English Version
This Site Is Available In English

نظم و موفقیت کنگره ۶۰ مرهون قوانین است

نظم و موفقیت کنگره ۶۰ مرهون قوانین است

جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ در سال ۷۸ توسط مهندس حسین دژاکام تأسیس شد و در ادامه با کمک خانواده محترمشان و ۱۴ دیده‌بان اداره می‌شود. همان‌طور که می‌دانیم هر سیستمی برای پایداری و ادامه نیازمند سه مؤلفه نیروی انسانی، علم و پول است. به کمک خداوند و با مدیریت قوی آقای مهندس هر سه این مؤلفه‌ها در کنگره وجود دارد. نظم، انضباط و موفقیتی که در کنگره وجود دارد مرهون قوانین جاری در این سازمان است. در کنگره ۱۴ قانون وجود دارد که در واقع زیر بنای کنگره هستند و این قوانین با کمک اعضا و مرزبانان هر شعبه اجرا می‌شود. بعد از قوانین، حرمت‌ها اضافه شدند که لازم‌الاجرا هستند. حرمت‌ها می‌گویند: کنگره مکان مقدس و امنی است، دروغ گفتن علیه شخصی، سرزنش‌کردن، حرف یکدیگر را قطع نمودن، الفاظ ناشایست بیان‌کردن، در جلسه بدون اجازه سخن‌گفتن، بحث سیاسی نمودن، از لباس و پوشش ناشایست استفاده‌کردن، هرگونه پولی را به هر شخصیت حقیقی یا حقوقی دریافت یا پرداخت‌کردن، بدون اجازه راهنما تلفن دادن و گرفتن ممنوع است؛ همچنین مراقبت از لوازم شخصی کیف و تلفن همراه الزامی است. نوشتار حرمت به دلیل اهمیتشان ۲ بار در جلسه خوانده می‌شود.

کنگره قطعاً مکان مقدس و امنی است؛ چرا که فردی با افکار پریشان و روان به‌هم‌ریخته و مجموعه‌ای از ضد ارزش‌ها و تاریکی‌ها وارد می‌شود و بدون اینکه هویتش فاش شود درمان می‌شود، راهنمایی می‌شود و خود را دوباره احیا می‌کند. این امر مقدس اتفاق نمی‌افتد مگر اینکه فرد موردنظر از حس‌های آلوده و رفتارهای ضداخلاقی پرهیز کند. در کنگره رابطه پولی و مالی ممنوع است؛ چون به تجربه ثابت شده که اعضا به دلیل مقروض بودن از گردونه درمان جدا شده‌اند. در این سیستم اجازه تلفن دادن و گرفتن نداریم؛ به دلیل اینکه اگر افراد در روابط زیاده‌روی کنند حریم‌ها از بین می‌رود و خواه‌ناخواه برای هم نسخه می‌پیچیم. نباید از روابطی که در خانواده‌ها وجود دارد مطلع باشیم. دخالت در امور یکدیگر و واردشدن به حریم‌ها، دانستن شغل هم و... همهٔ اینها باعث می‌شود از خط کنگره خارج شویم و هدف اصلی را فراموش کنیم. ما به اینجا آمده‌ایم تا بدانیم آنچه نمی‌دانیم و تنها هدف، رسیدن به مقصد است که چیزی نیست جز رشد دانایی و رسیدن به درمان و تعادل.

آقای مهندس ورود فامیلی را در یک لژیون به همین دلیل ممنوع کرده است. چون آن‌ها از پیشینه همدیگر آگاه هستند و ممکن است مسئله یا مطلبی یا خاطره‌ای مطرح شود که چالش‌برانگیز باشد. وقتی به مسافر و همسفر تأکید می‌شود که بدون اجازه حق صحبت ندارد در واقع صبر و شکیبایی را به او می‌آموزند. انسانی که قبل از ورود به کنگره با بی‌صبری فقط می‌خواست به خواسته‌اش برسد اینجا می‌آموزد دیگران هم حق دارند. تأکید می‌شود از لوازم شخصی خود مراقبت کنند و این در واقع تمرکزکردن را به افراد می‌آموزد. اگر کسی تلفن همراه یا کیف خود را گم کند، شرمنده می‌شود نه طلبکار. شخصی که توان نگهداری لوازم شخصی خود را نداشته باشد چگونه می‌تواند نفس خود را نگه دارد؟ جناب مهندس در مورد پوشش مناسب هم اشاره کرده‌اند و تفاوتی بین مسافر و همسفر نیست؛ همه باید در پوشش متعادل باشند. البته آموزش و انجام قوانین امکان‌پذیر نمی‌شود مگر در سایه عشق و اعتماد. ما هیچ جای جهان را نداریم که هزار نفر انسان در جایی گرد هم بیایند، بدون اینکه یک نفر سیگار بکشد یا یک نفر با کسی برخورد نامناسب داشته باشد؛ همهٔ اینها را مدیون آموزش‌ها و حفظ حرمت‌های کنگره هستیم. در نهایت انسان برای بزرگ‌شدن و تعالی نیازمند چارچوب است تا از مرزهای ممنوعه عبور نکند.

نویسنده: راهنما همسفر شیدا (لژیون پانزدهم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر شیدا (لژیون پانزدهم)
ارسال: همسفر مونا رهجوی راهنما همسفر کبری (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی البرز

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .