادگی وجود داشته باشد؛ زیرا نمیخواهیم اختلافات مالی یا مشکلات شخصی، آرامش روانی ما را بر هم بزند و ما را از هدف اصلیمان که درمان است دور کند. از سوی دیگر یاد میگیریم که از حرفهای زشت و شوخیهایی که شخصیت دیگران را پایین میآورد دوری کنیم، به حریم بین استاد و شاگرد احترام بگذاریم و پوشش مناسب داشته باشیم.
نکته قابل توجه و بسیار مهم، ممنوعیت ارتباطات خارج از کنگره است که حتی تماس تلفنی هم ممنوع میباشد؛ چراکه افراد با تخریبهای زیادی وارد این مسیر شدهاند و اگر با یکدیگر در بیرون از کنگره در ارتباط باشند ممکن است اثرات مخرب و تخریبهایی بر روی یکدیگر بگذارند و از مسیر درمان خارج شوند؛ حتی در جلسات نیز لازم است سخن دیگران را قطع نکنیم و از طرح بحثهای سیاسی پرهیز کنیم؛ زیرا هدف ما رسیدن به آسایش و آرامش است، نه ورود به بحث و جدل.
تمام این قوانین و حرمتها، فقط مخصوص جلسات نیست و در زندگی شخصی ما هم کاربرد دارد. زمانیکه این حرمتها را رعایت میکنیم، در واقع اول به خودمان و سپس به کنگره احترام گذاشتهایم. این کار باعث میشود تا دیگران را قضاوت نکنیم و انرژی خود را هدر ندهیم، در نهایت دوربین را روی خودمان بچرخانیم؛ یعنی فقط روی رشد و شناخت خودمان تمرکز کنیم. تمرکز روی خود دانایی را بالا میبرد و ما را به حال خوشی میرساند. در پایان بایستی حرمتها را پاس بداریم تا حرمت ما نیز حفظ شود، با مهربانی با هم رفتار کنیم از قضاوت کردن بپرهیزیم و از نعمت زنده بودن لذت ببریم. امیدوارم هیچگاه ناامید نشویم و همیشه مراقب زبان و رفتارهایمان باشیم. از آقای مهندس و راهنمای خوبم که با آموزشهای نابشان عشق و محبت را در دلم کاشتند بینهایت سپاسگزارم.
نویسنده: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون دهم)
رابط خبری: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون دهم )
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
135