وادی چهارم میگوید که در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویش، یعنی هیچچیز در دنیا نیست که مسئولیت آن دوطرفه نباشد و هرگز مسئولیت یکطرفه نیست، مثلا یک پدر نسبت به فرزندان خود مسئولیت دارد و در مقابل، فرزندان هم نسبت به پدر مسئولیت دارند، پس در زندگی بیشترین مسئولیت برعهده خود ما است و حالا گاهی اوقات ما از مسئولیت خودمان شانه خالی میکنیم و همه مسئولیت را به خداوند واگذار میکنیم و دست از تلاش بر میداریم و میگوییم خدایا راضی هستم به رضای تو و از خدا میخواهیم که مشکل ما راحل کند.
خداوند بعد از آفرینش انسان آنرا بر سر یک دوراهی قرار داد و به او اختیار انتخاب داد که هر راهی را که میخواهد انتخاب کند یکی راه پندار، کردار و گفتار راستی و دیگری زشتی و پلیدی و نشان داد که پایان هر کدام از این راهها چهچیزی است و فرمود که انسان هرکاری انجام میدهد مسئولیت آن با خودش است، حال قدرتمطلق (نظامدهنده هستی) آنقدر بزرگ و قدرتمند است که ما نمیتوانیم آن را ببینیم و ما اگر بخواهیم آنرا بشناسیم، ابتدا باید خودمان را بشناسیم یعنی انسان باید یکسری اطلاعات درمورد صورآشکار و صورپنهان پیدا کند و بداند که قبل از تولدش چه اتفاقی افتاده و بعد از مرگش چه اتفاقی میافتد، پس اگر اینها را بشناسد بعد میتواند وارد مرحله بعدی یعنی خداشناسی شود و در این وادی صحبت از شناخت خداوند است که خداوند کیست؟ اگر من خودم را بشناسم و به خودشناسی رسیده باشم میتوانم خدای خود را بشناسم و در واقع به حقشناسی میرسم.
انسان دارای دو صور است، صور آشکار که شامل: مغر، کلیه، ریه و ژن است و صور پنهان هم شامل حس، عقل و نفس است و حس اولین نیروی به کارگیری قوه عقل است و این حس است که اطلاعات را به عقل میرساند و اگر حس ما خراب باشد اطلاعات غلط و اگر حس ما سالم باشد اطلاعات درست به عقل میرسد. نفس، چیزی است که تعیین موجودیت میکند در ظاهر و در باطن، نفس در انسان خواسته دارد و این خواسته معقول یا غیر معقول است و مراتب نفس در انسان براساس شعور، آگاهی و دانایی تقسیمبندی میشود.
مراتب نفس شامل: نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه میباشد و نفس لوامه آخرین مرحله نفس حیوانی و اولین مرتبه نفس، در انسان است که در این مرحله انسان خطا میکند؛ ولی پشیمان نمیشود، چون در این مرحله شخص ممکن است پزشک، نخست وزیر، تاجر و یا بازرگان باشد، پس سواد و ثروت هم باعث نمیشود که شخص در این مرحله قرار نگیرد و هرکس دروغ گفت، اموال مردم را تصرف کرد، ناراحت نشد و نگران نشد در مرحله نفساماره قرار دارد، پس شخصی که در مرحله نفس امرکننده قرار دارد کارهای او بر مبنای احساس و منافع شخصی است و فقط میخواهد که در کوتاهمدت و در ظاهر موفق باشد؛ ولی در باطن و در بلندمدت به ناکامی و شکست میرسد. نفس لوامه که در این مرحله از نفس شخص مرتکب گناه و اشتباه میشود؛ ولی خیلی سریع پشیمان میشود و نفس مطمئنه که در این مرحله شخص هرگز اشتباه نمیکند و جالب است بدانیم در این مرحله انسان نه در بیداری و نه در خواب مرتکب خطا نمیشود.
منبع: سیدیهای وادی چهارم
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هشتم)
رابط خبری: همسفر بیتا رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون چهارم) دبیر سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
25